เผด็จการผู้ยิ่งใหญ่

The Great Dictator เป็นภาพยนตร์ตลก - ดราม่าเสียดสีการเมืองในปีพ.ศ. 1940. แชปลินเป็นผู้สร้างภาพยนตร์ฮอลลีวูดเพียงคนเดียวที่ยังคงสร้างภาพยนตร์เงียบในช่วงเวลาของภาพยนตร์เสียง แชปลินจึงได้สร้าง The Great Dictator เป็นภาพยนตร์เสียงเรื่องแรกของเขา

The Great Dictator ได้รับความนิยมจากผู้ชมกลายเป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จทางการค้ามากที่สุดของแชปลิน

สุนทรพจน์สุดท้ายของนักแสดงเป็นคำพูดที่มีแนวโน้มขัดแย้งและเสียดสีกับความจริงของ ผู้นำเผด็จการ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในการปราศัยต่อ เหล่าทหาร และระบอบชาตินิยมนาซีที่สร้างความทุกข์ยากให้ผู้คนจำนวนมากที่รู้สึกไม่มีความสุขในการอาศัยอยู่ในประเทศเผด็จการ ดินแดนแห่งความเกลียดชังที่บดขยี้จิตใจมนุษย์
กองทัพลาดตระเวนตามท้องถนนและบ้านเรือน ชาวยิวถูกค้นหา ทุบตี ข่มเหง และ กำจัดอย่างโหดร้าย

"ฉันขอโทษ แต่ฉันไม่ต้องการเป็นจักรพรรดิ นั่นไม่ใช่ธุระของฉัน ฉันไม่ต้องการปกครองหรือเอาชนะใคร ฉันควรจะช่วยทุกคน - ถ้าเป็นไปได้ - ยิวคนต่างชาติ - คนดำ - ขาว เราทุกคนต้องการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน มนุษย์ก็เป็นเช่นนั้น เราต้องการอยู่ด้วยความสุขของกันและกันไม่ใช่เพราะความทุกข์ยากของกันและกัน เราไม่ต้องการเกลียดชังกันและกัน ในโลกนี้มีที่ว่างสำหรับทุกคน และแผ่นดินที่ดีก็อุดมสมบูรณ์และสามารถให้ทุกคนได้ วิถีชีวิตสามารถเป็นอิสระและสวยงาม แต่เราหลงทาง

ความโลภทำให้จิตวิญญาณของมนุษย์เป็นพิษปิดกั้นโลกด้วยความเกลียดชังทำให้เราตกอยู่ในความทุกข์ยากและการนองเลือด เราได้พัฒนาความเร็ว แต่เราปิดตัวเอง.  เครื่องจักรที่ให้ความอุดมสมบูรณ์ปลุกความต้องการที่ไม่สิ้นสุดของเรา. ความรู้ของเราทำให้เราดูถูกผู้อื่น ความเย่อหยิ่งทำให้เราแข็งกร้าวและไร้ความปรานี. เราคิดมากเกินไปและรู้สึกน้อยเกินไป. เราต้องการความเป็นมนุษย์มากกว่าเครื่องจักร มากกว่าความฉลาดเราต้องการความกรุณาและความอ่อนโยน หากปราศจากคุณสมบัติเหล่านี้ชีวิตจะมีความรุนแรงและจะสูญเสียทั้งหมด….

เครื่องบินและวิทยุทำให้เราใกล้ชิดกันมากขึ้น ธรรมชาติของสิ่งประดิษฐ์เหล่านี้ส่งเสียงร้องเพื่อคุณงามความดีในตัวมนุษย์ - ร้องเพื่อความเป็นพี่น้องสากล - เพื่อความเป็นหนึ่งเดียวของเราทุกคน แม้กระทั่งตอนนี้เสียงของฉันดังไปถึงคนนับล้านทั่วโลกไม่ว่าจะเป็นผู้ชายผู้หญิงและเด็กเล็ก ๆ ที่สิ้นหวังหลายล้านคนซึ่งเป็นเหยื่อของระบบที่ทรมานและกักขังผู้บริสุทธิ์.

