พ่อหม้ายวัย 46 แต่งงานกับเพื่อนลูกสาววัย 22 ได้ 2 วัน เข้าไปเห็นในห้องน้ำแบบนี้ ยังลังเลที่จะหย่าอีก!!!

ถือเป็นเรื่องราวที่เป็นคติสอนใจพวกวัยหัวงูได้อย่างดี อยู่กับลูกสาวสองคนก็ดีอยู่แล้ว ริอยากมีเมียใหม่เป็นเด็กอีกด้วย แถมเมียใหม่ก็เป็นเพื่อนลูกสาวตัวเอง งานนี้ถึงกับไปไม่ถูกเลยล่ะ ลองมาฟังเรื่องราวหนุ่มพ่อหม้ายกันเลยดีกว่า

ผมเป็นผู้จัดการบริษัทแห่งหนึ่ง เงินเดือนไม่เลว มีบ้านมีรถมีเงินเก็บ แล้วก็มีลูกสาวอยู่หนึ่งคน ภรรยาผมเสียไปตอนลูกสาวสอบเข้ามหาลัยได้ ตอนแรกผมตั้งใจไว้ว่าจะไม่แต่งงานใหม่ แต่เรื่องราวบางอย่างฟ้าก็กำหนดมาแล้ว ยิ่งถ้าเป็นสิ่งที่ทำเอง ผมก็ต้องยอมรับมัน ปีนี้ผมอายุ 46 ถิงถิงลูกสาวจบมหาลัยพอดี ก่อนจบแกพาเพื่อนมาฉลองวันเกิดครบรอบ 22 ปีที่บ้าน แล้วเพื่อนที่แกพามามีคนนึงสวยมาก เด็กคนนั้นทักทายผม แล้วก็มองตามผมตลอด

จากในงานวันเกิดลูกสาว ผมได้รู้ว่าเพื่อนแกคนนั้นชื่อชิงชิง เป็นคนเข้ากับคนง่าย แต่ก็ไว้ตัว ทำให้ผมประทับใจมาก ต่อมาหลังเรียนจบลูกผมก็หางานทำ ชิงชิงก็จะมาที่บ้านตลอด ลูกสาวบอกว่า ชิงชิงกับแกจะช่วยกันหางาน ช่วยกันดูว่าอาชีพไหนดี มีความก้าวหน้า ผมเห็นพวกแกจริงจังก็เลยช่วยออกความเห็นไปบ้าง

ผมไม่รู้ว่าชิงชิงมีเบอร์มือถือผมได้ยังไง เธอส่งเมสเสจหาผมเป็นประจำ ผมก็ค่อยๆยอมรับสิ่งที่เธอทำได้ ลูกสาวผมได้งานที่แกพอใจอย่างรวดเร็ว แต่ชิงชิงกลับยังหาไม่ได้ ไม่นานลูกผมก็งานยุ่ง ส่วนๆชิงชิงเวลาว่างๆก็จะมาหาผมแทน วันนั้นผมอยู่บ้าน อยู่ดีๆชิงชิงก็มากอด แล้วบอกผมว่าเธอชอบผม ผมนิ่งไป แล้วบอกเธอยิ้มๆว่า หนูเป็นเพื่อนกับลูกสาวอา เราอายุต่างกันมากเกินไป แต่เธอว่าเธอไม่แคร์ ทำให้ผมเองก็ยอมแพ้


เพื่อให้ลูกสาวเข้าใจผม และยอมรับชิงชิง ผมลองพยายามถาม และทดสอบแกอยู่หลายครั้ง แกดูสงบ ทำให้ผมคิดไปเองว่าโอเค ตอนเริ่มคบกัน ผมกับชิงชิงต้องแอบไปเดท แต่ต่อมาเธอก็ไม่อยากหลบๆซ่อนๆอีก เธอบอกว่าอยากแต่งงานกับผม ผมขอเวลาสักระยะ แต่เธอกลับบอกว่าเธอตั้งท้อง

พ่อแม่ของชิงชิงไม่เห็นด้วยที่เราจะแต่งงานกัน แต่ไม่รู้ว่าเธอไปพูดอะไรกับพ่อแม่ อยู่ดีๆพวกเขาก็ยอมให้แต่ง ผมพาชิงชิงไปเจอกับลูกสาว ตอนที่ผมบอกแกว่าผมจะแต่งงานกับชิงชิง ลูกสาวผมไม่ยอมรับอย่างรุนแรงทำให้ผมงงมาก ทั้งที่ก่อนหน้านี้เวลาผมหลอกถามแก แกก็ดูไม่มีปัญหาอะไร ผมอยากปลอบแก แต่ก็รู้สึกว่าตัวเองไม่มีคุณสมบัตินั้น

 

