ตรงไหนของหัวใจ...เธอ

ยิ่งได้รู้ว่าท้องฟ้ากว้างเพียงไร ก็ยิ่งรู้สึกได้ถึงคำว่า..รัก ในหัวใจของใครบางคนนั้น ไม่เคยมีที่สิ้นสุด ไม่เคยมีจุดเริ่มต้น ไม่เคยมีขอบกั้นหัวใจ ไม่เคยมีที่พักให้ใครสักคนได้ยืน และก็ไม่เคยมีคำว่า..พอดี

ในบางครั้งเหมือนจะรู้ แต่...ก็ไม่เคยรู้
ในบางทีเหมือนจะหยุด แต่..ก็ไม่เคยหยุด..สักครั้ง
ในบางเวลาเหมือนจะลึก แต่...ก็ไม่เคยทำให้ซึ้ง

ในบางครั้งเหมือนจะจริง แต่..ก็ไม่เคยจริงจัง
ในบางทีเหมือนจะรัก แต่..ก็ไม่เคยรัก
ในบางเวลาเหมือนจะเข้าใจ แต่..ก็ยังไม่เข้าใจ 

ซึ่งคำว่า..คนที่รักกัน มันคือส่วนไหนของหัวใจ ดูคลุมเครือในความสัมพันธ์ อาจจะอยู่ที่ปลายขอบหัวใจ อาจจะอยู่ที่กลางหัวใจ หรืออาจจะไม่เคยมีอยู่ในส่วนใดเลยตั้งแต่ต้น และก็ไม่อาจบ่งบอกได้แม้กระทั่ง..สถานะของหัวใจ

อาจเป็นที่ในหัวใจของแต่ละคนมีจุดสิ้นสุด และหยุด ณ.ปลายหัวใจที่ต่างกัน การเดินทางตามหาส่วนไหนของหัวใจในใครบางคน บางทีก็เป็นได้แค่เพียงได้เดินทาง ทว่าไม่มีจุดสิ้นสุดจน ใจล้า ใน..วันสุดท้าย

มันอาจจะมีอยู่จริง..หรือไม่เคยมีอยู่จริง
มันอาจจะอยู่ที่ตรงนั้น..หรือที่ตรงนั้นไม่เคยมี
มันอาจจะรอคอยซึ่งอะไรบางอย่าง..หรือว่าไปเรื่อยๆ 

ซึ่งแน่นอนว่าความสำคัญของความรัก ของคนรู้จัก กับ คนรักกัน ย่อมต้องไม่เท่ากัน ไม่มีมาตราใดๆ ที่จะใช้วัดความสำคัญขอความรู้สึกได้ และความสำคัญทางความรู้สึกในแต่ละคนก็คง...จะไม่เท่ากัน

ซึ่งก็ไม่สามรถระบุได้ว่า หนึ่งความผูกพันของคนหนึ่ง ต้องเท่ากับหนึ่งในความรู้สึกของอีกคนหนึ่ง เพราะในบางที หนึ่งผูกพันของใครอีกคนหนึ่งอาจจะเป็นอะไรที่มากกว่าหนึ่ง ในความรู้สึกผุกพันที่ไม่เท่ากันของทั้งสองคน ความว่างเปล่าและคลุมเครือเพียงขอบกั้นหัวใจ แต่ทำไมถึง ยิ่งเข้าไปให้ใกล้ก็ยิ่งห่างออกไปทุกที หรือ มัน..ไกลเท่าเดิม

หนึ่งก้าวที่ค้นหาอะไรบางอย่าง..แต่ไม่เคยพบ
หนึ่งก้าวที่เดินไปข้างหน้า..แต่ทว่าเหมือนยิ่งห่างไกลออกไปทุกที
หนึ่งก้าวที่ค้นใจเธอ..ทว่าเหมือนวนอยู่อย่างนั้นไม่มีที่สิ้นสุด

ซึ่งค่าความผูกพันที่ใครคนหนึ่งทิ้งไว้ให้อีกคนหนึ่ง มันสร้างความท้อแท้และคลุมเครือได้ประมาณไหน คนหนึ่งนั้นรู้สึกได้อย่างชัดเจน ซึ่งคนหนึ่งพยายามค้นหา... อีกคนหนึ่งละเลย และคนที่พยายามจะทำเช่นไรสถานะของหัวใจ ก็ยังไกล...เท่าเดิม

ซึ่งจากช่องว่างที่คลุมเครือในความผูกพัน นานวันไปสุดท้ายมันก็คงจะเป็นได้แค่เพียง ความทรมานบนความรักที่มีอยู่จริง  ซึ่งสุดท้ายก็คงมีเพียงหนึ่งคน ที่ยังคงอยู่ตรงนั้น...ตรงไหนของหัวใจ..เธอ

“บางครั้งการที่เรารักใครคนหนึ่งมากจนเกินไป จนทำให้ลืมคิดไปว่าเขาไม่ได้...รักเรา”