ตอนที่มีชีวิตอยู่จงดูแลกัน (ดีจริงๆ) สละเวลาแค่ 1 นาที เพื่อเตือนสติคน... อ่านให้จบนะ

(ดีจริงๆ) สละเวลาแค่ 1 นาที เพื่อเตือนสติคน... อ่านให้จบนะ

มีชายหนุ่มไฟแรง ที่มุมานะทำงานอย่างมุ่งมั่น

เขามีความฝัน จะสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์กับแฟนสาว

เธอจะมารอ.. ที่หน้าประตูบ้าน.. ของเขา หลังจาก

ที่เขาเลิกงาน.. เขาพบเธอ..ก็ยิ้มแย้ม ..ยินดีต้อนรับ

สนทนากัน..แล้วเธอก็กลับไป.. วันนี้เขากลับถึงบ้าน

ช้ากว่าปกติมาก แต่แปลกที่ยังเห็นเธอยืนรอ

ที่หน้าบ้านเขา.. เช่นทุกวัน

“ โทษทีนะที่รัก"

วันนี้มีงานด่วน เลยกลับมาช้าไปหน่อย

เธอยังยิ้มให้เขา “ คุณทำงานจนมีรถ

มีบ้านอย่างที่ตั้งใจแล้ว.. ทำไมยังทำงานหนักอีกล่ะ ?

“ ผมอยากมีบ้านที่มีบริเวณมากกว่านี้

มีรถที่ดูโอ่อ่ามากกว่านี้.. เพื่อคุณนะจ๊ะ ”

เวลาผ่านไป 1 ปี หญิงสาวมาหาเขาบ้าง

ไม่มาบ้าง แต่เขาไม่มีเวลามาใส่ใจกับเรื่องอย่างนี้

วันหนึ่งเธอเอ่ยถามเขา

“ คุณมีเงินมากพอจะซื้อบ้านหลังใหญ่รึยัง ?”

“ ขอเวลาอีกสักหน่อย !!

ผมอยากซื้อแหวนวงใหม่ มาเปลี่ยนให้คุณด้วย ”

เขาจุมพิตมือที่สวมแหวนทองวงเล็กเบาๆ

“ ฉันบอกหรือว่า ฉันอยากได้แหวนวงใหม่ ?

“ ผมอยากให้สิ่งที่ดีที่สุดเสมอ.. ที่รัก ”

3 เดือนแล้ว..ที่เขาไม่เห็นเธอที่หน้าประตูบ้าน

วันนี้เขามีบ้านหลังใหญ่เขาจึงตัดสินใจลางาน 1 วัน

เพื่อไปหาเธอ เขาขับรถคันหรูผ่านเส้นทาง

ที่ขรุขระ อย่างยากลำบาก !

‘ เธอต้องใช้ทางเส้นนี้มาหาเราทุกวันเหรอเนี่ย ? เขารำพึง ..

เมื่อมาถึง.. แม่ของเธอออกมาต้อนรับ

และมอบกล่องไม้ใบหนึ่งให้เขา

และบอกเส้นทางที่เป็นสถานที่

ที่เธออยู่ ที่ซึ่งเขาจะพบเธอได้

เนินเขาเล็ก ๆ รายล้อมไปด้วยดอกไม้

มีแท่นหินสลักชื่อหญิงสาว ตั้งอยู่กลางเนิน

น้ำตาของลูกผู้ชายไหลรินออกมา

มือสั่นเทาของเขา เปิดกล่องไม้อย่างช้า ๆ

ข้างในกล่องอัดแน่นไปด้วยกระดาษแผ่นเล็ก ๆ

เขาเริ่มอ่านข้อความ.. ทีละใบ.. ทีละใบ..

“ วันนี้ ..คุณกลับมาช้า..

ฉันรอ 2 ชั่วโมง ..ไม่เป็นไร ..ฉันรักคุณ ”

“ วันนี้ฝนตก.. ฉันยังรอ ..

แต่ไม่เจอคุณ.. ไม่เป็นไร .. แต่ฉันยังรักคุณ ”

“ ฉันเริ่มป่วย.. จนไปหาคุณไม่ได้ ..

คุณคงไม่ทันได้สังเกต.. ไม่เป็นไร.. แต่ฉันยังรักคุณ ”

“ วันนี้ .. คุณบอกจะเปลี่ยนแหวนวงใหม่..

คุณคงลืมว่า..ฉันตอบตกลง.. จะแต่งงานกับคุณ ..

เพราะแหวนวงนี้.. แต่ไม่เป็นไร.. ฉันยังรักคุณ ”

ชายหนุ่มได้เรียนรู้แล้วว่า..

บางทีสิ่งที่เขาไขว่คว้ามาตลอดชีวิต อาจเทียบไม่ได้กับ

สิ่งเล็กน้อย.. ที่เขาเคยได้รับ จนเป็นเรื่องปกติของทุกวัน

รถคันหรูแล่นไกลออกไป เหลือไว้เพียง

กล่องแหวนเพชรราคาแพงหน้าหลุมศพ

ที่ดูไม่เหลือค่าอะไร ..สำหรับเขา..อีกต่อไป

“ ผมมีบ้านหลังใหญ่.. แต่คงกว้างไป สำหรับการ

ที่จะต้องอยู่คนเดียว.. ผมมีรถราคาแพง แต่ไม่รู้จะขับ

ไปรับใครให้มานั่งเคียงคู่.. เพื่อไปที่ไหน ๆ ด้วยกัน..

ผมมีเวลาอยู่กับงานครึ่งชีวิต

แต่ไม่เคยมีเวลา.. ที่จะได้อยู่กับคนที่.. ผมรัก

ตอนนี้ผมมีเงินมากมาย

แต่ไม่อาจซื้อเวลาเพียง 1 นาที ที่จะบอกว่า ‘ รักเธอ ’..

ผมมีทุกอย่างเพียบพร้อมตามที่ผมฝัน แต่ขาดส่วน..

ที่สำคัญที่สุด.. ที่อยากให้ย้อนกลับมา.. จะได้ไหม ?”..

ลองก้าวออกจากโต๊ะทำงานก่อนตะวันจะตกดิน

สักวันสองวันต่อสัปดาห์.. หันกลับไปเอาใจใส่คนที่รักเราบ้าง

อาจจะไม่ใช่แค่แฟนหรือคนรัก.. บางที พ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย

ก็เฝ้ารอ 1 นาทีจากเราเหมือนกัน

ณ. วันนี้.. อย่างน้อยเราก็ยังมีเวลา

เหลือมากกว่า 1 นาทีที่บางคนโหยหา

อย่าปล่อยให้อะไรๆ มันสายเกินไป

ชีวิตคน.. ถึงมันจะไม่สั้นนัก..

แต่มันก็ใช่ว่าจะยาวนานตลอดไป..

เงินทองที่มากมายจากการทำงานหักโหม

บางทีอาจได้คืนกลับมาเพียงแค่ โลงราคาแพง

จากน้ำพักน้ำแรงในครึ่งชีวิตที่ผ่านมา ..