The Toxic Lady หญิงสาวผู้มีเลือดเป็นพิษ

The Toxic Lady หญิงสาวผู้มีเลือดเป็นพิษ

The Toxic Lady หญิงสาวผู้มีเลือดเป็นพิษ

ในบรรดาเรื่องลึกลับ ที่ยังหาคำตอบไม่ได้นั้น เรื่องราวของ “กลอเรีย รามิเรซ” ก็นับเป็นหนึ่งในเรื่องลึกลับ ที่จนถึงปัจจุบัน ก็ยังไม่มีใครสามารถหาคำตอบ ให้กับเรื่องราวนี้ได้ กับเรื่องราวในวันนี้ The Toxic Lady หญิงสาวผู้มีเลือดเป็นพิษ

เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 1994 ผู้หญิงคนหนึ่งที่มีชื่อว่า กลอเรีย รามิเรซ ต้องเข้ารับการรักษาฉุกเฉิน ที่โรงพยาบาลริเวอร์ไซด์เจเนอรัล ในแคลิฟอร์เนีย เธอมีอาการคลื่นไส้ หายใจลำบากและหัวใจเต้นแรง และสิ่งผิดปกติแปลก ๆ เกินกว่าที่เอกสารการแพทย์เคยบันทึกเอาไว้

เวลาประมาณ 20.15 น. เธอถูกส่งไปไปยังห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาล แพทย์และพยาบาลพยายามช่วยชีวิตเธอ แพทย์พบว่า ความดันโลหิตของเธอต่ำลงอย่างน่ากลัว ในขณะที่หัวใจเต้นเร็วผิดปกติ อันเป็นอาการที่พบไม่บ่อยนักในผู้ที่มีอายุน้อย ๆ

ดังนั้นจึงเริ่มรักษาโดยการให้ยาและอัดอากาศเข้าไปในปอด จนเมื่ออัตราการเต้นของหัวใจลดลง แพทย์จึงเตรียมใช้เครื่องกระตุ้นหัวใจ ขณะนั้นเองที่หลาย ๆ คน สังเกตเห็นว่า ผิวหนังของเธอมีลักษณะแปลก ๆ เหมือนถูกฉาบด้วยน้ำมัน และมีกลิ่นฉุนซึ่งคาดว่ามาจากปากของเธอ

แต่ขณะนั้นยังไม่มีใครสนใจมากเท่าไหร่ ทุกคนยังคงวุ่นอยู่กับการช่วยชีวิตเธอ นางพยาบาลชื่อ ซูซาน เคน พยายามที่จะดูดตัวอย่างเลือดออกจากแขนของรามิเรซ และทันใดนั้นเอง เธอได้กลิ่นฉุนของแอมโมเนียระเหยออกมาจากหลอดตัวอย่างเลือด

เคนได้ส่งกระบอกฉีดยาให้กับ จูลี่ กอร์ชินสกี ซึ่งสังเกตเห็นว่า มีผลึกขนาดเล็กบางอย่างลอยอยู่ในเลือด เพียงไม่กี่วินาทีต่อจากนั้น ความโกลาหลวุ่นวายก็เกิดขึ้นในห้องฉุกเฉิน เมื่อจู่ ๆ ซูซาน เคน เกิดอาการวิงเวียน แล้วทรุดลงไปนอนกับพื้น และถูกนำตัวออกจากห้องฉุกเฉิน

จากนั้น ดร. กอร์ซินสกี เริ่มรู้สึกคลื่นไส้และเวียนหัว เลยออกจากห้องมาอีกคน และนั่งพักที่โต๊ะพยาบาล และไม่นานพยาบาลอีกคนก็รู้สึกวิงเวียนศีรษะและหายใจไม่ออก ก่อนจะสลบไปอีกคนนึง

ดร. มาร์ด เป็นรายต่อไปที่รู้สึกไม่ค่อยสบาย แต่เขายังคงปฏิบัติหน้าที่ต่อไปได้ จากนั้น มอรีน เวลช ก็ล้มลงหมดสติบนพื้นห้อง ตามมาด้วยแซลลี ที่มีอาการปวดแสบปวดร้อนบริเวณผิวหนังรวมทั้งอาเจียน

