เหลือเพียงแค่เหงา....

แค่คนหนึ่งใช้เวลาในชีวิตประจำวันทำงาน กลับบ้าน ทำงาน และก็กลับบ้าน

ไม่ได้พบปะเพื่อน อยู่ไกลกัน และต่างคนต่างทำงานจึงไม่มีเวลาเหมือนก่อน

และฉันก็ไม่มีใคร เหมือนเพื่อนที่มีคนคอยพาไปเที่ยว คอยให้กำลังใจ มันจึงเกิดความเหงา....

จนกระทั้งเริ่มแชทออนไลน์ ทำให้พบปะเพื่อนมากมาย หลายประเทศ ได้เรียนรู้ทัศนคติของแต่ละคน

มันสนุกมาก รู้สึกตื่นเต้นที่ได้เรียนรู้จากเพื่อนใหม่ๆๆ ..จนมาพบกับเธอ(ต่างชาติที่เวลาห่างกันเพียง 1 ชม.)

คุยกันบ่อยที่สุด อายุน้อยกว่าฉัน พูดคุยได้ทุกเรื่อง รับฟัง คอยแนะนำ ทำให้เกิดความรู้สึกดีๆๆ ขึ้นมา

คุยกันมาจะ 3 เดือนแล้ว ทางข้อความไลน์ ไม่เคยโทรคุยกัน เพราะฉันไม่เก่งภาษา ..ขอโทษนะ

แต่แล้วมันก็เริ่มคุยกันลดน้อยลง เรื่อยๆๆ เพราะเวลาทำงานของเราต่างกัน และหรือ...เธออาจจะไม่อยากคุยกับฉันแล้ว

เบื่อฉันแล้ว ฉันคงวุ่นวายคุณมากไป 555  แต่ความรู้สึกมันเหมือนฉันจะต้องตัดใจ ไม่อยากรู้สึกมากเกินกว่าเพื่อนเลย...จิงๆๆ

อาจเป็นเพียงแค่ความเหงาฉันคิดว่า ทำให้คิดถึงเธอตลอดเวลา มากกว่าเพื่อน

ใครเคยเป็นแบบนี้บ้างงคะ.....มันอึดอัดมากเลย รู้ไหม....T^T      

เราจะเป็นเพื่อนกันได้คุยกันต่อไหม และยาวนานแค่ไหน ไม่มีใครรู้....