พ่อไม่อยู่ แม่แต่งงานใหม่ เด็กสาววัย 8 ขวบถามว่า “ยายจ๊ะ ทำไมฉันไม่มีแขนไม่มีขาหรอ”

แม้ว่าไม่มีแขนไม่มีขา แต่เด็กสาวคนนี้ยังยิ้มแย้มแจ่มใส ไปโรงเรียนแต่ละวันชาวบ้านอาศัยอยู่ที่จังหวัดจ่าวิงใครๆก็รู้จักเด็กสาวชื่อเท๋าวัย 8 ขวบยิ้มแย้มแจ่มใสเสมอและสุภาพกับทุกคน

เด็กสาวกินขนมที่ยายซื้อให้

แม้ว่าไม่มีแขนไม่มีขา แต่เด็กสาวยังยิ้มแย้มแจ่มใส

นั่งอยู่บนเตียง เด็กสาวกำลังพยายามผลักดันคนไปข้างหน้าด้วยขาเพื่อเทน้ำช่วยให้ยาย คุณจออายุ 64 ปีซึ่งเป็นยายของเด็กสาวนํ้าตาไหล เขาเป็นพิการตั้งแต่เด็ก ไม่มีแขนไม่มีขาเลย เพียงรู้เล็ดลอดอย่างนี้ทั้งวัน

ตามคำพูดของคุณจอ เด็กสาวคนนี้เป็นลูกคนเดียวของลูกสาวเขาและสามีเก่า หลังจากที่สาวเท๋าวัย 8 เดือน พ่อของเธอถูกอุบัติเหตุจราจรแล้วเสียชีวิต หนึ่งปีต่อไป แม่ของเธอก็แต่งงานใหม่แล้วคลอดลูก สาวเท๋าได้รับความดูแลของตายายตั้งแต่วันนั้น 

ถึงแม้ว่าจะไม่มีแขนไม่มีขา แต่เขายังคงทำทุกอย่างโดยตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นการกิน ไปโรงเรียนหรือกวาดบ้านเพื่อช่วยตายาย กอดหลานในใจ ยายบอกว่า เธอเป็นคนดีมาก ตั้งแต่เด็กก็ไม่รู้ว่าพ่อเป็นใคร สำหรับคุณแม่กลับบ้านปีละหนึ่งครั้ง เขาคิดถึงคุณแม่มากแต่ไม่กล้าบอกให้ตายายรู้เพราะกลัวตายายจะเสียใจ

เขามักจะถามว่าทำไมเมื่อได้เกิดขึ้น เขาไม่มีแขนไม่มีขา ทำไมน้องของเขาไม่เป็นไร เมื่อได้ฟังถามอย่างนี้ ยายเพียงรู้กอดหลานในใจเท่านั้น 

แม้ว่าไม่ได้รับการดูแลจากแม่แต่เขายังไม่โกรธแม่ ในจิตใจของเด็กสาววัย 8 ขวบ แม่เป็นคนที่เขารักที่สุด ฉันรักแม่มาก ฉันเพียงหวังว่าแม่จะกลับบ้านหนึ่งครั้งแล้วไปทำงานก็ได้ ฉันก็รักตายายมากเพราะทั้งสองคนดูแลเลี้ยงฉัน ให้ฉันไปโรงเรียน 

พยายามถือปากกา เขาค่อยๆเขียนคำแต่ละคำลงในหนังสือเล่มใหม่ เพื่อสามารถเขียนได้ นี่เป็นกระบวนความพยายาม เอาชนะความเจ็บปวดทั้งหมดของเด็กสาว ตอนแรกฉันเขียนไม่ได้ เจ็บปวดมาก แต่ฉันก้พยายามเรื่อยๆ ตายายก็ช่วยให้ฉันเขียนได้ 

เพื่อไปโรงเรียน ทุกวันเด็กสาวและตาต้องไประยะทางมีความยาวมากกว่า 4 กิโลเมตร ฉันหวังว่าฉันจะมีขาเทียมเพื่อไปเรียนเอง คุณตาก็เก่าแล้ว ฉันก็ไม่อยากรบกวนคุณตาอีก 

แม้ว่าเป็นพิการแต่เด็กสาวไฝ่เรียนรู้วาก ตั้งแต่วันที่ไปเรียน เขายังไม่เคยล่าวันไหน สำหรับเขา ไปโรงเรียนเป็นความสุขอันยิ่งใหญ่ที่สุดเพื่อเขาหล่อหลอมความปราถนากลายเป็นคุณหมอ

ชมคลิปของเธอ