ผมทะเลาะกับแก แกบอกว่าถ้าผมจะแต่งงานกับชิงชิง ผมกับแกก็ขาดกัน แต่พอผมบอกว่าชิงชิงท้อง ลูกสาวผมก็ร้องไห้โฮ วิ่งออกจากบ้านไป ผมตามหายังไงก็หาไม่เจอ ชิงชิงบอกให้ผมให้เวลาแก แล้วถิงถิงจะรับได้เอง ผมรู้ว่าลูกสาวไม่ได้รับไม่ได้ที่ผมจะแต่งงานใหม่ แต่แกรับไม่ได้ที่เมียใหม่ผม คือเพื่อนสนิทแก

ลูกสาวผมไม่กลับมาที่บ้านอีกเลย แม้แต่วันที่ผมแต่งงาน แกก็ไม่มาปรากฏตัว ผมรู้ว่าผมทำร้ายแกหนักมาก แต่ผมก็ไม่มีวิธีอื่นชิงชิงท้องแล้ว ตอนแรกอยากจะมีชีวิตคู่ดีๆกับชิงชิง แต่ดูเหมือนว่าจิตใจของชิงชิงจะไม่ได้อยู่ที่บ้าน เธอไม่ทำอาหาร ไม่ซักผ้า ไม่ทำงานบ้านอะไรทั้งสิ้น กลายเป็นผมที่ต้องดูแลเธอ ผมรู้ว่าเธอท้องผมต้องดูแลเธอ แต่เรื่องบางเรื่องเธอก็ควรจะช่วยแบ่งเบาภาระผมบ้างไม่ใช่หรอ

หลังแต่งงานวันที่สอง ผมกำลังล้างห้องน้ำ แล้วก็เห็นผ้าอนามัยในถังขยะโดยไม่ได้ตั้งใจ ผมรู้สึกเหมือนโดนตีหัว รีบวิ่งไปดึงชิงชิงมาที่ห้องน้ำ ถามเธอว่าเกิดอะไรขึ้น ชิงชิงยังคิดจะปิดบังผม บอกว่าเพื่อนบ้านมาขอใช้ห้องน้ำคงจะเป็นของเค้า แต่พอผมคิดถึงว่าเมื่อคืนเธอไม่ยอมให้ผมนอนด้วย บอกว่าเธอท้องอยากพักผ่อน ที่แท้ก็เพื่อจะปิดบังเรื่องนี้กับผม

แล้วกลางวันวันนั้น ผมก็แอบดูโทรศัพท์ของเธอ ถึงได้รู้ว่าเธอแต่งงานกับผม ก็เพราะเงินของผม เธอบอกพ่อแม่เธอว่า รอให้ผมโอนบ้านเป็นชื่อเธอก่อน แล้วจะรับพ่อกับแม่มาอยู่ด้วย

ตกบ่าย มีโทรศัพท์จากเบอร์ที่ไม่รู้จักโทรมาบอกผมว่า นั่นคือญาติของหลิวถิงถิงใช่มั้ยคะ เราโทรจากโรงพยาบาลนะคะ กำลังช่วยชีวิตเธออยู่ ขอให้ญาติมาที่โรงพยาบาลโดยด่วน แล้วก็วางโทรศัพท์ไป ผมนิ่งอึ้ง ทำอะไรไม่ถูก

ตอนที่ผมไปถึงโรงพยาบาล ลูกสาวผมพ้นขีดอันตรายแล้ว ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาแกก็ฟื้น แต่แกไม่ยอมเจอหน้าผม ผมได้รู้จากคุณหมอว่า แกโดนรถชน แต่คนขับบอกว่าเป็นลูกสาวผมเองที่วิ่งทะเล่อทะล่าออกไปกลางถนน ผมไม่เคยคิดมาก่อนว่าลูกสาวจะคิดสั้น คุณหมอบอกว่าลูกสาวผมไม่เป็นอันตรายถึงชีวิตแล้ว แต่ขาของเธอจะกลับมาเดินได้เหมือนเดิมหรือไม่ ก็ต้องดูที่การกายภาพบำบัด

ผมไม่รู้ว่าชิงชิงมาถึงโรงพยาบาลเมื่อไหร่ แต่ตอนที่ผมเห็นเธอ ผมก็รู้สึกว่าถ้าไม่ใช่เพราะเธอโกหกว่าท้อง อยากแต่งงาน ผมกับลูกสาวก็ไม่ต้องทะเลาะกัน แกก็จะไม่โดนรถชน… ทั้งหมดเป็นความผิดของผม ถ้าผมควบคุมตัวเอง ไม่ให้อารมณ์ใคร่เข้าครอบงำ ก็จะไม่เกิดเรื่องแบบนี้ นี่เพิ่งแต่งงานวันที่สอง ผมก็รู้สึกแย่มากแล้ว ผมควรจะหย่ามั้ย?