"ไข้หัดแมว" อีกโรคร้ายคร่าชีวิตน้องเหมียว

โรคไข้หัดแมว (feline panleucopenia)

โรคไข้หัดแมวจัดเป็นโรคติดต่อร้ายแรง มักเกิดกับลูกแมว แมวเด็ก และแมววัยรุ่น ติดต่อกันได้รวดเร็ว และส่วนใหญ่มักจะตาย อัตราการรอดชีวิตของแมวกลุ่มเสี่ยง เพียง 10-50% ขึ้นอยู่กับภูมิต้านทานของแมว

 อาการของไข้หัดแมว (โรคนี้ไม่ติดต่อคนและสุนัข) คือ

1.หลังจากได้รับเชื้อ จะเริ่มซึม ไม่กินอาหาร เริ่มมีไข้จนเกิดอาการไข้สูง บางตัวจะเป็นอัมพาตทั้งตัวและเดินไม่ได้ ยกเว้นแมวอายุน้อยกว่า 1 สัปดาห์จะมีอาการทางประสาท (Antaxia) ร่วมด้วย

2.เริ่มอาเจียน เนื่องจากเชื้อ FPV ทำให้ผนังลำไส้ลอกหลุดแมวจึงท้องเสียรุนแรงและมีเลือดปนเหม็นคาว ในลูกแมวจะไม่สามารถทรงตัวได้ โรคนี้อาจทำให้ลูกแมวบางตัวตาบอด

3.เมื่อคลำช่องท้อง แมวจะเจ็บท้อง อาจพบลักษณะลำไส้หนาตัวเป็นลำบริเวณช่องท้องเนื่องจากภายในมีแก๊สและของเหลวสะสม

4.เมื่อตรวจเลือดจะพบเม็ดเลือดขาวต่ำมาก เรียกอาการ feline panleukopenia

5.ในแมวโตที่ได้รับการดูแลเป็นอย่างดีวัคซีนครบและมีสุขภาพแข็งแรง หากได้รับเชื้อเพียงเล็กน้อย ร่างกายจะสามารถสร้างภูมิต้านทานได้ แต่เชื้อจะยังคงอยู่ในร่างกายนานหลายสัปดาห์ บางตัวอาจไม่แสดงอาการของโรคหัดเลยก็ได้ แต่ในระยะนี้ยังคงเป็นตัวกลางพาหะนำโรคไปสู่แมวตัวอื่นได้อยู่

6.มีอาการแห้งน้ำฉับพลัน อาเจียนรุนแรง เจ้าของอาจเข้าใจผิดว่าแมวได้รับสารเคมี

7.ในแม่แมวท้องเชือนี้สามารถทำให้แม่แมวแท้งลูกได้

การติดต่อ โรคไข้หัดแมวจัดเป็นอาการของโรคในระบบทางเดินอาหาร ติดต่อทางการกินและการปนเปื้อนในสิ่งแวดล้อมเช่น จากกรง ชามอาหาร เสื้อผ้า ที่นอน รวมถึงมือคนเลี้ยง เชื้อนี้มีความทนทานมาก สามารถแพร่กระจายในระบบได้นานถึง 13 เดือน  

 การป้องกัน

1.ฉีดวัคซีน เมื่อลูกแมวอายุ 2 เดือน ฉีดกระตุ้นอีกครั้งเมื่ออายุ 6 เดือน และฉีดซ้ำทุกปี

2. แยกแมวป่วยออกจากแมวเป็นโรค

3.ทำความสะอาดและฆ่าเชื้อที่ออกมากับอุจจาระและปัสสาวะด้วยน้ำยาโซเดียมไฮโปคลอไรด์

4.เจ้าของแมวที่มีแมวตายด้วยโรคไข้หัดแมวไม่ควรนำลูกแมวที่ไม่เคยได้รับการฉีดวัคซีนมาเลี้ยงอีกภายในระยะเวลา 13 เดือน เว้นแต่ได้รับการทำความสะอาดฆ่าเชื้ออย่างถูกวิธีแล้ว

5.ในแมวที่เคยได้รับวัคซีนและได้รับวัคซีนครบอย่างต่อเนื่องโอกาสติดโรคนี้ค่อนข้างต่ำ