เมื่อฉันและลูกในท้อง...เป็นส่วนเกินในชีวิตเขา

        สวัสดีค่ะเพื่อนเพื่อนชาวโพสต์จังทุกท่าน ก่อนอื่นเราต้องขอออกตัวเลยก่อนว่าเราไม่ได้ตั้งกระทู้นี้มาเพื่อเรียกร้องความเห็นใจหรือต้องการประจานแฟนตัวเองนะคะ เราขอเรียกแทนตัวเองว่า วีอาร์นะคะแต่ต้องเรียนตามตรงว่าสุดจะทนกับความรู้สึกแบบนี้แล้วจริงจริงค่ะ จึงอยากมาขอคำแนะนำจากเพื่อนเพื่อนในโพสต์จังว่าวีอาร์ควรทำอย่างไรคะให้ความรู้สึกแบบนี้หายไป  ตอนนี้วีอาร์อายุ24ปีค่ะกำลังตั้งครรภ์เข้าสัปดาห์ที่3 ความรู้สึกที่ว่านี้คือ ตอนนี้รู้สึกเหงา เคว้งและกลัวอะไรหลายอย่างอย่างบอกไม่ถูก มีอาการปวดเนื้อตัว และอ่อนเพลียเกือบทุกวัน และรู้สึกว่าจิตใจย่ำแย่มากมาก

        วีอาร์ท้องอยู่ก็จริงแต่วีอาร์ไม่ได้อยู่กับแฟนค่ะ วีอาร์อยู่กับญาติแต่อยู่ในกรุงเทพเหมือนกัน ตอนนี้ทางบ้านวีอาร์ยังไม่มีใครรู้ว่าวีอาร์ท้อง วีอาร์กับแฟนคบกันมา 6 เดือนค่ะ และต้องเรียนตามตรงว่าลูกที่เกิดมานั้น เราสองคนไม่ได้ตั้งใจจะมี ตอนนี้เครียดกันมากมากเพราะแฟนก็ยังไม่มีอะไรมั่นคง และอีกอย่างทางบ้านของวีอาร์คงไม่พอใจแน่แน่ถ้ารู้ว่าวีอาร์ปล่อยตัวให้ท้องแบบนี้  วันแรกที่รู้ว่าท้องทั้งวีอาร์และแฟนตกใจมากเพราะเราไม่คิดว่าจะพลาด แต่ในเมื่อเกิดมาแล้วก็ต้องเตรียมต้วรับมือ และวีอาร์คงไม่กล้าที่จะทำลายชีวิตเล็กเล็กชีวิตหนึ่งที่เค้ากำลังจะเกิดมาอย่างแน่นอน ถึงแม้เค้าจะเกิดมาด้วยความไม่ตั้งใจแต่เค้าก็เป็นเลือดเนื้อของวีอาร์กับแฟน... และในวันนั้นแฟนก็ยืนยันว่าไม่ให้วีอาร์เอาลูกออก

      จากวันนั้นมาวีอาร์ก็ดูแลตัวเองอย่างดี ทำทุกอย่างอ่านทุกอย่างที่อยู่ในอินเตอร์เน็ตเพื่อศึกษาวิธีดูแลลูกตั้งแต่อยู่ในท้อง..เริ่มเข้าใจสัญชาตญาณของความเป็นแม่ค่ะ รักและผูกพันธ์กับเค้าโดยที่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเค้าหน้าตายังไง มีแขนมีขาหรือยัง  เป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย จะแข็งแรงไหม ความคิดแบบนี้เริ่มผุดขึ้นมาในห้วงสำนึก แต่วีอาร์คงเข้าใจผิดไปเองว่าแฟนวีอาร์คงจะห่วงลูกเหมือนกัน แต่แล้วพอเวลาผ่านไปยังไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำ วีอาร์เริ่มสังเกตว่าแฟนไม่ได้ใส่ใจวีอาร์เลย แรกแรกก็พยายามมองในแง่ดีว่าอาจเป็นนิสัยส่วนตัวของเขาแต่เวลาผ่านไปความรู้สึกมันเริ่มบ่งบอก ยกตัวอย่างเช่นเวลาวีอาร์อยู่กับเค้า เค้าจะสนใจแต่เกมส์  สนใจโทรศัพท์มากกว่าวีอาร์เสมอ 

