ทำไมคนส่วนใหญ่ชอบคิดว่าคนนิ่งเงียบ เรียบร้อย ขี้อาย ต้องแอบร้ายด้วยครับ?

เป็นความอัดอั้นตันใจของ จขกท. เองครับ เพราะตั้งแต่เด็กจนโตจะเป็นคนขี้อาย เงียบๆ อาจจะไม่เชิงเรียบร้อยเท่าไหร่ (สนิทกันเมื่อไหร่จะเจอลูกบ้าของผมทันที) เพราะแม่จะสอนแต่เด็กๆ ว่าให้เรียบร้อยเข้าไว้ อย่าก้าวร้าวโผงผาง มันไม่งาม ปกติ จขกท. เวลาอยู่กับเพื่อนหรือคนสนิท จะเป็นตัวตลก หรือตัวเอ๋อไปเลย (เพื่อนเรียก ไอ้เอ๋อเหรอ อยู่พักนึงอ่ะ)แต่ก็ยังชอบถูกกระแนะกระแหนบ่อยๆ ว่า แรดเงียบ...แอ๊บแบ๊ว... คือผมก็ไม่ตอบโต้ หรือด่ากลับเลย จะเงียบ หรือหัวเราะกลบเกลื่อนไป แต่ในใจคือโกรธมาก ปากหนักไม่พูดไง มันก็สะสมมาเรื่อยๆ ตั้งแต่ตอนเรียนยันตอนทำงานคือ...งงตรรกะอ่ะ เค้าเอาอะไรมาวัดครับว่าบุคลิกแบบเราต้องแรดเงียบเท่านั้น (ไม่คิดว่าแม่สอนมาดีบ้างหรือไง) จนผมกลับมามองตัวเองว่า ผมทำอะไรให้เค้าคิดอย่างนั้นเหรอ อ่อยผู้หญิงเหรอ?...ก็ไม่ ถ้างั้นผมจะยังเกาะคานอยู่ทำไม เวลาคุยกะพี่ๆ ผู้หญิงใน office ก็...เฮ้ยพี่!!!! เงี้ยะ เรียกอ่อยเหรอ มันรู้สึกนอยๆ บอกไม่ถูกอ่ะ ที่เราพยายามทำตัวดีมาตลอด แต่ต้องมาเจอคำพูดจากคนที่บอกว่าผมแรงนะ แต่ผมจริงใจสุดๆ งั้นแสดงว่าผมคงถูกสอนมาผิดสินะถึงจะบอกว่า จะไปแคร์ทำไมกับคำพูดคน ผมรู้สึกว่าบ่อยๆ ไปก็ไม่ไหวนะ คนที่ไม่รู้จักเราจริงๆ ได้ยิน เค้าก็คงจะเชื่อคำพูดแรกไปก่อนแหละ เศร้า...

ใครเจอแบบผมก็แชร์กันนะครับ ไม่ชอบที่บางคนตัดสินคนอื่นด้วยความเชื่อแบบนี้