ต้นตำรับความซาดิสม์ ‘Marquis de Sade’ ชายผู้ชื่นชอบความรุนแรงทางเพศ

พออายุได้ 14 ปี เขาเบื่อหน่ายชีวิตซ้ำซากในชนบท เลยสมัครเป็นทหารในส่วนของกองทหารม้า เขาอยู่ใน
กองทัพนานหลายปีเนื่องจากในขณะนั้นเกิดการปฏิวัติขึ้น เด ซาด ได้เห็นความรุนแรงต่อเชลยและนักโทษ
ที่ถูกจับได้ แต่ความรุนแรงเหล่านี้ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกสะอิดสะเอียนแต่อย่างใด กลับกัน เขากลับรู้สึกชื่นชอบมันมากขึ้น

หลังจากปลดประจำการ เด ซาดได้รับตำแหน่งขุนนางจากพ่อ (Marquis) และได้แต่งงานกับสตรีนางหนึ่ง
ซึ่งต่อมาหญิงสาวคนนั้นได้ตระหนักว่าชีวิตคู่ของหล่อนกับสามีเหมือนนรกทั้ง เป็น เพราะ เด ซาด มักกระทำการหยาบช้าและหมิ่นน้ำใจภรรยาเสมอ เช่นการจ้างโสเภณีมาเสพกามที่บ้านทั้งที่ภรรยาของตนยังอยู่ นอกจากเขายังชอบมัดมือ
มัดเท้าเหล่าโสเภณี ก่อนเฆี่ยนตีจนเป็นแผล และร่วมรักกับเธอจนสุขสม และมอบเงินปิดปากก่อนแยกย้าย            

พฤติกรรมชั่วร้ายของเด ซาด ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เขาเสพติดเซ็กส์และความรุนแรงจนถอนตัวไม่ขึ้น
ต่อมามีหญิงสาวรายหนึ่งที่ถูกล่อลวงมาเกิดไม่ยอมความ หล่อนแจ้งความกับเจ้าหน้าที่บ้านเมืองจนเป็นข่าวดัง
ก่อนเด ซาด ถูกส่งขังคุกในเวลาต่อมา
หลังจากพ้นโทษ เด ซาด ยังไม่สำนึกในความผิดที่เขาเคยก่อ กลับมาครั้งนี้ เด ซาดเหิมเกริมกว่าเดิน เขาจัดปาร์ตี้
เซ็กส์หมู่ที่เมืองมาร์กเซย จ้างคณะโสเภณีมาเกือบยกเมืองและมอมยาจนเกือบเสียชีวิต สุดท้ายเขาถูกแจ้งจับ
ในข้อหาพยายามฆ่าและกามวิตถาร เดซาดจึงหนีความผิดไปอยู่ที่อิตาลี ก่อนที่จะถูกตำรวจจับเนื่องจากแม่ยาย
ทนความชั่วร้ายของเขาไม่ได้

เด ซาด กลายเป็นบุคคลอันตราย เขากลายเป็นคนที่สังคมรังเกียจ เด ซาดล่อลวงเด็ก ๆ ไปกระทำวิตถาร จนพ่อแม่
และคนในเมืองทนไม่ได้ คราวนี้ เด ซาด ต้องใช้ชีวิตหลบ ๆ ซ่อน ๆ จากการไล่ลาของตำรวจอยู่หลายปี จนกระทั่ง
เขาถูกจับอีกครั้ง เขาถูกส่งไปยังปราสาทแวงซองส์ ที่นั่นเองที่ทำให้เด ซาด ลิ้มรสความทรมานที่แท้จริง
เขาขาดสาว ๆ และเซ็กส์วิตถาร เขาจึงหาทางออกด้วยการเป็นนักเขียน เขาแต่งกลอน ละครเพลง เกี่ยวกับ
ประสบการณ์ทางเพศของเขา ซึ่งเนื้อหาถูกบรรยายอย่างละเอียดจนเห็นภาพ หนังสือของเขากลายเป็นสิ่งต้องห้ามมากว่า 200 ปี เขาใช้เวลาเขียนหนังสือในคุก 7 ปี โดยมีหนังสือเรื่อง ‘120 Days of Sodom’ ซึ่งเป็นงานเขียนระดับมาสเตอร์พีซของเขา และยังมี ‘The Misfortunes of Virtue’ งานเขียนเหล่านี้ถูกเด ซาด แอบซ่อนไว้จาก
ผู้คุมเพื่อไม่ให้ถูกนำไปทำลาย

สุดท้าย เมื่อขาดเซ็กส์วิตถารนาน ๆ เข้า เด ซาดจึงถูกส่งไปยัง โรงพยาบาลบ้านที่ชาเรนตอง
(asylum of Charenton) เด ซาดใช้เวลาในช่วงสุดท้ายของชีวิตที่นี่ และเขาได้แอบมีความสัมพันธ์กับคนงานสาววัยเพียง14 ปี ซึ่งเขาได้เขียนบันทึกไว้อย่างละเอียด จนกระทั่งเสียชีวิตในปี 1814 ปิดฉากชายผู้ฉาวโฉ่ที่สุดในโลก

นับตั้งแต่นั้น ชื่อของเขาจึงถูกนำมาเรียกชื่อผู้ป่วยทางจิตที่ชื่นชอบความรุนแรง จนเป็นตำนานมาถึงปัจจุบัน