อยากบ่นเกาหลีกับความจริงที่น่าเบื่อ

ขอออกตัวก่อนนะครับว่าพิมพ์ในโทรศัพท์ จะมีบกพร่องเรื่องย่อหน้า การแบ่งวรรค อ่านยากซักนิด ขออภัยนะครับ

     ผมทำงานอยู่บริษัทเกาหลีครับ ผมต้องเรียกประธานบริษัทว่า "ซาจังนิม" ท่านก็เป็นผู้ใหญ่น้ำใจดีคนนึงครับ แต่ส่วนมากก็จะหยุมหยิมจนพนักงานทำงานไม่ค่อยสะดวก เรื่องที่จะบ่นไม่เกี่ยวกับซาจังนิมครับ มันเกี่ยวกับความรู้สึกส่วนตัวของผมเองที่แสนเหนื่อยล้ากับอารยและประชากรของคนประเทศนี้ ผมทำงานที่นี่ได้หนึ่งปีกับอีกห้าเดือนแล้วครับ ตั้งแต่วันแรกยังรู้สึกขำตัวเอง ชีวิตเหมือนอยู่ในซีรี่ส์เกาหลี สนุกดี แปลกๆ ฮาๆ อะไรกันนะส่งเรามาใช้ชีวิตกับคนเชื้อชาตินี้..

แต่พอผ่านมาเป็นหลักวันหลักเดือนมันเริ่มไม่ตลก ทุกวันตั้งแต่เช้าจรดเย็นได้ยินแต่ภาษาเกาหลี "คือ.. ชอกี่.. ชีกืม... กูดาเม่... อะรัตซอออ..."  วนๆทุกวันจนเอียนมาก พื้นฐานผมแต่เดิมก็ไม่ได้ชอบอะไรที่เป็นเกาหลีเลยยยย ไม่ได้ชอบ K-Pop (แต่ยอมรับว่าวินัยเค้าดี เก็บตัวนาน และชื่นชมเทคโนโลยีในอุตสาหกรรมการทำเพลงของประเทศเขา พอดีผมก็ทำเพลงเช่นกัน) ไม่ชอบเพราะรู้สึกว่าจะเยอะแยะไปไหน อะไรมากมาย เพลงฟังไม่รู้เรื่องยังพอฟังเพลินๆ

แต่พอแปลออกมาแล้วถึงกับมึนว่ามันคือเพลงจริงดิ? เรื่องหน้าตาผมคงไม่โจมตีเรื่องศัลยกรรมเพราะผมคิดว่าโลกสมัยนี้เปิดกว้างมากๆ แต่ส่วนตัวชอบหน้าจริงหน้าสดที่มีเสน่ห์โชว์ได้มากกว่า กลับมาต่อที่เรื่องงานกันครับ

งานผมปกติก็คุยกับสถานที่ต่างๆ เอางานไปจัด คุยกับช่างไม้ช่างไฟ จัดงานอีเว้นท์ สิ่งที่หงุดหงิดมากคือ กูเป็นคนจัดงาน แต่ลูกค้าเกาหลีมองกูเป็นกรรมกร พูดไม่ดี แลกนามบัตรก็ไม่จับมือ มารยาท "เยี่ย" มากกกก ไม่มีความจริงใจในรอยยิ้ม ไม่ว่าจะคนในหรือคนนอก (ไม่นานนี้ผมว่าจะได้ชกกับหัวหน้าเกาหลี มีแต่สร้างปัญหาให้ไม่สิ้นสุด) ผมไม่เคยแบ่งแยกเกาหลีหรือไทยนะครับ ตอนทำงานผมก็ดูแลน้องๆในทีมอย่างเต็มที่ไม่ว่าคนชนชาติอะไร แต่... คนเกาหลีไม่กินข้าวกับคนไทยหวะ... คนเกาหลีมีประชุมส่วนตัวหวะ... เป็นอะไรที่ผมรู้สึกหงุดหงิดจนชิน ทำงานยาก คุยยาก

ตอนหลังทีโอกาส ผมเลยด่าให้ในที่ประชุมต่อหน้านิมๆ(นายๆ)ทั้งหลาย "เป็นอะไรกันมากไหม? ชอบบ่นว่าปัญหาคือ Miscommunication แต่พวกนี่แหละปัญหา!" จบครับ... ทุกอย่างเปลี่ยน... อ่ะ! มาว่ากันต่อ คุณๆทราบไหม เกาหลีทำงานในไทยพูด 3 ภาษา เกาหลีดีมาก ไทยดี อังกฤษดี

