เพื่อน(รัก)

ขอแนะนำตัวนะคะ ชื่อ บี ค่ะ

 เรามีเพื่อนคนนึงเคยเรียนอยู่ร.ร.เดียวกันตอนม.ต้น ชื่อ เอ(นามสมมุติ) เรารู้สึกชอบเอตั้งแต่ได้คุยกันครั้งแรก เพราะอะไรไม่รู้เราจะรู้สึกใจสั่นและไม่เป็นตัวของตัวเองเลยเวลาได้คุยหรือเจอเขา จนเพื่อนๆในกลุ่มเดียวกันสังเกตได้เราจึงโดนแซวและล้อเลียนบ่อยๆเราโทรหาและส่งข้อความหาเขาบ่อยๆ (เป็นคนที่ถ้าเจอคนที่ชอบก็จะจีบเลยค่ะ555 ไม่ชอบขออภัยด้วยนะคะ) ...

เราอยู่ในความสัมพันธ์ที่เรียกว่า 'เพื่อน' แต่ในใจเราเขาคือ 'คนรัก' มานานเป็นปีๆ จนกระทั่งวันนึง... เพื่อนสนิทของเราอีกคนชื่อ โอ และแฟนของโอ ชื่อ แป้ง ทั้งสองคนชวนเราไปนั่งเล่นชิวๆด้วยกัน เราก็รู้สึกงงๆนะที่จู่ๆมาชวน แต่เราก็ไป เพราะตอนนั้นเราก็เบื่อๆอยู่พอดี ... ทั้งสองคนมารับเราที่บ้านและพอถึงจุดหมาย ใจเราเต้นแรงแทบจะทะลุออกจากอก มันคือร้านค้าที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านของเอ และเอก็กำลังนั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อน (ในใจเรานี่ร้องกรี้ดเลย) ...

เราให้โอกับแป้งเดินเข้าไปในร้านก่อนเพราะเราทำตัวไม่ถูก เรากำลังยืนคิดในใจอยู่ว่าเราเป็นบ้าอะไรใจเย็นๆสิ แล้วเราก็หันหน้ากำลังจะก้าวขาเท่านั้นแหละ เอกำลังยืนอยู่ห่างกับเราแค่ประมาณสองไม้บรรทัดเองจ้า ใบ้กินสิคะคุณผู้ชม เขาถามเราว่า กินข้าวรึยัง เราเลยตอบว่ายัง เขาก็ถามอีกว่าทำไมไม่กิน เราตอบว่ายังไม่หิว เขาก็เดินเข้าร้านไป (เชื่อมั้ยคะ นั่นล่ะค่ะที่ทำให้ใจเราชุ่มชื้นมากกก)

พอนั่งกินไปซักพักนึง พี่ชายของเอโทรมาบอกให้เขาเอาของไปให้อยู่ที่ทำงานหน่อย เอจึงชวนเพื่อนๆไปด้วยกันหนึ่งในนั้นก็คือเราค่ะ เรายืนรออยู่หน้าร้านและใบ้กินอีกรอบเมื่อได้ยินแป้งตะโกนมาบอกว่าให้เราไปกับเอนะ และทุกคนก็ขับรถออกไป ประโยคนึงที่ผุดขึ้นมาบนหัวก็คือ รักกูกันจั้งงง (ขออภัยที่หยาบคายเล็กๆค่ะ 😅)

พอเอมาเราก็นั่งรอไปกับเขา (เป็นรถมอเตอร์ไซค์แบบออโต้ค่ะ) ใจเราเต้นโครมครามมากค่ะ เพราะเขาขับรถเร็วและเวลาเบรคทีนี่หน้าทิ่มตัวไหลค่ะคุณ จนกระทั่งถึงที่ทำงานพี่ชายของเขา เรารอที่รออยู่ซักพักนึง เขาก็มาและก็ถามว่าหนาวมั้ย? (เพราะเราใส่เสื้อคลุมบางและฝนก็พึ่งหยุดตกค่ะ) เราตอบว่านิดหน่อย เขาถอดเสื้อกันหนาวมาให้เราใส่ค่ะคุณขา เป็นเสื้อโค้ทตัวหนาๆ เขาใส่แล้วดูดีเพราะเขาสูงแต่เราใส่แล้วเขาหัวเราะค่ะ เราตัวเล็กใส่แล้วเป็นป้อมๆ (เราตัวเท่าหัวไหล่เขา)

