เรื่องหน้าอายขายหน้าของออกญาวิชาเยนทร์กับพระพุทธรูปทองคำ

เรื่องนี้เกิดขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ในช่วงที่ท่านทูตเดอโชมองเข้ามาเจริญสัมพันธไมตรีอย่างเป็นทางการและในระหว่างนี้ สมเด็จพระนารายณ์มหาราชได้ให้ราชทูตพร้อมคณะเดินทางไปที่ลพบุรีและดูการจับช้างซึ่งเป็นสิ่งที่ทรงโปรดปรานมากเป็นพิเศษ
.
หนึ่งในเรื่องที่น่าขบขันและอับอายที่สุดในระหว่างนี้คือ ออกญาวิชาเยนทร์ได้นำคณะทูตไปเยี่ยมชมความเจริญงดงามของบ้านเมือง และสิ่งก่อสร้างเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาซึ่งมีการสร้างพระพุทธรูปอันยิ่งใหญ่และอลังการซึ่งเป็นสิ่งที่ชาวพุทธนับถือเป็นอย่างมาก ซึ่งมักจะสร้างด้วยทองคำทั้งองค์ ต่อมาทำให้เราได้รับทราบถึงความโอ้อวดและความไม่รู้จริงของออกญาวิชาเยนทร์ที่เต็มไปด้วยความหลอกลวงและโอ้อวด นั่นคือ
.
“ในเวลาใกล้ๆ กันนี้มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นโดยที่ไม่มีใครนึกว่าจะมีขึ้นได้เมื่อครั้งวิชาเยนทร์กล่าวอวดความมั่งมีของประเทศนี้ เขาได้พาคณะทูตไปชมพระพุทธรูปที่งามที่สุด และบอกว่าพระพุทธรูปเหล่านี้นั้นหล่อด้วยทองคำแท้ๆ ทั้งนั้นในบรรดาพระพุทธรูปเหล่านี้มีองค์หนึ่งขนาดใหญ่เหลือเกินสูงประมาณเก้าศอกถึงสิบศอก ( 4.5 – 5 เมตร) ซึ่งวิชาเยนทร์พูดว่าหล่อด้วยทองคำแท้ๆ เหมือนพระพุทธรูปองค์อื่นๆ แปร์ตาชาร์ตและท่านเจ้าวัดเดอ ซัวสีถูกตบตา เช่นเดียวกับพวกชาวฝรั่งเศสคนอื่นๆ ท่านทั้งสองนั้นเชื่อมั่นเสียด้วย แล้วไปจดลงในรายงานและจดหมายเหตุรายวันของตน
.
เคราะห์ร้ายจริงๆ อุบัติเหตุที่เกิดขึ้น ด้วยเหตุหลังคาพระอุโบสถที่พระพุทธรูปองค์นั้นประดิษฐานอยู่ พังลงมาทับพระพุทธรูปแตกหักเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเพราะสร้างด้วยปูนปิดทองทั้งนั้น คำพูดเท็จของวิชาเยนทร์ปรากฎออกมาด้วยประการฉะนี้ แต่คณะทูตฝรั่งเศสนั้นก็ลงเรือไปไกลเสียแล้ว”
.
จากบันทึกของเดอ ฟอร์บัง ที่จดบันทึกเรื่องราวนี้ไว้เกี่ยวกับพระพุทธรูปทองคำที่ทางอยุธยาพาคณะทูตไปชม