สำหรับผู้ที่สามารถได้ยินฉันพูด - อย่าสิ้นหวัง ความทุกข์ยากที่เกิดขึ้นกับเราตอนนี้เป็นเพียงการผ่านไปของความโลภ - ความขมขื่นของกลุ่มคนที่กลัวหนทางแห่งความก้าวหน้าของมนุษย์ ความเกลียดชังของระบอบเผด็จการจะผ่านไปและเผด็จการก็ตายไปและอำนาจที่พวกเขาเอาไปจากประชาชนจะกลับคืนสู่ประชาชน ตราบเท่าที่คนมีวันตายเสรีภาพจะไม่มีวันพินาศ … ..

ทหาร! อย่าให้ตัวเองเป็นสัตว์เดรัจฉาน - เผด็จการที่ดูถูกคุณ - กดขี่คุณ - ผู้ที่ควบคุมชีวิตของคุณ - บอกคุณว่าต้องทำอะไร - คิดอย่างไรและรู้สึกอย่างไร! พวกที่ทิ่มแทงคุณ - กินคุณ - ปฏิบัติต่อคุณเหมือนวัวใช้คุณเป็นเครื่องมือ อย่ายอมตัวเองกับเผด็จการที่ผิดธรรมชาติเหล่านี้ - พวกที่มีจิตใจเป็นเครื่องจักรและมีหัวใจที่เป็นเครื่องจักร! แต่คุณไม่ใช่เครื่องจักร! คุณไม่ใช่วัว! คุณเป็นมนุษย์! คุณมีความรักของมนุษยชาติในหัวใจของคุณ! คุณไม่เกลียด! มีเพียงความเกลียดชังที่ไม่มีใครรัก และ คนที่ไม่มีใครรักและผิดธรรมชาติ! ทหาร! อย่าต่อสู้เพื่อการเป็นทาส! ต่อสู้เพื่อเสรีภาพ!

ประชาธิปไตย ไม่ใช่อยู่ในชายคนเดียวหรือกลุ่มของมนุษย์ แต่อยู่ในมนุษย์ทุกคน! ในคุณ! คุณประชาชนผู้มีพลัง - พลังในการสร้างเครื่องจักร พลังสร้างสุข! คุณ-ประชาชนมีพลังที่จะทำให้ชีวิตนี้เป็นอิสระและสวยงามเพื่อให้ชีวิตนี้เป็นการผจญภัยที่ยอดเยี่ยม

จากนั้น - ในนามของประชาธิปไตย - ให้เราใช้พลังนั้น - ให้เราทุกคนสามัคคีกัน ให้เราต่อสู้เพื่อโลกใหม่ - โลกที่ดีที่จะเปิดโอกาสให้มนุษย์เสมอภาค - ที่จะทำให้เยาวชนมีความมั่นคงในอนาคตและในวัยชรา. คำสัญญาของเหล่าสัตว์เดรัจฉานที่ได้ขึ้นสู่อำนาจ พวกเขาจะโกหก! พวกเขาไม่ทำตามสัญญานั้น พวกเขาจะไม่!

เผด็จการปลดปล่อยตัวเอง แต่กดขี่ประชาชน! ตอนนี้ให้เราต่อสู้เพื่อทำตามสัญญานั้น! ขอให้เราต่อสู้เพื่อปลดปล่อยโลก - ขจัดอุปสรรคของชาติ - กำจัดความโลภ ความเกลียดชังและความบ้าคลั่งในลัทธิ. ให้เราต่อสู้เพื่อโลกแห่งเหตุผลโลกที่วิทยาศาสตร์และความก้าวหน้าจะนำไปสู่ความสุขของมนุษย์ทุกคน ทหาร! ในนามของประชาธิปไตยขอให้ทุกคนสามัคคีกัน!