กำแพงเมืองไทย บทที่๒

กลอนแปด “กำแพงเมืองไทย” โดย เดชา เวชชพิพัฒน์

บทที่ ๒ กำแพงแป้งเปียก

@ การเล่นพรรคเล่นพวกเล่นทะเล้น

ทำกฎเกณฑ์กฎหมายวอดวายสิ้น

ทำคนเก่งคนขมังต้องพังภินท์

เป็นกังฉินกินโกงอย่างกลมกลืน

@ เริ่มจากดงวงศาคณาญาติ

แล้วระบาดมิตรสหายใช่ใครอื่น

อีกโรงเรียนมหา’ลัยได้จุดยืน

ต้องหยิบยื่นผลประโยชน์ให้แก่กัน

@ ต้องแซ่นี้สกุลนั้นจึงเก่งกาจ

สุดฉลาดต้องที่นี่ไม่แปรผัน

ยอดสมองต้องศิษย์เก่าสถาบัน

ชั่วกัปกัลป์คณะข้าไม่รองใคร

@ เกิดกำแพงแป้งเปียกที่ตั้งแง่

เหล่าดักแด้แยกขั้วข้างสร้างเงื่อนไข

เกิดพื้นที่มีแต่คนภายใน

เส้นสายใยยุ่บยั่บนับยากเย็น

@ เกิดชุมนุมศิษย์เก่าในเล้าใหม่

พายเรือใหญ่ในอีกอ่างห่างคิดเห็น

เกิดแก๊งเล็กก๊วนน้อยเกิดประเด็น

สงครามเย็นในองค์กรบ่อนทำลาย

@ เป็นคนจริงคนเก่งคนขั้วบวก

ไม่เล่นพวกมุบมิบเล่นฉิบหาย

มองต่างก๊กต่างแนวเรื่องแยบคาย

ควรท้าทายความต่างสร้างสรรค์งาน

###

ติดตามงานเขียนของผม

ด้วยการกดไลค์ FB แฟนเพจ https://www.facebook.com/vejjapipatdeja/