การทำดีมันยาก แต่ทำแล้วสุขใจ

  เรื่องที่จะเล่าเรื่องผมเองแหละ

   เมื่อวานเลิกงาน ฝนตก พอฝนหยุดผมก็กลับบ้าน 

  มายืนรอ สองแถว ตอนแรกว่าจะโบก Taxi แต่เห็นมีคนมายืนรอสองแถวอีกคน เลยยืนรอ และมาอีกคน อีกคน สองแถวไม่มา

สองคนแรกค่อยๆโบก Taxi ไป คนละคัน

เหลือผมกับคุณพี่ผู้หญิงอีกคน สองแถวก็ไร้วีแว่ว

   ในใจ เห็นยืนรอรถเหมือนกันปลายทางที่เดียวกัน ชวนพี่เขาไปด้วยกันดีมั้ย ใหนๆผมก็เสียค่า Taxi แล้ว ที่นั่งยังว่าง

   แต่จะชวนงั้ยคนไม่รู้จัก.....

    เลยทำเป็นเดินไป ยืนข้างๆแล้วโบก Taxi

     ระหว่าง Taxi จะมาถึง ก็ถาม "พี่ไป บิกซี ป่าวครับ(ปลายทางที่จะลงสองแถว)"

      พี่เขาพยักหน้า

       ผม"ไปด้วยกันมั้ยครับ "

      พี่เขาก็ลังเล พอรถ Taxi จอด ผมก็พยักหน้า "ไปพี่"

    พี่เขาก็ไป แต่ดู วางตัวไม่ถูก เก๋ๆกังๆ ผมเลยชวนคุย เพื่อผ่อนคลาย บรรยากาศ

   พอถึง ที่หมายพี่เขาจะช่วยจ่าย 

  "ไม่ต้องหรอกพี่" 

   พี่เขา "ขอบคุณค่ะ"

    บางทีมันก็เป็นสิ่งเล็กๆน้อยๆ ที่พอจะทำได้ แต่การทำดีก็ต้องเลือกนะครับ เลือกคนที่ดูปลอดภัยครับ