ผีลุงขี้เมาแกว่งชิงช้า

        เรื่องนี่ผมเจอกับตัวเองเลยครับ ในที่ฝึกงานอีกนั่นแหล่ะ เจอแบบเดี่ยวๆเลยครับไม่มีใครมาแชร์ด้วย คือหลังจากเจอผีพิมพ์ดีด วันแรกที่ไปถึง พวกผมก็ย้ายมาอยู่ในบ้านพักตอนค่ำๆครับ บ้านพักก็จะไปสไตล์บ้านพักข้าราชการทั่วๆไป เป็นบ้านไม้สองชั้น ชั้นล่างเป็นปูนชั้นบนเป็นไม้ครับ ข้างบนมีห้องน้ำ1ห้อง ห้องนอน2ห้อง ห้องนอนเล็กกับห้องนอนใหญ่ พวกเรานอนรวมกันในห้องนอนใหญ่ครับ ส่วนห้องนอนเล็กเอาไว้เก็บข้าวของเครื่องใช้ พวกเสื้อผ้า อาหารการกินครับ แล้วมีพี่คนนึงให้ยืมทีวีมาไว้ดูครับ ก็เหมือนห้องนั้นเป็นห้องนั่งเล่นของพวกผม บ้านพักจะอยู่เรียงกันสองฟากถนนครับ ฝั่งที่พวกผมอยู่จะเป็นบ้านเดี่ยวเป็นหลังๆเรียงกัน6หลัง ส่วนฝั่งตรงข้ามจะเป็นบ้านแบบห้องแถวติดๆกันอ่ะครับ ทีนี้ ตรงหน้าบ้านผมจะมีเหมือนสนามเด็กเล่นอ่ะครับ ผมก็ยัง งงๆ ว่า ทำไมมีสนามเด็กเล่นในสถานที่แบบนี้ สงสัยเอาไว้ให้ลูกๆพนักงานเล่นกัน มีชิงช้า ม้าโยก โด๊กกระเดื่อง สไลด์เดอร์ สนามทรายครับ ไม่มีรั้วกั้นนะ โล่งๆเลย

        วันแรกที่เข้าบ้านพัก ผมขึ้นไปเก็บของ ก็ได้กลิ่นเหล้าขาวครับ แต่ยังไม่ได้บอกเพื่อน เพราะรู้ว่าคงไม่มีคนอื่นได้กลิ่น ไม่เห็นมีใครพูดอะไร ผมว่าผมคงโดนคนเดียว เลยพยายามหาขวดเหล้าเผื่อมันจะอยู่แถวๆนี้ แต่ก็ไม่เจอครับ ก็ลืมๆมันไป จนอยู่ๆไปคืนที่3ครับ ตอนหัวค่ำ ผมไปนั่งคุยโทรศัพท์ที่ชิงช้า เพื่อนๆคนอื่นๆก็อยู่บนบ้านครับ ผมคุยๆอยู่ ก็ได้กลิ่นเหล้าขาวอีกแล้วครับ ฉุนขึ้นจมูกเลยอ่ะ ผมเลยรู้ว่า คงไม่ใช่กลิ่นเหล้าธรรมดาๆแล้วหล่ะ ต้องมีใครซักคนพากลิ่นนี้มาหาผมแน่ๆ มันฉุนจนทนผมทนไม่ได้อ่ะ ก็หนีขึ้นมาบนบ้านครับ พอผมขึ้นไป เพื่อนทักเลย กลิ่นเหล้าที่ไหนว๊ะเนี่ย เมิงไปกินเหล้ามาหรอ เพื่อนมันถามผม ผมก็             บอกมันว่าป่าว ไม่ได้กิน ทีนี้คือได้กลิ่นกันครบทุกคนเลยครับ เพื่อนอีกคนบอก นนนเมิงจะทักทำไมเนี่ย  แต่ด้วยความที่ผู้ชายทั้งหมด เลยไม่มีใครคิดอะไร แต่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกลัวครับ ก็เลิกสนใจกันไป คืนนั้นก็เข้านอนครับ ผมได้ยินเสียงคนไอ ค่อกๆแค่กๆ ดังมาจากข้างล่างบ้าน ตรงที่ผมนอนเลย คือถ้าผมโผล่ไปดูตรงหน้าต่างเนี่ยต้องเห็นแน่ๆ ผมนอนฟังจนรำคาญอ่ะ ก็เลยลุกจะโผล่หน้าไปดู เพื่อนผมที่นอนข้างๆมันรีบดึงตัวผมไว้ มันบอกว่า อย่าโผล่ไปดู อย่าสนใจ เค้ารู้ว่าเราเห็น เดี๋ยวจะได้ใจ ให้ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ผมก็เลยนอนต่อ

        จนวันที่ผมพีคที่สุดกับผีเหล้าขาวนี่ วันนั้นผมไปนั่งคุยโทรศัพท์เหมือนเดิมครับที่ชิงช้า ประมาณทุ่มนึง ผมคุยไป กลิ่นเหล้าขาวมาอีกแล้วครับ ฉุนมาก ผมรีบวางสาย กะว่าจะเข้าบ้านเลย ยังไม่ทันลุกจากชิงช้าเลย ชิงช้าอันข้างๆมันแกว่งเองครับ จากแกว่งค่อยๆเป็นแกว่งแรงขึ้นๆ แล้วผมก็ได้ยินเสียงคนหัวเราะแห้งๆ แบบ เสียง แหะ แหะ ประมาณนี้อ่ะครับ เป็นเสียงคนแก่ แล้วแกก็ไอด้วย ไอแห้ง อ่ะครับ ผมลุกหนีรีบวิ่งขึ้นบ้านเลยครับ ได้ยินเสียงแกหัวเราะไล่ตามหลังมาด้วย กลัวมากตอนนั้น ผมขึ้นมาบนบ้านเพื่อนรู้เลยว่าคงเจออะไรมา ผมสวดมนต์นอนเลยครับ  ตอนเช้าก็เลยไปเรียบๆเคียงๆถามป้าแม่บ้าน ว่าเคยมีคนแก่เสียชีวิตที่บ้านพักมั๊ย  ป้าตกใจ ถามว่า พวกผมโดนด้วยหรอ  ผมก็บอกว่าโดน กลิ่นเหล้าขาว ป้าเลยเล่าให้ฟังว่า คนที่ตายคือลุงภารโรงคนเก่า ตายไปจะ2ปีแล้ว แกชอบกินเหล้าขาว แล้วก็เป็นลมตายตรงข้างๆบ้านที่พวกผมพักนั่นแหล่ะ หัวใจล้มเหลว

        พวกผมก็เลยต้องพากันไปทำบุญอีกครั้ง ไอ้เพื่อนผมบอกว่า ช่วยมากันให้ครบทีเดียวเลยได้มั๊ย จะได้ทำบุญให้ทีเดียวเลย มากระปิดกระปอยแบบนี้คงไม่เป็นอันฝึกงานแน่ๆ จากเรื่องผีเลยเป็นเรื่องขำๆกันไป  แต่ตั้งแต่ไปทำบุญให้ลุงแก พวกเราก็ไม่เจออะไรอีกเลยครับ แถมการฝึกงานก็ราบรื่นไปได้ด้วยดี