มุมนอกจอ ep.3

9...เมื่อเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น พระรับสาย "คับโยมแม่" เสียงแม่ร้องไห้ + เสียงพ่อบน "ว่าแล้วๆ" แม่"คนข้างบ้านเขาจะนินทาว่ายังไง ส่งลูกไปเรียน ลูกเรียนไม่จบหนีไปบวช" พระผู้ใจอยู่ในบุญ ได้ยินเสียงแม่ผู้ให้กำเนิดร่ำไห้คลอเสียงพูด บัดนี้ใจตกตูมลงไปที่เท้า แขนขาอ่อนแรง ผ้าเหลืองลุกเป็นไฟ และสายนั้นก็หลุดไปสายใหม่ก็เข้ามา พระท่านก็รับสาย "นมัสการคับหลวงพี่ เพื่อนๆ ลงทะเบียนเรียนให้แล้ว หอพักก็จองให้แล้ว จะกลับมาเรียนไหม?" พระ"ถ้าเห็นก็แปลว่ากลับ ถ้าไม่เห็นก็แปลว่าไม่กลับนะ" เพื่อนพระ"อ้าวววว!!.." พระผู้ตั้งมั่นตอนนี้เต็มไปด้วยความกลัว ความสับสน สุดท้ายผ่านไปอีกหนึ่งสัปดาห์ พระก็ได้ศึกเป็นฆราวาสตามเดิม และกลับไปเรียนต่อ ด้วยเดชะหนุ่มน้อยผู้มอมเมาได้เลิกสุราแล้ว แต่ทว่าด้วยเดชะกรรม...

10...หลังจากที่เลิกเหล้าเลิกจน หนุ่มน้อยก็เอาเวลามาเล่นเกมแทน จากคนที่ไม่เล่นเกม เวลานี้ dota ช่างสนุกยิ่งนัก วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า ที่หนุ่มน้อยนั่งอยู่หน้าคอม หลงลืมสิ้นอุดมการณ์เมื่อเยาวัย เวลาผ่านไปไวเหมือนดูหนัง หนุ่มน้อยผู้ล่องลอยคอยวาสนา ได้ขึ้น ปี 4 ปีสุดท้ายของการเรียนปริญญาตรี มองไปทางไหนใครๆก็อยู่เป็นคู่ ไปกินข้าวกับเพื่อนคนนี้ ก็ไปกัน3คน เพื่อน แฟนเพื่อน ตัวเอง ไปเดินตลาดก็ไปกับเพื่อนคนนั้น3คน เพื่อน แฟนเพื่อน ตัวเอง "โอ้ว...นี่เราอยู่คนเดียวมานานแค่ไหนแล้ว ถึงเวลาที่เราจะมีแฟนเหมือนคนอื่นแล้วแหละ ใครก็ได้ สักคน" หนุ่มน้อยผู้ว่างเวิ้งครุ่นคิด

11...หนุ่มน้อยไม่รอช้า ค้นหาทันที และได้เจอเว็บหาคู่เว็บนึง สมัครชมาชิคและทักไปประมาณ 8 คน มีคนตอบกลับคุยด้วยอยู่คนเดียว เขาชวนเธอเล่นวีดีโอคอล และเลิกเล่นเว็บหาคู่นี้ทันที ทุกๆวันหนุ่มน้อยก็จะคุยกับสาวคนนั้นทางอินเทอร์เน็ต คุยกันไม่ถึงสามเดือนหนุ่มน้อยและสาวออนไลน์ก็นัดเจอกัน ด้วยระยะทางห่างกันไม่ถึงร้อยกิโลเมตร หลังจากนั้นก็ไปมาหาสู่นานอยู่สามเดือนที่หนุ่มน้อยก็ยังคงความสุภาพบุรุษแม้จะอยู่กันลำพังชายหญิง และในที่สุดศีลธรรมก็มิอาจปิดกั้นความต้องการทางเคมีได้อีกต่อไป...

12...คบกันไปเหมือนจะดีแต่ก็ไม่ดี เมื่อโทรศัพท์มือถือของชายหนุ่มผู้เฉยชาไม่ได้ตั้งค่าความเป็นส่วนตัว และเขายังคงติดตามดูชีวิตของหญิงที่เคยหลงรักมาแต่ปางแรก แม้เขาจะบอกแฟนเด็กในตอนนี้ว่า ไม่ได้คิดอะไรแล้ว เห็นคนนั้นเป็นแค่เพื่อนและความห่วงใยในฐานะเพื่อนจะไม่หายไปไหน แต่เรื่องนี้ก็ยังคงเป็นประเด็นทะเลากันอยู่หลายครั้ง แฟนเด็ก"พี่ไม่ลืมเขา พี่ยังไม่ลืมเขา พี่ยังรักเขาใช่ไหม?" เริ่มทะเลาะกันเรื่องเดิมบ่อยครั้ง และเริ่มถี่ขึ้น จนทะเลาะกันแทบทุกวัน และสุดท้ายก็ต้องจากกัน หลังคบกันได้ประมาณ 1ปี และในวันที่โมโหอย่างรุนแรงนั้น โชคชะตาแห่งความโกรธก็นำความกล้ามาสู่ชายหนุ่ม เขามีโอกาสคุยกับคนหญิงสาวเมื่อคราวแรก และเค้าถามออกไปด้วยความที่โกรธอยู่ว่าอยากให้กลับไปรักนักใช่ไหม เขาถามออกไปว่า "คบกันไหม" เขาถามหญิงสาวที่เขาเคยรักอย่างสุดหัวใจ และในวันนี้ก็เฝ้าห่วงใยอยู่ห่างๆ...