ซึ่งเวลาประชุมพวกมันคุยเกาหลีกันก่อนแล้วจึงแปลไทย ผมเลยถามไปว่าทำไมไม่ประชุมภาษาอังกฤษ มันบอกว่า คนไทยภาษาอังกฤษห่วย กลัวจะไม่เข้าใจ เลยขอคุยเกาหลีแล้วแปลไทยดีกว่า โอ๊ยยยยยกูจี๊ดดดดดด!! ผมมีโอกาสได้ถามรุ่นน้องเกาหลีในทีมครับว่า "เอ็งคิดว่าอยู่เมืองไทยกับอยู่เกาหลี อยู่ไหนสบายกว่า?" ต้องเข้าใจก่อนนะครับว่า เกาหลีที่มาทำงานในไทย ตามกฏหมายอะไรไม่ทราบได้เหมือนกันระบุไว้ว่าขั้นต่ำของเด็กจบใหม่คือ 45,000 บาทไทย ...

แม่เจ้า! กูทำงานในไทยมาจะ 10 ปี เงินเดือนยังไม่เท่าจบใหม่เลยโว้ยยยยยย ผมจึงคาดหวังคำตอบว่าอยู่เมืองไทยควรจะสบายกว่า... เปล่าครับ... รุ่นน้องผมตอบว่า "เกาหลีนะพี่ เพราะเทคโนโลยีดีกว่ามาก กรุงเทพมีรถไฟฟ้าสองสาย แต่เกาหลีมีสิบสามสาย ถ้าเรารวยมากๆเราจะกลับไปอยู่เกาหลี..." เจ็บบบบบบ! ทำไมกูเจ็บบบบ! ประเทศกูอยู่ไม่สบายตรงไหน?

ผมมานั่งคิดหนักมาก อะไรทำให้ประเทศเราด้อยกว่าประเทศมัน ความที่ไม่ชอบเป็นทุนเดิมเพิ่มเติมคือความไม่เท่าเทียม นี่เรากำลังโดนเย้ยหยันจากประเทศที่เมื่อ 20 ปีที่แล้วยังจนกว่าและตามหลังเราอยู่ หลายสิ่งอย่างชนชาตินี่ก็ก๊อปไปเขียนประวัติศาสตร์มั่วซั่ว กูยังจำสมัยเล่น FIFA'98 ได้เลย State นักเตะกากกว่าพี่ตะวัน ศรีปาน กูอิ๊กกกกกกก!

ทำไมวันนี้ไปเล่นลีคต่างชาติกันหลายคน ในขณะที่นักเตะไทยไปได้อย่างมากก็ทดลองในนามสปอนเซอร์ส่งไป... อะไรทำให้ซัมซุงสู้กับไอโฟน อะไรทำให้กังนัมสไตล์รู้จักทั่วโลก... ทหารไทยสละชีวิตอยู่ภาคใต้มีเพียงญาติไม่กี่คนไปรอรับศพ ดาราเกาหลีมาไทยติ่งไปรอรับกันจนล้นห้างฯแทบแตก... "บางทีก็น่าน้อยใจนะครับ" ยิ่งตัวผมเองบางทีก็รู้สึกไม่เข้าใจตัวเองว่ากูจะทำงานเป็นขี้ข้าเกาหลีทำไม ไม่เข้าใจ อยากหนีไปให้ไกลลล โว้วเย้...

ผมเคยจัดงานแข่งตอบคำถาม ผมเห็นเด็กไทยพูดภาษาเกาหลีได้ สำเนียงดีด้วย ความรู้สึกผมก็ภูมิใจน้องๆเขานะ แต่บางคนก็เหมือนอยากเป็นคนเกาหลีไปซะแล้ว... ผู้ใหญ่ประเทศเขายิ้ม อนาคตอะไรๆในบ้านเราคงจะง่ายกับประเทศเขามากๆ

ล่าสุดก็มีความรักกับสาวเกาหลี หลงซะหัวปักหัวปำ นางก็เล่นด้วยกับเราจนเรียกว่าคุยเรื่องแต่งงาน คุยเรื่องอนาคต นางถามผมว่า "อปป้าดราก้อนทาร์ซานไปอยู่กับนางที่เกาหลีได้ไหม?" ... "Yes, I will!" เป็นงายยยยย ตอบอย่างตาบอดมากกกกกก

