[รีวิวทำหน้าเกาหลี] ปรับรูปหน้าที่บาโนบากิ EP.1

ใครยังไม่ได้อ่านตอนเเรก ตามที่ลิ้งด้านล่างได้เลยค่ะ

https://news.postjung.com/1090732

 

วันผ่าตัด วันนี้ทางรพ.นัดคิวผ่าไว้ตอน 10.00 น.
แต่ต้องไปถึงก่อนสักครึ่งชั่วโมงเพื่อเช็คร่างกายอีกนิดหน่อย การเตรียมตัววันนี้คือต้องใส่เสื้อที่เป็นเสื้อติดกระดุม (ไม่เอาเสื้อคอกลม สวมหัวต่างๆ) เพราะหลังผ่าและนอนรพ. 1 คืนเราจะใส่เสื้อตัวนั้นกลับนั่นเอง เรานั่งรถใต้ดินไปถึงรพ.ตอนประมาณ 9.30 น. พอดิบพอดี พอไปถึงเราก็ขึ้นไปเปลี่ยนใส่ชุดคลุมของรพ. แล้วก็เข้าไปถ่ายรูปหน้าสดเก็บไว้เป็นที่ระลึกก่อน 5555 จากนั้นพี่จือมาให้เรากรอกชาร์ตเช็คลิสต์ก่อนผ่าตัด ว่าเรางดน้ำ งดอาหารตอนกี่โมง ถอดคอนแทคเลนส์ หรือมีใส่ฟันปลอมมั้ย ฯลฯ

 

 จากนั้นเราก็ลงมาชั้นล่างที่เป็นชั้นผ่าตัด เราเดินเข้าห้องผ่าตัดกับพี่จือด้วยความตื่นเต้น ตึกตัก ตึกตัก.... พอขึ้นนอนบนเตียง
ก็มีพยาบาลมาเจาะเข็มที่มือซ้าย พยาบาลเกาหลีถามชาร์ตที่พี่จือถามอีกรอบ จากนั้นพี่จือก็บอกว่าคุณหมอดมยามาแล้ว 
โอ้ว..... ยังไม่ทันตื่นเต้นต่อ แปปนึงก็มีหน้ากากมาครอบที่หน้า

เราสูดยาไป3ฝืดก็ไม่รู้ตัวแล้วจ้า

คร่อกก....zZzZ

 

 

รู้สึกตัว ตื่นมาอีกทีมีพี่ล่ามคนไทย (มารู้ทีหลังว่าพี่เขาชื่อพลลี่) มานั่งข้างๆ คอยบอกว่าลืมตานะคะ... ห้ามหลับนะคะ เขาบอกว่าเราพึ่งออกจากห้องผ่าตัดมา 15 นาที ตอนนี้ให้สูดหายใจเข้าออกลึกๆ เพื่อขับก๊าซยาสลบออกมาแล้วก็ห้ามหลับด้วย เรารู้สึกมีเสมหะ แล้วก็ตาเพลียๆ เผลอหลับตาบ้างเป็นพักๆ พี่พลลี่ก็จะคอยพูดว่าห้ามหลับนะคะ พยาบาลเกาหลีดูดุๆก็จะเดินมาเพ่งๆมองๆเป็นครั้งไป (พยาบาล:หลับหรอ! เราก็เบิ่งตา :เปล๊านะ! O_O) 

 

จุดนี้แหละที่น่าจะทรมานที่สุด

สำหรับคนที่กลัวการผ่า กลัวเจ็บเราบอกเลยว่าตอนผ่าชิวมากก 
เพราะหลับไม่รู้ตัว ดมยาสามทีก็หลับแล้ว แต่จุดที่จะทรมานคือหลังจากตื่นมาแปปนึงที่ต้องสู้กับอาการง่วง + มึนยา + ปากบวม มีสายเดรนเลือดออกมาจากปาก แล้วก็เจ็บคอ เพราะตอนวางยาต้องมีการสอดสายออกซิเจนเข้าไปในคอ แต่ไม่เจ็บไม่ปวดหน้าเท่าไหร่ ต้องสู้กับอาการเหล่านี้ชั่วโมงนึงถึงจะนอนพักได้

