เสรีภาพที่เสียมารยาททางสังคม

   เรื่องราวนี้อาจเป็นเรื่องเล็กๆในสังคมที่เจอกันไม่ค่อยบ่อยในสังคม

   ผมเจอมากับตัวเองแต่มาเล่าสู่กันฟังครับ

   ผมได้โบกรถกะป้อ กลางซอยเพื่อไปต้นซอย

พอรถจอด มีผู้โดยสาร 2 ค

น นั่งคนละฝาก ผู้ชายกับผู้หญิง นั่งเกือบปลายเบาะตรงท้าย...

 ผมก็ขึ้นฝั่งที่ใกล้ติดกับผู้หญิง ผมนั่งปั๊บติดแค่ปลายเบาะ เขาข้างต้องเหยียบตรงทางขึ้นและมือโหนไม่โหนมีตกรถออกตัว

   ผมหวังว่าเธอจะขยับเข้าข้างในเพื่อผมได้นั่งเต็มๆ

  แต่เธอเหลือบมองผมนิดหนึ่ง แล้วเปิดโทรศัพเล่นต่อไป

  ใจผมอยากบอกขยับหน่อยจะตกแล้ว...แต่ก็กลัวจะมีปากเสียง ว่า สิทธิของฉันจะนั่งตรงใหน มาหลังหาที่นั่งเอง

    ผมได้แค่รอให้รถจอด ตอนติด หรือรับผู้โดยสาร ...จะได้เข้าไปนั่งข้างใน

    สุดท้ายรถจอดผมรีบเข้าในเลย และคิดว่าถ้าคนอื่นขึ้นเธอจะขยับมั้ย 

   มีคนขึ้นอีกสองนั่งคนละฝั่ง  ฝั่งผู้ชายขยับเข้า มา...ส่วนผู้หญิงไม่ขยับ นั่งเฉย

   ไปต่ออีกนิดมีผู้โดยสารขึ้นอีก ผู้โดยสารต้องเข้ามาข้างใน

   ผมก็นั่งคิดตลอดทาง ทำไมเธอไม่ขยับ หรือเธอมีเหตุจำเป็นอะไรหรือป่าว ขาเจ็บมั้ย

รอจนรถถึงปลายทาง เธอลงเดินปกติ

     ปกติการนั่งรถกะป้อเขาจะต้องขยับเข้าชิดด้านในเพื่อให้คนใหม่ที่ขึ้นมาได้นั่งครับ

หรือเหตุการนี้ปกติของสังคม สิทธิเสรีภาพส่วนบุคคลครับ