โลกบนดอยครูจิตอาสาเล่าผ่านจ่าโย

#โลกบนดอย
#ครูจิตอาสา
#เล่าผ่านจ่าโย

(ตอนที่2)​

***เพจบิ๊กเกรียน​ เล่า​เรื่องครูบนดอย​ จิตอาสา​ ถ่ายทอดผ่าน​ ครูจ่าโย พนาลีผดุง​ สังกัด กศน.อำเภออมก๋อยจังหวัดเชียงใหม่​ ศศช.ห้วยลอก***

ครูจ่าโย​ บอกกับเพจบิ๊กเกรียนว่า​ เขาเองก็เป็นเด็กชาว​เขา​ เรียนจบ กศน. ดั้งด้นเรียนต่อจนจบปริญญาตรี ทุกวันนี้ครอบครัวภูมิใจมากถึงแม้จะเป็นครูจิตอาสาเงินเดือนน้อยนิด

ครูจ่าโย​ เล่าว่า​ หน้าฝน​ ช่วงนี้​ บางครั้งชาวบ้านเจ็บป่วยหนัก​ รถไม่สามารถไปได้​ เนื่องจากถนนลำบากลื่นเป็นดินโคลน​ ชาวบ้านต้องช่วยกันหาม​ คนไข้เพื่อไปส่งโรงพยาบาล​ กว่าจะถึงโรงพยาบาล​ ทุละทุเลมาก

ครูก็เหมือนกัน​ เกิดอุบัติเหตุ​ รถล้มแฉลบบ้างแต่ด้วยจิตวิญญาณ​ เพื่อสอนเด็กชาวเขา​ ครูอย่างพวกเรา​ จะนึกเสมอว่า​ เด็กๆรอเราอยู่นะ

ครูบนดอย​ ทุกคน​ จะทำหน้าที่ทุกอย่าง​ ตั้งแต่ ผอ. ยันภารโรง การเดินทาง​ ถนนตัดขาดต้องอาศัยเท้าเดินเพื่อให้ไปถึงโรงเรียน

สิ่งที่ต้องต่อสู้​ คือความคิด​ ของชาวบ้าน​ ส่วนใหญ่​ ยังมีความคิดเดิมๆ​ ไม่ให้ลูกเรียน​ ให้ลูกทำงาน​ ทำไร่​ แผ้วทางป่า​ ทุกวันนี้​ ครูจะคอยชี้แนะ​ ให้ความรู้​ ว่าโทษของการตัดไม้ทำลายป่า​ มีผลเสียอย่างไรกับชาวบ้าน​ และชุมชน

ครูจ่าโย​ บอกว่า​เด็กบนดอย​ ส่วนมากจะไม่เห็นความสำคัญ​ ของการศึกษา​ โตมาจะรีบแต่งงาน​ ทั้งที่อายุยังน้อย​ ยึดอาชีพ​ ทำการเกษตร​ ปลูกมะเขือเทศ​ ปลูกฟักทอง​ และใช้สารเคมี​ โดยไม่ได้ป้องกัน​

ครูอยากให้เด็กได้เรียนและถ่ายทอดวิชาความรู้เกี่ยวกับการปลูกผักปลอดสารพิษชุมชนกะเหรี่ยง​ ส่วนใหญ่​ พูดภาษาไทยไม่ได้อ่านไม่ออก​ เขียนไม่เป็น​ อาชีพหลักคือทำไร่ทำสวน​ เด็กส่วนมาก​ จบแค่ ป.6

บางคนออกกลางคัน​ ไปหางานทำ​ ในเมือง
บางคนออกกลางคัน​ ไปแต่งงาน​ ครูส่วนใหญ่จะสอนหนังสือให้กับชาวบ้าน​ ที่ไม่รู้หนังสือให้เขาพูดภาษาไทย​ได้​ เพื่อสื่อสาร​ กัน​ เช่น​ กินข้าว อันนี้เรียกว่า​ มะละกอ​ เพื่อให้เขาได้สื่อสารกับเราและอ่านออกเขียนได้

ระหว่างการสนทนา​ กัน​ ครูจ่าโย​ พร้อมชาวบ้าน​ และครูจิตอาสา​ กำลังช่วยกัน​ มุง​ ต่อเติมโรงเรียน

***เห็นภาพโดยรวม​ คือโลกอีกใบของคนบนดอย​ ที่เขาอีกความสุข​ คนเมืองอย่างพวกเรา​ อาจดู​ เป็นแหล่งกันดาร​ ลำบาก​ แต่พวกเขา​ คือ​ สวรรค์​ ที่มีความสุข​ เพียงแค่เขาขาดโอกาส***