เธอไปบอกแม่เธอว่าจะคบคน(ควาย)ไทยอย่างนั้นอย่างนี้ ผมไม่ขอลง Detail นะครับเพราะมันไกลเกินไปมากสำหรับคนสองคน สุดท้ายก็... เฉลยมาข่า มีแฟน(ควาย)เกาหลีเป็นตัวเป็นตน บินมาอยู่ไทย ตัดสินใจมาอยู่ที่นี่ด้วยกัน ทำงานสร้างชีวิต โอ้วนิยายรักชัดๆ แล้วกูละครัชชช ม๋าหน่อย ม๋าหน่อยธรรมดา.. (ประมาณว่าคบมานานกว่า อยากเลิกแต่ก็ไม่เลิกเพราะแฟนให้ตังค์ ถึงมาอยู่ไทยได้ตั้งเกือบปี โถ่ววว... ชะนี...ตอนเค้าไม่อยู่กอดกูซะแน่น!)

นี่ก็เป็นอีกประเด็นที่ทำให้รู้สึกเกลียดเกาหลีเข้าไปอีก เพราะอะไรนะหรอ เพราะผู้หญิงคนนึงคนนี้ทำให้ผมเกิดเปิดใจรับวัฒนธรรมของเค้าเข้าให้แล้วสิ ผมเริ่มฝึกภาษาเกาหลี เริ่มศึกษา K-Food พยายามเรียนรู้สิ่งต่างๆ "ยูๆ ความรัก จูเซโย..."  ประโยคโง่ๆที่ผมขอความรักจากเธอ ... มาโดนหลอกแบบนี้ รักก็ทำใจยาก เกลียดเกาหลีหนักไปกว่าเดิม...

ระยะทำใจก็หาอะไรทำไปตามประสาคนอกหัก ผมไปเดินส่องๆ Korean Town ย่านอโศก... เจอหนุ่มเกาหลีแต่งตัวสีแรงๆ ยืนสูบบุหรี่ ดูพี่ๆเค้าเก๋าเค้ากร่างกันจริงๆ ผมเลยเดินแทรกกลางพร้อมพ่นมวลมหาควันบุหรี่ไฟฟ้ากลิ่นบับเบิ้ลกั๊มพ์องุ่นใส่หน้า ให้รู้บ้างว่าอย่ามากร่างผิดประเทศ!! ยยยยยยย!!!!

แถม... รุ่นน้องบอกว่า ประเทศไทยพัฒนายากเพราะอากาศไม่ดี ผิดตรงภูมิศาสตร์ ของมันมีหิมะ หน้าหนาวอากาศเย็น คนได้แต่งตัวสวยงาม ผมกลับคิดว่าประเทศกูนี่แหละที่ทำให้มนุษย์ใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นที่สุดละ คุณๆคิดว่าไงครับ อาหารเค้าก็ไม่เห็นหลากหลายเท่าเรา ส่วนมากก็ผสมโคชูจัง... ของเราเด็ดๆเยอะมาก

สรุป ยิ่งสัมผัสเกาหลียิ่งรู้สึกเบื่อ รู้สึกเพลีย เอียนมาก อยากอ้วกมากๆ เดี๋ยวนี้หนักขนาดที่ว่าวันหยุดถ้าใครรอบตัวพูดคำว่า "เกาหลี" กูแบนนนนนน ผมเป็นจริงๆไม่ได้แสร้งแกล้งทำ มันทรมานมากนะครับเมื่อได้ยินหรือได้สัมผัสอะไรจากชนชาตินี้ คิดว่าคนทั่วไปคงไม่เข้าใจ และจะไม่มีวันเข้าใจด้วยถ้า "เกาหลีไม่ใช่ชีวิตประจำวันแบบพังๆของคุณ"

อยากให้ประเทศไทยเรารักกัน อยากให้ประเทศเรากลับไปอยู่ในจุดที่เกาหลีต้องง้อเรา อยากเห็นประเทศเราก้าวกระโดด พัฒนาอย่างรวดเร็ว ดึงเสน่ห์ของประเทศมาใช้เป็นจุดขายที่แข็งแกร่ง ให้ประเทศจอมปลอมอย่างเกาหลีมันเหยียดเราไม่ได้ ทำไงดี โอ๊ยยยย! อ๊ดต๊กเก!!! อุ่ย... ติดมาได้ไง?! #หยุดตามัวเพราะซีรี่ส์เถิด #เขามอมเมาเยาวชนเราขนาดไหน