(เรื่องดีๆ) ณ.บนรถไฟขบวนหนึ่งที่กำลังวิ่งออกนอกตัวเมือง....

ผู้เป็นพ่อได้แต่จ้องมองเขาเขม็งด้วยแววตาเปี่ยมสุขและเปื้อนรอยยิ้ม

คู่สามี-ภรรยาที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ มองเด็กหนุ่ม อายุ 24 ปีคนนี้ และคิดในใจ
.
อะไรกัน โตขนาดนี้แล้ว ยังทำตัวเหมือนเด็ก สงสัยจะมีปัญหาทางจิต ดูซิ แม้แต่พ่อเค้ายังไม่สนใจเลย

ทันใดนั้น เด็กหนุ่มอุทานเสียงดังขึ้นมาอีก

พ่อ ดูโน่น “ก้อนเมฆมันวิ่งมากับพวกเราด้วย”

คู่สามี-ภรรยาอดใจไม่ไหว จึงพูดกับผู้เป็นพ่อว่า

ทำไมคุณไม่พาลูกชายไปหาหมอดี ๆ เช่น จิตแพทย์ ก็น่าจะดีนะ?

ชายชราผู้เป็นพ่อยิ้มและตอบว่าผมเพิ่งพาไปครับ

เราเพิ่งพบแพทย์กันมาแต่ไม่ใช่จิตแพทย์หรอกครับ

เราเพิ่งออกมาจากโรงพยาบาลจักษุกันครับ

ลูกชายผมตาบอดมาแต่กำเนิด

และเค้าเพิ่งจะมองเห็นวันนี้เป็นครั้งแรก

พฤติกรรมของเค้าอาจจะดูงี่เง่าสำหรับพวกคุณ แต่มันคือปาฏิหารย์สำหรับผมครับ

คู่สามี-ภรรยา ต่างนั่งอึ้ง พูดไม่ออก..

น้ำตาเอ่อท้น และรู้สึกเสียใจ-อับอายเป็นอย่างยิ่ง

ทุกคนบนโลกใบนี้ต่างมีเรื่องราว

อย่าตัดสินผู้อื่นเร็วเกินไป อย่าด่วนสรุปสิ่งที่คุณไม่รู้จริงในเรื่องที่เป็นส่วนตัวของเขา

คุณไม่มีทางทราบหรอกว่าเขามีความเป็นมาอย่างไร หรือเขาต้องเผชิญกับอะไรมาบ้าง
.
เมื่อความจริงเบื้องหลังเรื่องราวของเขาถูกเปิดเผย คุณอาจจะแปลกใจ
.
โปรดทำตัวสบาย ๆ กับคนอื่น (นัยคือ อย่าคิดไม่ดี อย่าหาเรื่อง) แม้ว่าคุณจะมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ
.
โปรดช่วยกันทำสิ่งดี ๆ ต่อกัน

เรื่องราวนี้ได้สร้างแรงบันดาลใจให้กับฉัน และฉันขอส่งเรื่องนี้มาให้คุณเพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้คุณด้วย

ฉันหวังว่าคุณจะเผยแพร่มันออกไป เพื่อสร้างแรงบันดาลใจคนอื่นๆ ต่อไป