ชาวเน็ตแชร์ประสบการณ์!! เพราะสุนัขของคุณไม่ได้น่ารักสำหรับทุกคน กรุณาอย่านำสัตว์ไปที่ร้านอาหารเลย

คุณ anneGO   จขกท. เล่าให้ฟังว่า.... 

สวัสดีค่ะ ขออนุญาตแชร์เรื่องราวนี้เป็นอุทาหรณ์เผื่อเพื่อนๆหลายคนจะได้ตัดสินในครั้งต่อไปที่พาสุนัขหรือสัตว์เลี้ยงไปด้วยกันในสถานที่สาธารณะนะคะ



เหตุการณ์เมื่อช่วงเช้านี้ค่ะ ที่ร้านส้มตำธรรมดาๆที่เราไปเป็นลูกค้าอยู่ประจำ ที่ร้านจะเป็นร้านแบบเปิด เป็น street food อ่ะนะคะ น่าจะเข้าใจง่าย
เป็นร้านง่ายๆริมถนนที่มีรถผ่านไปผ่านมา ทางร้านมีส้มตำ แล้ว ก็ไก่ย่าง อะไรประมาณนี้ เราสั่งส้มตำแล้วก็นั่งรอค่ะ

สักครู่มีผู้ชายคนนึงเดินพร้อมอุ้มสุนัขพุดเดิ้ลโตเต็มวัยมาด้วยหนึ่งด้วย เราก็มองเฉยๆผ่านๆเพราะเขาเดินผ่านหน้าร้านมาสั่งอาหารแล้วก็เดินไป
ซึ่งบริเวณหน้าร้านเป็นรถเข็นที่ย่างไก่ย่างอยู่ด้วยเป็นตะแกรง เราเป็นคนชอบสุนัขนะคะ ณ จุดนั้นเราก็แอบคิดในใจว่าไม่น่าเอาสุนัขมาด้วยเลย
แต่พอเขาเดินไปเราก็มองว่าเขาเดินไปแล้วน่าจะไม่มีอะไร

...สักครู่หนึ่ง ทางคนที่อุ้มสุนัขพาสุนัขเข้ามานั่งในร้านโดยตรงไปในส่วนที่แม่ค้าทำอาหาร นั่งตรงโต๊ะที่เหมือนเตียงด้านหลังแม่ค้าซึ่งมีพัดลมตัวใหญ่ตั้งอยู่

สักครู่ภรรยาและมารดา(?)ของเขาก็ตามลงมานั่งสมทบนั่งในส่วนนั้น แล้วพัดลมมันเป็นพัดลมเหล็กตัวใหญ่แรงมาก เราก็เริ่มคิดว่า - อร่อยเลย- ทีนี้เราก็เห็นว่าสีหน้าแม่ค้าเริ่มไม่ดี จุดนั้นเราก็คิดว่า - ช่างมันเถอะไม่ใช่เรื่องของเรา- คือจุดนั้นเพราะสามีเขาเดินกลับไปที่รถด้วยค่ะไปเอาร่มเพราะภรรยาเขาเอาลูกลงมาแล้วแดดมันร้อน เราคิดว่าเขาจะเอาหมาไปเก็บที่รถ แต่เขาไม่ได้ทำ

พอเราได้ของแล้ว เราก็เลยเขาไปบอกเขาดีๆจริงๆนะคะว่า "ขอโทษนะคะ คราวหน้าถ้ามาร้านอาหาร รบกวนช่วยกรุณาอย่าเอาหมามาด้วย คุณอาจจะไม่ไมด์(mind) แต่เราไมด์" เท่านั้นเขาก็ขึ้นเลยค่ะแต่เป็นผู้หญิง(ภรรยา)ที่อุ้มลูกนะคะ