    แฟนไม่เคยถามว่าวีอาร์เป็นอย่างไงบ้าง ที่สำคัญไม่เคยพูดให้กำลังใจวีอาร์เลย หลายต่อหลายครั้งที่วีอาร์ต้องรอเขาเล่นเกมส์จนดึกเพื่อที่จะได้เข้านอนพร้อมกัน แต่เขากลับดุและไล่วีอาร์ไปนอนก่อนเสมอ เขาไม่เคยกอด ไม่เคยให้สัมผัสที่อบอุ่นกับวีอาร์เลยค่ะ บางเวลานั่งอยู่ด้วยกันวีอาร์บอกเขาว่ารู้สึกไม่ค่อยสบาย เขาก็แค่พยักหน้าและก็ไม่ได้สนใจถามอะไรต่อจากนั้น  และเป็นแบบนี้เสมอ หลายครั้งที่วีอาร์ร้องไห้เพราะอยากอยู่ใกล้เขา ไม่รู้ว่าเป็นอะไร อยากให้เค้ากอด เค้าปลอบ เค้าแสดงความรักกับวีอาร์บ้างเหมือนตอนแรกแรกที่คบแต่ไม่มีเลย ตอนนี้ยอมรับค่ะวีอาร์ท้อมากค่ะ เสียใจเหมือนโดนทิ้งให้อยู่คนเดียว ปัญหาหลายอย่างประดังเข้ามา ลำพังเรื่องที่บ้านรู้วีอาร์คงไม่กังวลเพราะวีอาร์มั่นใจว่าวีอาร์กับลูกยังมีเค้าที่จะคอยปกป้องดูแล...แต่ในความเป็นจริงทำไมถึงเป็นแบบนี้  

       พยายามบอกเค้าแล้วแต่เค้าก็เหมือนเดิม ไม่ใส่ใจอะไรอีก แถมยังมาว่าวีอาร์ทำตัวอ่อนแอ งอแงไม่มีเหตุผล และพักหลังนี้เค้าปฎิเสธที่จะอยู่กับวีอาร์กับลูก ทั้งที่เป็นวันหยุด เค้ากลับบอกวีอาร์ว่าอยากมีเวลาส่วนตัว เล่นเกมส์บ้าง ทั้งที่ตอนอยู่ด้วยกันเค้าก็เล่นเหมือนกัน ยอมรับว่ามีแว๊บหนึ่งเข้ามาที่คิดอยากเอาลูกออกเพราะคิดว่าถึงเค้าเกิดมา คนที่ได้ชื่อว่าพ่อก็คงไม่ต้องการและเต็มใจที่จะดูแลเค้า แต่....ทุกครั้งที่เอามือจับที่ท้องของตัวเองบอกตรงตรงวีอาร์ก็ทำไม่ลง และเกลียดตัวเองมากที่คิดแบบนั้น ได้แต่บอกว่า แม่ขอโทษ..ตอนที่พิมพ์อยู่น้ำตาก็ไหลออกมา ท้อเหลือเกินค่ะ รู้สึกอิจฉาคนท้องคนอื่นที่เขามีสามีที่รักและดูแลเอาใจใส่    วีอาร์รู้สึกสับสนมากว่าควรทำอย่างไรต่อไป ตอนนี้จิตใจย่ำแย่เหลือเกินค่ะ  วีอาร์รู้สึกว่าวีอาร์กับลูกเป็นส่วนเกินในชีวิตเขา ทั้งที่ก่อนหน้านี้เค้าบอกรักวีอาร์กับลูกแต่ทำไมเค้าเป็นแบบนี้  อารมณ์ตอนนี้รู้สึกเคว้งมากค่ะตอนนี้สงสารลูกเหลือเกิน   อยากขอคำปรึกษาจากเพื่อนเพื่อนในโพสต์จังเคยประสบปัญหาแบบที่วีอาร์เป็นอยู่รึเปล่าคะ  วีอาร์ต้องทำอย่างไร ตอนนี้ไม่รู้จริงจริงว่าแฟนคิดยังไงทำไมถึงทำแบบนี้ทั้งที่ลูกในท้องก็เป็นลูกของเค้า เป็นห่วงลูกเหลือเกินว่าเค้าจะเกิดมาเป็นยังไง มีวิธีที่ทำให้จิตใจดีขึ้นไหมคะ ถึงไม่หายขาดก็ขอให้ดีขึ้นก็พอ ..........ช่วยตอบหน่อยนะคะตอนนี้เคว้งมากมาก