คนที่เธอบอกแค่เพื่อนร่วมงานในวันนั้น คือคนที่คบกันในวันนี้

        เมื่อปีปลายปีที่แล้วเราได้คบกับผู้ชายคนหนึ่งเขาเป็นเพื่อนของเพื่อนเรา เราก็มักจะได้ยินเพื่อนพูดถึงเขาบ่อยๆ จนวันหนึ่งเขาวีดีโอคลอหาเพื่อนเรา ซึ่งเราก็อยู่ด้วย เขาก็พูดกับเพื่อนเราว่าว่าขอดูสาวๆหน่อย เพื่อนก็เลยยื่นโทรศัพมาทางเรา แล้วเขาก็พูดว่าทำไมไม่รับแอดเฟซบุ๊กเขา เราก็บอกว่าไม่รู้ไม่เห็นแอดมานะ

จากนั้นเราเลยแอดไปและส่งสติกเกอร์ไปเพื่อประชดว่าเราเป็นเพื่อนเฟซกันแล้วนะ พอวันถัดไปเขาก็ทักมาคุยด้วยจนเราเริ่มคุยกันมากขึ้น เริ่มโทรคุยกัน วีดีโอคลอ จนเขามาหาเรา ซึ้งระยะทางก็ไกลพอสมควร แต่ตอนนั้นเราก็ยังไม่ได้ตกลงคบกัน จนกระทั่งผ่านไป 2-3 เดือนเราเลยตัดสินใจคบกัน เพราะเขาเป็นคนน่ารักดี ตลก อยู่ด้วยแล้วมีความสุข เป็นได้ทั้งเพื่อนและแฟน มีอะไรก็ปรึษากันได้ ถึงจะอยู่ไกลกันแต่ก็มาหาเราตลอด ไปเที่ยวก็ไปด้วยกัน ไปเที่ยวบ้านเขาบ้าง และเราก็พาไปเที่ยวบ้านเราด้วย คิดว่าคนนี้เราก็จริงจังพอสมควรแหละ ถึงกล้าพาไปบ้าน ทุกอย่างมันดีมาก และลงตัวทุกอย่าง จนเวลาผ่านไปเกือบปี ตอนนั้นเขาดูงานยุ้งๆ เริ่มเที่ยวกลางคืนมากขึ้น ไม่ค่อยมีเวลาคุยกับเราเลย

เราก็เริ่มไม่สบายใจ แต้ก็ยังไม่กล้าพูดอะไร และวันหนึ่งก็มีผู้หญิงที่ไหนไม่รู้มาถูกใจรูปคู่ของเรา หลายๆรูปทั้งๆที่ไม่รู้จัก เราก็เลยไปถามแฟนดู เขาบอกว่าเป็นเพื่อนร่วมงาน เราก็เชื่อบ้างไม่เชื่อบ้างเพราะเหมือนผู้หญิงคนนั้นจะสื่ออะไรให้เรารู้ หลังๆเรากับแฟนก็ไม่ค่อยได้คุยกัน เราทนไม่ไหว เลยถามแฟนเราไปตรงๆว่าเป็นอะหรือเปล่า ช่วงนี้ไม่ค่อยได้คุยกันเลย เขาตอบกลับมาว่าเขายังไม่อยากมีแฟน เราก็งงนะ ตกลงไม่อยากมีเราหรอ

สรุปเขาบอกจะเลิกกับเรา แต่เรามองว่าเหตุผลมันไม่ใช่อ่ะ บวกกับที่เราตะหงิดใจกับผู้หญิงคนนั้น เราเลยตัดสินใจแอดเฟซบุ๊กผู้หญิงคนนั้นไป จนเราได้เป็นเฟซบุ๊กสตอรี่ ที่ผู้หญิงคนนั้นอยู่กับแฟนเรา ถึงบางอ้อเลยค่ะ ชาไปทั้งตัว คนที่บอกแค่เพื่อนร่วมงานสุดท้ายก็ไปคบกัน ตอนนั้นเราโคตรเสียใจเลย เฮิร์ทอยู่นานมาก ทั้งๆที่ทุกอย่างมันดีมาโดยตลอดแต่กับจบไปแบบง่ายๆน่าเลียดายนะ แต่ก็ต้องขอบคุณช่วงเวลาสั้นที่ทำให้เรามีความสุขมาก และตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้เราก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย...