สร้างชาติกับขายชาติ ต่างกันราวฟ้ากับเหว

คนสร้างชาติ จะเป้นคนที่มาจากคนละที่ คนละเพศ คนละเชื้อสาย แต่มีใจเป็นหนึ่งเดียวกันคือต่อสู้อย่างสุดชีวิต แม้ตายก็ต้องสู้ เพื่อรักษาและปกป้องดินแดนบ้านเกิดเมืองนอน ต่อต้านและทำลายศัตรูคือผู้ที่ทำลายประเทศชาติ ไม่มีความเสียดายในชีวิตตนเอง

คนแบบนี้แหละน่านับถือ น่าคบหา ความรัก ความสมานฉันท์จึงสร้างชาติได้

รวมกันเป็นหนึ่ง เพื่อประชาชนในใต้หล้า คนสร้างชาติเหมือนดอกไม้งามในยุทธภพ

ต่างกับคนขายชาติ

ที่หลงมัวเมาอยู่กับสิ่งที่ต่างชาติปรนเปรอให้ กดขี่ชนชาติเดียวกันกับตน ชักพาเอาต่างด้าวเข้ามายึดครองเป็นเมืองขึ้็น

ทำลายศาสนา ทำร้ายพี่น้องร่วมชาติ ไม่มีประชาชนที่ไหนยอมรับ มีแต่จ้องจะเล่นงานเมื่อถึงเวลาเสื่อมอำนาจ

คนพวกนี้เวลาสิ้นชาติสิ้นแผ่นดิน ก็มีค่าแค่เศษขยะเท่านั้น

คนขายชาติที่ยอมตกเป็นทาสของผู้รุกราน ไม่มีคุณค่าของความเป็นมนุษย์ ไม่มีศักดิ์ศรีแห่งความเป็นคน

เมื่อสิ้นชาติสิ้นแผ่นดินก็ล่องลอยไร้ที่หมาย ตายกลางทะเล