หลังจากนั้นก็ไปนั่งเล่นที่ริมบึงค่ะ นั่งไปก็คุยเล่นกันไป (ไปกันแค่สี่คนค่ะ มีเรา เอ แล้วก็โอกับแป้งอีกคู่) ในขณะที่เรากำลังคิดว่าเขาคงไม่ชอบเราหรอก เพราะเราไม่สวย เรามันบ้ามากที่ไปให้ใจเขามากขนาดนี้ และจู่ๆ... จู่ๆเขาก็มากอดเรา... เราอึ้งมาก และหลายๆความรู้สึกมันถาโถมเข้ามา เรามีความสุข สับสนและใจหวิว...

เขาเอาหัวมาซบไหล่เราเบาๆ (เป็นการกอดจากด้านข้างและหัวซบไหล่ค่ะ) เหมือนเขาอยากจะบอกอะไรเราซักอย่างนึง แต่เราก็ได้แค่รู้สึก สายตาเราเหลือบไปเห็นแป้งกับโอยืนอยู่ไม่ไกล ทั้งคู่มองเราและยิ้มให้โดยไม่พูดอะไร ก่อนจะค่อยๆเดินออกไป... เอกอดเราแน่นอยู่หลายนาทีก่อนจะคลายกอด และบอกว่าเรากลับกันเถอะ... เราน้ำตาคลอเดินตามเขาไปโดยที่ไม่พูดอะไร...

ในระหว่างที่เขาไปส่งเราจนถึงหน้าบ้าน เราทั้งคู่ไม่ได้คุยอะไรกันเลย เรายืนส่งเขาที่หน้าบ้าน เขายิ้มแต่แววตาเขาดูว่างเปล่าและเศร้าเหลือเกิน...

หลังจากนั้น... เราก็ติดต่อเขาไม่ได้อีกเลย เราพยายามถามกับเพื่อนๆในกลุ่ม แต่ทุกคนก็ตอบเหมือนกันคือไม่รู้ เราคาดคั้นกับโอเพื่อนสนิทของเราและสนิทกับเอ(คนที่เราแอบชอบ)ด้วย...

'มึงรู้มั้ยว่ามันรู้สึกกับมึง มากกว่าที่มึงคิด มันห้ามไม่ให้พวกกูบอกมึง มันรักมึงนะ มันถึงทำแบบนั้น กูเป็นผู้ชายกูดูออก' คำตอบที่เราได้ บีบคั้นความรู้สึกและหัวใจของเราเหลือเกิน... เรากดปิดเสียงก่อนร้องไห้อย่างไม่อาย เราสูดหายใจช้าๆ ก่อนจะกลับมาคุยต่อ...

เราไม่เคยรู้เลยว่า เอเข้าไปยุ่งกับยาเสพติด เขาถลำลึกเกินกว่าจะกลับตัวได้ในตอนนี้... เขาจึงเลือกที่จะปล่อยเรา เพราะไม่อยากให้เราไปยุ่งเกี่ยวด้วย... หลังจากที่เราได้ฟังเพื่อนพูดความจริงทั้งหมด เราก็พยายามตัดใจจากเขา แต่ว่าลึกๆเราโกหกใจไม่ได้หรอกว่าเรารักและเป็นห่วงเขาอยู่เสมอ... 

และปัจจุบัน... เราทำใจได้แล้วค่ะ แต่ก็คงไม่สามารถลืมทุกอย่างได้ เราก็ได้แต่มาแชร์ให้เพื่อนๆ และก็เก็บไว้ในใจลึกๆ รู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่นึกถึง แม้ว่าเราจะไม่ได้ครอบครอง แต่อย่างน้อยครั้งนึง เราเคยรักกัน ถึงเราจะไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่เรารู้กันแค่นั้นพอ...

//ขอโทษที่เล่ายาวนะคะ อย่าพึ่งเบื่อกันน้าาา ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ นี่เป็นกระทู้แรกของเรา เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะคะ

ปล.ใครมีประสบการณ์คล้ายๆกันกับเราบ้างเอ่ยย ❤️😊