เธอว่ามันไม่ใช่เรื่องของเรา...แม่ค้าเขายังไม่ว่าอะไร  -- เราตอบไปว่าเราเป็นลูกค้าไงคะ ซึ่งเราไม่ได้รักหมาเหมือนคุณ 
อย่าเยอะ...ลูกค้าคนอื่นก็ไม่ได้ว่าอะไร -- แต่เราก็เป็นลูกค้า
เธอว่าเราหาเรื่องเธอ มาร้ายกาจใส่เธอ หยาบคายใส่เธอ (คือเราจำคำพูดไม่ได้นะคะ แต่น่าจะพูดไม่ดีมากกว่านี้ มีว่าเราทอ-แล และโรคจิต)  -- เราเลยถามไปว่าเราทำอะไรผิดเรามาเตือน เพราะหมาไม่ได้น่ารักสำหรับทุกคน เราก็แค่อยากให้เขาช่วยเคารพสิทธิของลูกค้าท่านอื่นที่ไม่สมควรต้องมากินขนหมาที่อาจจะปลิว เขาก็เถียงไม่ได้เรื่องที่เราไม่ได้หยาบคายแต่ตะเบ็งและพยายามจะแสดงท่าทางข่มขู่ว่าพร้อมจะลงมือทำร้ายร่างกายเรา ซึ่งเราสารภาพว่า ณ จุดนั้นเราก็รอให้เขาแสดงออกมาเลยอย่าดีแต่ตะคอกแบบเด็กๆแบบนั้น (แต่เราก็เสยงดังนะคะแต่ไม่มีคำหยาบ)
ทางแม่ของผู้หญิงหรือผู้ชาย พยายามเข้ามาผลักเราเบาๆและพูดว่าลูกเขาเป็นคนแรง อย่าไปยุ่งกับเธอ -- เราก็ว่าเราแค่อยากให้เขาทราบว่าเราสิ่งที่เขาทำมันไม่น่ารักแล้วมันสร้างความอึดอัดใจให้คนอื่น

มีบางช่วงเขาเบลมร้านมากๆ อย่างร้านแบบนี้เอาหมาเข้ามาได้อะไรแบบนี้ มันทำเราปรี๊ดมากๆค่ะ มันเหมือนดูถูกแม่ค้าด้วย(น้ำตาจะไหล)เราคงไม่สามารถหาคำมาด่าได้นะคะ เราเสียใจมากกว่า


ก่อนจากกันมันเราตั้งใจจะแจ้งความค่ะ แต่ก็คิดว่ามันช่างไร้สาระเหลือเกินที่จะเอาเรื่องคนที่แม้กระทั่งมารดายังไม่สามารถจะอบรมได้เช่นเดียวกันกับสามีที่ก็ไม่ได้มองว่าภรรยาทำเรื่องไม่เหมาะสม

ตอนเราออกมาเขาด่าเราว่า ทอ-แล โรคจิตค่ะ แล้วถามเราว่าเราประสาทเหรอที่มาทำแบบนี้ เราก็เลยว่า "เราแค่ต้องการให้เขารู้ว่ามันมันเหมือนคนที่ไม่รับการศึกษาและไม่เคารพลูกค้าคนอื่นเลย" แต่ก็แอบกวนส่งจูบให้ไปสองครั้ง (อารมณ์ตอนนั้นคือ...what the he-- with this family...good luck with this spoiled b--- ในใจนะคะ)

ณ จุดนั้นอยากไปแจ้งความที่มารดาเขาจับตัวเราแต่เราก็ว่าตอนนั้นมันเป็นความคิดที่เราใจร้อนไป สุดท้ายเลยไม่ได้แจ้งความค่ะ

***
มีเรื่องนึงที่เราทำผิดค่ะ ...คือหลังจากที่เตือนเรื่องการนำสุนัขเข้ามาในร้านจนกระทั่งเรื่องว่าสุนัขไม่น่ารักสำหรับทุกคนเราใช้ภาษาอังกฤษทั้งหมด (เกือบทั้งหมด) อันนี้ต้องบอกก่อน เพราะช่วงหลายวันที่ผ่านมาเราใช้แต่ภาษาอังกฤษทั้งวัน--ทั้งวันทั้งคืน-ในสมองเราก็คิดเป็นภาษาอังกฤษ อันนี้เราก็ว่าเราทำไม่ถูกแต่คิดไม่ทันจริงๆค่ะ จุดนี้ถ้าเขามาอ่านก็ขอโทษด้วย แต่เราคิดว่าเราใช้ภาษาไทยในคำบอกกล่าวตอนแรกมันชัดเจนแล้วเป็นมิตรอยู่นะคะ ถ้าคนเราปกติก็น่าจะเอาหมาไปเก็บไม่ใช่เหรอ?


****เลยอยากจะมาฝากนะคะว่า ขอรบกวนทุกท่านช่วยกรุณาอ่านไว้เป็นอุทธาหรณ์ค่ะ ขอความกรุณาด้วยค่ะ****


ขอบคุณที่กรุณาเข้ามาอ่าน ขออภัยในบางเรื่องด้วยที่เราทำผิดเช่นกันนะคะ

คอมเม้นบางส่วน