ภาพลงสีอดีตจักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์ชิง ขณะถูกควบคุมตัวที่ศูนย์กักกันอาชญาการสงคราม

โดยทางศูนย์ฯ ได้ให้ผู่อี๋เขียนประวัติชีวิตเพื่อปรับปรุงลักษณะนิสัยและสารภาพความผิดต่างๆ ที่ได้กระทำในระหว่างการเป็นหุ่นเชิดของญี่ปุ่นและการขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งแมนจูเรีย

บันทึกที่ได้เขียนต่อมานำมาพิมพ์ขายและแปลงเป็นบทภาพยนตร์ The Last Emperor หลังจากนั้นผู่อี้ได้ถูกให้ทำงานที่สวนพฤกษศาสตร์และทำงานให้กับรัฐบาลเหมาเจ๋อตุงจนถึงวาระสุดท้ายใน ค.ศ. 1967

จักรพรรดิโลกไม่ลืม (อังกฤษ: The Last Emperor) เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติของจักรพรรดิผู่อี๋ จักรพรรดิพระองค์สุดท้ายของจีน ออกฉายในวันที่18 พฤศจิกายน 1987

จักรพรรดิผู่อี๋ในปีค.ศ. 1934

ซึ่งถูกสถาปนาขึ้นโดยจักรวรรดิญี่ปุ่น พระองค์ครองราชย์ที่แมนจูจนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 ในปี ค.ศ. 1945 ต่อมาภายหลังการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี ค.ศ. 1949 ผู่อี๋ได้เข้าเป็นสมาชิกสภาที่ปรึกษาการเมืองแห่งชาติ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 จนกระทั่งสวรรคตเยี่ยงสามัญชนในปี ค.ศ. 1967

ผู่อี๋ขณะมีพระชนมายุได้ 3 ชันษา (ขวาสุด) ยืนถัดจากพระบิดาฉุนชินหวังและพระอนุชาผู่เจี๋ย

ภายในสถานกักกัน ผู่อี๋เริ่มเรียนรู้ที่จะผูกเชือกรองเท้าด้วยตัวเอง ซักเสื้อผ้าเอง ทำกิจวัตรประจำวันด้วยตัวเองเป็นครั้งแรกในชีวิต ความสำนึกตนว่าเป็นเจ้าเหนือหัวค่อยๆ มลายไป เกิดความรู้สึกที่ว่าตนเป็นประชาชนคนหนึ่งมีสิทธิเท่าเทียมกันเป็น "เจ้าของประเทศร่วมกัน" เข้ามาแทนที่ เมื่อได้รับการปล่อยตัวออกมา ผู้เฒ่าผู้แก่ที่พบหากทำการหมอบคำนับต่างถูกผู่อี๋ตำหนิทันทีว่ามีความคิดล้าหลัง และต่อมามีความตั้งใจว่าจะเขียน "ครึ่งชีวิตหลังของฉัน《我的后半生》" ออกมาเป็นหนังสือภาคต่อ

แต่ม่านชีวิตของเขาก็ต้องปิดฉากลงเสียก่อนด้วยโรคมะเร็งร้ายที่คุกคามและจากไปในวัย 62 ปี โดยมีการจัดพิธีเผาศพและนำอัฐิเก็บไว้ที่สุสานปาเป่าซานเก๋อมิ่งกงมู่ 八宝山革命公墓 กรุงปักกิ่ง ต่อมาวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1980 ได้มีการย้ายอัฐิไปบรรจุที่หัวหลงหวงเจียหลิงหยวน (华龙皇家陵园) มณฑลเหอเป่ย ซึ่งเป็นสุสานของเอกชนที่สร้างติดกับสุสานฉงหลิง 崇陵 ที่ฝังพระศพฮ่องเต้กวงซวี่แห่งราชวงศ์ชิง