เจ้าหน้าที่หลายคนเริ่มมีอาการไม่ค่อยดี ทางโรงพยาบาลจึงเริ่มประกาศฉุกเฉิน โดยอพยพคนไข้ทั้งหมด ออกไปยังลานจอดรถทันที

กลอเรีย รามิเรซ เสียชีวิตเวลา 20.50 น. ศพของเธอถูกย้ายไปยังห้องแยกต่างหาก โดยเจ้าหน้าที่ 2 คน หนึ่งในนั้นคือ ซัลลี บัลเดอรัส เริ่มอาเจียนและรู้สึกปวดแสบปวดร้อน เธอต้องเข้ารับการรักษาเป็นเวลานาน 10 วัน หลังจากวันที่ย้ายศพของรามิเรซ

จูลี กอร์ชินสกี แพทย์เวร ณ วันนั้น กลายเป็นคนที่ 2 ที่ป่วย และมีอาการมากที่สุด เธอต้องเข้ารับการรักษาอย่างหนัก เป็นเวลา 2 สัปดาห์

เจ้าหน้าที่ห้องฉุกเฉินจำนวน 23 จาก 37 คน มีอาการไม่สู้ดี ทีมตรวจสอบสารพิษ ได้ทำการเข้าค้นโรงพยาบาลเพื่อหาสารเคมี 2 ชนิด ที่อาจเป็นสาเหตุของอาการป่วยครั้งนี้ แต่ปรากฏว่าไม่มีการพบสารพิษใด ๆ เลย

มีหลายทฤษฎี ที่พยายามอธิบายการตายของ กลอเรีย รามิเรซ ทฤษฎีแรก มาจากกระทรวงสาธารณะสุขของแคลิฟอร์เนีย ที่สรุปว่า บรรดาเจ้าหน้าที่ทั้งหลายเกิดอาการ “อุปทานหมู่” โดยอ้างว่า พนักงานขับรถพยาบาลที่พากลอเรียมาส่ง ไม่มีอาการป่วยใด ๆ และ ในศพของเธอก็ไม่พบสารพิษใด ๆ ในเลือดเลย

อย่างไรก็ตาม จากการตรวจสอบร่างของเธอในช่วงหนึ่งเดือน หลังจากที่เธอเสียชีวิต ดูเหมือนว่าในร่างของเธอจะมีเอมีน และไดเมทิล ซัลโฟน อยู่เป็นจำนวนมาก

เป็นไปได้ว่า นี่จะมาจากการที่รามิเรซทาร่างกายของตัวเองด้วยครีม DMSO ซึ่งผสมไดเมทิลและซัลโฟน เพื่อรักษาความเจ็บจากมะเร็งปากมดลูกด้วยตัวเอง โดยที่ไม่ทราบว่า DMSO นั้นถูกขึ้นทะเบียนเป็นสารพิษตั้งแต่ในปี 1965 แล้วนั่นเอง

ซึ่งถ้าหากเป็นเช่นนั้นจริง การใช้ยานี้ ก็จะเป็นคำอธิบายอย่างดีว่า ทำไมเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลมีอาการแปลก ๆ เมื่อตรวจสอบร่างกายของรามิเรซ

นั่นเพราะหาก DMSO โดนออกซิเจน สารตัวนี้จะกลายเป็น “ไดเมทิล ซัลเฟต” ซึ่งสามารถเป็นอันตรายกับมนุษย์ได้นั่นเอง อย่างไรก็ตาม ทางบ้านของกลอเรีย รามิเรซ ยังคงปฏิเสธเสียงแข็งว่า รามิเรซไม่ได้ใช้ครีม DMSO อย่างแน่นอน

ดังนั้น เรื่องราวของหญิงสาวผู้เป็นพิษคนนี้ จึงยังคงเป็นปริศนามาจนถึงปัจจุบัน