เพิ่งรู้ว่ารักเพื่อน

    ตอนสมัยเรียน ม.ปลาย ก็ไม่เคยคิดว่าจะรักเพื่อนคนนี้ แต่ฉันก็พอรู้ว่าเพื่อนคนนี้แอบชอบฉันอยู่ จากเหตุการณ์ที่ว่า เพื่อนให้ดอกกุหลาบและตุ๊กตาหมีตอนฉันอยู่ ม.4 ตอนนั้นฉันรู้สึกตกใจ และเขินเล็กน้อย ที่เขินไม่ได้ชอบนะ แต่เป็นเพราะเขินที่ไม่เคยมีใครให้มาก่อน เป็นครั้งแรกในชีวิตเลย และก็ไม่คิดว่าจะเป็นครั้งเดียวในชีวิตด้วยที่ได้รับจากผู้ชายทุกคนที่เคยคบมา

     ฉันเลยทำตัวไม่ถูกกับเพื่อนคนนี้ คือ หมายความว่าไม่ได้ทะเลาะกันนะ แต่ไม่รู้ว่าจะทำตัวยังงัย เลยเงียบๆ ไม่ค่อยกล้าพูด ไม่กล้าทัก ทำตัวเหมือนไม่เคยได้รับดอกไม้มาก่อน ทำตัวไม่สนใจเพื่อนเลย

  แต่พอใกล้จะจบ ม.6 เห็นเพื่อนไปชอบพอกับคนอื่นในห้อง ก็รู้สึกน้อยใจและเสียใจ ที่เพื่อนไม่สนใจฉันแล้ว  ก็ไม่ใช่หึงนะ แต่รู้สึกตัวเองไม่สำคัญกับเพื่อนแล้ว  ฉันเลยเริ่มกล้าที่จะเข้าไปพูดคุยด้วย แต่ก็ไร้ประโยชน์ เพื่อนคงไม่ชอบฉันแล้วล่ะ 

    ตอนนั้นก็รู้สึกเสียดายนะ ที่ตอนที่เพื่อนชอบกลับไม่ยอมเปิดใจคบกับเพื่อน สาเหตุก็เพราะยังไม่รู้จักความรัก ยังรู้สึกว่าตัวเองยังเด็กเกินไปตอน ม.4 และตัวเองก็เป็นเด็กใหม่ ที่ย้ายมาเรียน ม.ปลายที่โรงเรียนใหม่ด้วย รู้สึกไม่สนิทใจที่นักเรียนส่วนใหญ่เป็นนักเรียนเจ้าถิ่น เหมือนตัวเองเป็นส่วนเกินน่ะ

   พอตอนที่เราเรียนจบ ม. 6 ต่างแยกย้ายไปเรียนต่างมหาวิทยาลัย ตอนปี  1 ก็ได้โทรไปคุยกับเพื่อนคนนี้บ้าง แต่ก็นานมาละ  จนมาถึงเกือบ 20 ปี บังเอิญค้นหาเพื่อนใน facebook หาอยู่นานนะ กว่าจะเจอ เพราะเพื่อนไม่ได้ใช้ชื่อจริง นามสกุลจริง  

    พอได้ inbox คุยกัน ก็รู้สึกดี ๆ  และดีใจที่ได้คุยกันนะ  แต่ก็รู้สึกผิดด้วยที่ผิดคำพูดกับเพื่อน ผิดนัด  2 ครั้ง เลยไม่กล้าโทรไปอีกเลย จนลืมเบอร์เพื่อนไป เพราะซื้อโทรศัพท์ใหม่   ลืมเซพเบอร์ไว้ในซิมเก่า จนไม่ได้คุยกันเลย เกือบ 20 ปี

     สุดท้ายวันนี้ถึงเข้าใจแล้วว่าทำไมปัจจุบันตัวเองถึงยังไม่มีแฟน คบใครก็ไปไม่รอด คงเป็นเพราะว่าในใจยังคงไม่ลืมเพื่อนคนนี้ รู้สึกมีบางอย่างติดค้างในใจ นั่นก็คือความรักที่มีต่อเพื่อนคนนี้นั่นเอง รู้สึกผิดหลายๆอย่าง ตั้งแต่ ม.4 จนถึงทุกวันนี้

   ขอโทษนะ ที่เพิ่งรู้ตัวว่ารักเพื่อน ไม่ใช่รักด้วยความรู้สึกผิดหรอกนะ แต่รักด้วยหัวใจที่ผูกพัน 

    "ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง และขอโทษสำหรับทุกสิ่ง"