เราแพ้แต่ต้นใช่ไหม..?

เรื่องมันมีอยู่ว่าเราทำงานอยู่ที่ที่หนึ่งเราชอบ ผญ คนหนึ่ง เป็น ผจก ต่างสาขา ต่าง จ นานๆที่เค้าจะมาร้านที่เราทำงานทีเราทำงานเป็นพนักงาน แต่เค้าเป็น ผจก เวลาเจอกันเราไม่คุยหรือผู้อะไรกันเลยเพราะเราก็อายุน้อยกว่าเค้าด้วยแต่ในขนาดเดียวกันเราดันไปชอบเค้าแต่เค้าไม่รู้หรอก จนมีอยู่วันหนึ่ง ผจก ร้านเราลาออก พี่เค้าถึงมาร้านนี่แทน พอเค้าเข้ามาได้สักพักเราสองคนก็พูดคุยกันมากขึ้นจนสนิดแต่เค้าก็มีแฟนอยู่แล้วแต่เราก็ดันไปขอเค้าคบอีกพี่เค้าบอกเราว่าเค้ามีแฟนแล้วแต่ความจิงๆเค้ามากรุงเทพแฟนเค้าก็อยู่กรุงเทพ(แฟนเชยๆนะ)แต่เค้ามาปราจีนคนเดียว เราเลยขอพีเค้าเป็นกิ๊ก พี่ก็บอกว่าก็ลองดู แต่เป็นกิ๊กได้แค่เวลาเลิกไม่สามารถบอกคนรอบข้างได้ว่าเราคบกัน เราตกลงคบกันได้เกือบ6เดือนแต่แล้ว ขนาดเดียวกันเค้าก็เลิกกะแฟนเค้า เราก็ไม่ได้คิดอะไร จนมี ผช สาขาข้างๆมายุ่งหรือจะพูดว่าไงดี หลังจากที่มี ผช คนนั้นเค้ามาเราไม่กับห้องหรือบ้านเลยนอนแต่ที่ทำงาน เพราะเราคงทำใจไม่ได้ที่จะให้นอนกันสามคน สุดท้ายก้เป็นเราที่เจ็บหนักสุด ณ ปัจจุบันเค้ายังคบกันอยู่ส่วนเราก็ไม่ได้อยู่ จ นั้นอีกต่อไป เวลาก็ผ่านมาแล้วแต่ทำไมจะค้องใจว่าเอาเวลาไหนไปรู้จักกันไปสนิดกันทั้งทีอยู่เดียวกัน 24 ชม เลย ก็ว่าได้ หรือว่าเราเป็นทอม หรือว่าไม่ได้หน้าตาดี หรือว่าเรายังรักเค้าไม่พอ หรือว่าเราไว้ใจมากเกินไป?????