กายคตาสติ

กายคตาสติ

(บทเทศนาโดยย่อจากเทป เท่าที่ผมพอจะตรึกนึกจดจำได้ ประกอบกับความเข้าใจของผมตัดหัวข้อเทศนาออกมาครับ)

ท่านจะเทศนาเน้นให้เห็นโลกเป็นของว่าง ไม่น่าพิศมัยยินดี คือ เห็นไตรลักษณ์ดังนี้

- ความไม่เที่ยง อยู่ได้ไม่นาน เพียงแค่ประเดี๋ยวประดดาว วูบวาบ ชั่วคราว

- ทุกข์ ความทนไม่ได้

- ความไม่มีตัวตน บังคับไม่ได้

- ความไม่ใช่ตัวตน ไม่ใช่เรา ไม่ใช่ของเรา ไม่ใช่ตัวตนของเรา เราไม่ใช่สิ่งนั้น สิ่งนั้นไม่ใช่เรา เราไม่เป็นสิ่งนั้น สิ่งนั้นไม่เป็นเรา เป็นต้น

    เมื่อจิตน้อมไปในไตรลักษณ์จิตน้อมในความเบื่อหน่ายทางโลกด้วยเห็นแจ้งชัดในไตรลักษณ์ ทานก็จะสอนต่อในกรรมฐานแล้วปล่อยให้นั่งสมาธิไปตามแบบที่พระอริยะสงฆ์สายพระป่าปฏิบัติสืบทอดกันมา คือ

พิจารณากายคตาสติ เบื้องบนแต่พื้นเท้าขึ้นไป เบื้องต่ำแต่ปลายผมลงมา

    พิจารณาทั้งในแบบผู้ฝึกใหม่ไม่เคยรู้จัก ทวัตติงสาการ อสุภะสัญญา ปฏิกูลบรรพ และ ไม่เคยสวดมนต์บทสวดทวัตติงสาการ หรือ แม้แต่ผู้ที่รู้จัก ทวัตติงสาการ อสุภะสัญญา ปฏิกูลบรรพ และ เคยสวดมนต์บทสวดทวัตติงสาการ ให้พิจารณางา่ายๆไม่ต้องไปไล่ครบอาการทั้ง ๓๒ ประการ จนเห็นเป็นของไม่เที่ยง ไม่สะอาด เสื่อมไปอยู่ทุกๆขณะ

    กายคตาสติ ที่เป็นการพิจารณาลมหายใจ หรือ อานาปานสติ ท่านสอนว่า ลมหายใจก็เป็นกาย เป็นกายสังขาร พระพุทธเจ้าตรัสสอนลงในกายคตาสติ แต่เราแยกกาคตาสติออกเป็นบรรพ อาการทั้ง ๓๒ ประการในอนุสสติ ๑๐ และ ลมหายใจนี้ก็มีแบบปฏิบัติของเขาอยู่แล้วในอานาปานสติ ท่านจึงได้แยกออกจากการของอนุสสติ 10

(นั่งสมาธิ)

กล่าวถึงอานาปานสติ และ พุทโธ

โหลดไฟล์เสียงที่ผมบันทึกตอนหลวสงปู่เทศนาตาม Link นี้ครับ

https://mega.nz/#!iE50jCbb!RfPuyjMXnZYzac8KyBM3C-XYaMyrXJvKE71bJ8R7SsU

    ท่านใดสนใจฟังธรรมเทศนาของหลวงปู่ ขอเชิญร่วมฟังธรรมได้ที่ กุฏิ ๘ วัดพระศรีฯ เขตบางเขน กทม. ทุกๆวันศุกร์ เวลาโดยประมาณ

7.00 น. - 8.15 น. ถวายจังหันเช้า

10.00 น. - 11.30 น. หลวงปู่ขึ้นเทศนา

     ช่วงเข้าพรรษานี้หลวงปู่กลับไปจำพรรษาที่วัดอโสการาม สมุทรปราการ แต่จะมาเทศนาแก่ญาติโยมทุกๆวันศุกร์ ท่านบวชกับ ท่านพ่อลี ธัมมธโร แม่ทัพแห่งกองทัพธรรมของหลวงปู่มั่น ภูริทัตตเถระ แล้วศึกษาปฏิบัติกรรมฐานทำสะสมเหตุจนบารมีท่านเต็มถึงพระนิพพาน แล้วบรรดาญาติโยมที่ฝั่งวัดพระศรีฯ บางเขน ก็ได้นิมนต์ท่านมาจำวัดที่วัดพระศรีฯ บางเขนเพื่อแสดงธรรมโปรดญาติโยมจนถึงทุกวันนี้ ทำให้ผมมีโอกาสได้ไปกราบขอท่านให้เป็นครูอุปัชฌาย์อาจารย์

     วันที่ผมไปหาท่านผมป่วยเอ็นและข้อกระดูกอักเสบเดินกระเผกๆไปกราบท่าน ท่านได้เรียกผมเข้าไปหาแล้วเอาน้ำที่วางข้างบาตรท่านให้ผมดื่ม แล้วชีวิตผมที่สัมมะเลเทเมาไม่มีหลัก เหมือนคนเก็บขยะขี้เหล้าข้างถนน เกิดปัญหาชีวิตรุมเร้าจนจะฆ่าตัวตายหลายๆครั้ง ได้เรียนรู้ทางแห่งสัมมาที่พระพุทธเจ้า พระบรมศาสดาตรัสรู้และตรัสสอน จนเกิดปัญญาในการดำรงชีพชอบ มีชีวิตที่ดีขึ้น ตั้งมั่นใน ศีล ทาน ภาวนา จิตได้มีโอกาสสัมผัสเรียนรู้ในทางแห่งมรรค ท่านมีคุณมากแก่ผม ท่านเมตตากรุณาแก่ผมมาก อยู่ใกล้หลวงปู่ประหนึ่งเหมือนกับท่านเป็นพ่อผมเพราะท่านเป็นผู้มีอุปการะคุณแก่ผมมาก ให้ผมได้เกิดใหม่ในทางแห่งสัมมา อบรมจิตและปัญญาให้ บิดามารดาผมนั้นโดยสายเลือดท่านให้กำเนิดชีวิตร่างกายและบอกโลกนี้แก่ผม หลวงปู่บุญกู้ อนุวัฑฒโน ท่านเป็นบิดาผู้ให้กำเนิดในทางแห่งสัมมา บอกปัญญาให้แจ้งชัดสังขารโลก บอกเหตุแห่งความหลุดพ้นจากกองทุกข์ทั้งสิ้นนี้ๆแก่ผม ดังนี้..