เรื่องราว น้ำใจชายคนหนึ่งบนรถเมล์

บนรถเมล์ มีคุณป้าหิ้วตะกร้าผักเพื่อไปตลาดขึ้นรถมา
เจ้าหนุ่มน้อยรีบลุกให้นั่ง คุณป้ายิ้มแล้วถามว่า : ไอ้หนุ่มปีนี้อายุเท่าไหร่แล้วล่ะ หนุ่มน้อย
ตอบ : 28 แล้วครับ คุณป้าว่า
28 แล้วยังต้องมาเบียดเสียดบนรถเมล์อีกหรือ ลูกสาวป้า 22 ก็ซื้อรถเองแล้ว
.
คุณป้าท่านนี้ ไม่เพียงไม่สำนึกบุญคุณที่เขาลุกให้นั่งแล้วขอบคุณเขา กลับตั้งใจเสียดสีว่า อายุ 28 แล้วยังไร้ความสามารถซื้อรถขับ ดูลูกสาวฉันซิ เก่งมากอายุแค่ 22 ก็ซื้อรถขับได้แล้ว
.
ตามหลักแล้ว ไอ้หนุ่มที่ทำดี กลับถูกคุณป้าดูแคลน หากมีอารมณ์โกรธ
ก็ถือว่า แน่ล่ะต้องมี แต่เขากลับไม่โกรธ แถมไม่เดินหนีอย่างเสียหน้า กลับพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า
.
ผมหาเงินซื้อมาได้คันหนึ่ง และก็ให้แม่ใช้ เพราะผมไม่อาจเห็น แม่ผมขึ้นรถเมล์อันเบียดเสียด ด้วยในวัยนี้ เพื่อไปตลาดหรอกครับ
.
คราวนี้ คนที่เสียหน้ากลับกลายเป็นคุณป้า และไอ้หนุ่มคนนี้ถือได้ว่า ฝีปากดีเยี่ยม การตอบนั้นสุดยอดชั้นเซียน ทั้งยังกระทุ้งปัญหาสังคม ปัจจุบันที่ลูกเต้า เห็นแก่ความสุขส่วนต้ว เสวยสุขโดยไม่นึกถึงพ่อแม่ และทั้งยังเป็นการสอนคนแก่อีกด้วย
.
คุณป้าคนนี้ แม้ว่าลูกสาวจะเก่งเพียงใด ทำไมคุณป้า ยังต้องมาขึ้นรถเมล์ เพื่อไปตลาดอีกล่ะ ? มีอะไรให้ภูมิใจหรืออวด ต่อใครๆงั้นเหรอ ?
.
การหวังให้ลูกเป็นอภิชาติบุตรนั้นถูกต้องแต่การมีลูกหลานกตัญญู และเป็นคนดีนั้น มันน่าอิจฉากว่าเยอะเลย