 

 

สักพักพี่พลลี่บอกว่าย้ายเข้าห้องพักได้ แต่ที่นี่จะให้เราเดินไปเองนะถ้าเดินไหว เราก็ค่อยๆลุก มีพี่พลลี่กับพยาบาลคอยพยุงเดิน พอเดินมาถึงห้อง ก็เจอนุ่นเพื่อนเรา ยืนถือกล้องถ่ายคลิปรออยู่ ตอนนั้นแอบคิดในใจ โอโหรู้งานเว่อร์ 5555 พอเข้าไปในห้องเราก็ขึ้นไปนอนบนเตียงแบบมึนๆแต่ต้องพยายามไม่หลับไปอีกชั่วโมง จากนั้นพี่ล่ามก็อธิบายว่าต้องดูแลตัวเองยังไงบ้าง เสร็จแล้วก็มีพี่นพเป็นพี่คนไทยจากรพ.เข้ามาให้คำแนะนำต่อ

 

 

อาการหลังผ่าตัด พอครบเวลา 1 ชั่วโมงที่ห้ามหลับ ก็สบายตัวละ นอนพักได้ จุดนี้เราจะง่วงมว้ากกก เราก็หลับไปประมาณ 2-3 ชั่วโมง ตื่นมาก็รู้สึกดีขึ้นเยอะมาก กระปี้กระเปล่า เราลุกขึ้นมาบ้วนปากก่อน แล้วก็ลองค่อยๆเดินไปหยิบไอซ์แพ็คเองที่ตู้เย็นข้างนอกห้อง ซึ่งพี่เขาบอกว่าเราควรบ้วนปากทุก 2 ชม. เพราะเรามีแผลในปาก แล้วก็ประคบเย็นเรื่อยๆ 

 

สักแปปเราก็ง่วงอีก เราเลยนอนต่อ เราตื่นมากินนมไปอีกรอบคราวนี้รู้สึกพะอืดพะอม แต่อาเจียนไม่ออก ซึ่งเป็นอาการปกติ อาจจะเกิดจากการวางยาสลบ เราก็เลยนอนต่อ พอตื่นมา 3 ทุ่มกว่าๆ ประตูรพ.ปิด 4 ทุ่มเราเลยบอกให้นุ่นกลับไปก่อน นุ่นก็กลับไปนอนโรงแรม คืนนั้นที่รพ.คนเดียว ตอนแรกก็กลัวๆนะเพราะอยู่คนเดียว เราก็เลยนอนต่อแล้วตั้งนาฬิกาปลุกให้ปลุกทุก 2 ชม.มาบ้วนปากกับเปลี่ยนไอซ์แพ็ค แล้วก็ลุกไปเข้าห้องน้ำเพราะชอบปวดฉี่ (ซึ่งจริงๆพึ่งมารู้ว่าตอนกลางคืนไม่ต้องบ้วนทุกสองชม.ขนาดนั้นก็ได้ 555 ก็ว่าทำไมมีแต่เราคนเดียวที่ลุกขึ้นมาตอนดึกๆ) ซึ่งเรามีตื่นมาอาเจียนไปรอบนึง 

หลังจากอาเจียจะรู้สึกดีขึ้นมว้ากกก แบบหัวหายตึ้บ สบายตัว 

คืนแรกหลังการผ่าตัดผ่านไป...

เอาจริงพอผ่านคืนแรกไปได้ทุกอย่างก็ค่อยๆสบายตัวขึ้นนะ

 

หลังจากนั้นจะเป็นอย่างไร รอติดตามตอนต่อไปนะคะ ^^