สถาปนิกลาออกกลับบ้าน(ตอนที่ 3) ใช้ชีวิตตามรอยพ่อหลวง สู่แนวทางแห่งความยั่งยืน

เผยแพร่: 27 พฤศจิกายน 2558 เวลา 15:32 น.
อัปเดตล่าสุด: 27 พฤศจิกายน 2558 เวลา 15:45 น.โพสท์โดย

เชื่อว่า ณ เวลานี้ หลายๆคนคงจะทราบถึงเรื่องราวความมุ่งมันของ คุณเบสท์ "วิโรจน์ ฉิมมี" หนุ่มสถาปนิกวัย 28 ปี ที่เรียนจบสถาปัตย์ด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง แล้วตัดสินใจผันชีวิตของตัวเองลาออกจากตำแหน่งสถาปนิกประจำบริษัทแห่งหนึ่งในกรุงเทพย่านสวนหลวง มุ่งหน้ากลับสู่บ้านที่ต่างจังหวัด เพื่อเติมเต็มความฝันของตัวเองและครอบครัว ด้วยความมุ่งมั่นและเชื่อในคำตรัสของ ในหลวง ตามแนวคิด "หลักพอเพียง" ที่ท่านทรงคิดไว้ให้และสามารถนำไปใช้ให้เกิดผลได้จริง สำหรับคนไทยที่ส่วนใหญ่พอจะมีที่ดินทำกินยึดอาชีพเป็นเกษตรกรทำไร่สวนและนา

เมื่อกลับบ้าน เขาได้เริ่มทำตาม "หลักพอเพียง" จากการปรับปรุงบ้านหลังเก่าที่ทรุดโทรมของพ่อแม่ด้วยไม้ไผ่ ทั้งห้องน้ำ ห้องนอน และห้องครัว รวมแล้วใช้งบประมาณทั้งหมดราวๆ 50,000 บาท ซึ่งเงินที่ใช้ส่วนหนึ่งเป็นเงินเดือนก้อนสุดท้ายที่ได้หลังลาออกจากงาน (แล้วก็ไม่คิดจะสมัครงานที่ไหนอีกเลย) และหลังจากปรับปรุ่งที่อยู่เสร็จเรียบร้อย เขาก็เริ่มสานต่อแนวคิด "เศรษฐกิจพอเพียง" ปรับปรุงแผงผักให้กับแม่ด้วยงบประมาณอันนั้นนิดจนเหลือเชื่อตามที่เคยเสนอไปแล้ว

**บทความ** สถาปนิกลาออกกลับบ้าน!! ปรับปรุงห้องนอนเก่า ให้พ่อกับแม่ด้วยงบ 10,000 บาท **คลิกอ่าน**

"ความฝันอันยิ่งใหญ่และยั่งยืน" ของพวกเขา

จริงๆแล้วหนุ่มสถาปนิกและครอบครัว ก่อนหน้าได้เคยรวมเอาความและคิดความฝันของแต่ละคนในบ้านมาแชร์กัน ตกผลึกความคิดตกลงร่วมกันได้ว่าอยากจะทำฟาร์มสเตย์ ที่เป็นที่พักสำหรับการท่องเที่ยวเชิงเกษตรในชื่อ "บ้านไร่ ไออรุณ" ซึ่งภาพร่างที่ออกมาจะเป็นเหมือนฟาร์มเล็กๆกลางหุบเขา และนั่นหมายถึงพวกเขาอาจจะต้องใช้ทั้งความรู้และประสบการณ์หลากหลายที่ได้สั่งสมมา ทุ่มพลังจากหยาดเหงื่อและแรงกายของคนทั้งบ้าน และแน่นอนว่ายังคงเดินตามแนวคิด ตามพระราชดำริของ ในหลวง มาประยุกต์ใช้ให้ได้เกิดผลจริงอีกด้วย

"ฟาร์มสเตย์" ที่พักสำหรับการท่องเที่ยวเชิงเกษตร จริงๆได้เริ่มเดินหน้าสร้างขึ้นแล้วตั้งแต่ช่วงแรกๆที่เขาลาออกกลับบ้านมา ความเป็นรูปเป็นร่างของโครงการนี้อาจจะต้องใช้ระยะเวลาในการฟูกฟักมากสักหน่อย เพราะโครงการใหญ่กินบริเวณพื้นที่แทบจะทั้งหมดของที่ดินที่ครอบครัวมีอยู่ และด้วยลำพังน้ำพักน้ำแรงของคนในครอบครัว คงต้องใช้ความอดทนเป็นอย่างมากในการสร้างฝันอันยังยืนนี้เลยทีเดียว . . . แล้วตอนนี้สิ่งที่พวกเขากำลังปรับปรุงและพัฒนานั้นเป็นอย่างไรแล้วบ้าง เราไปตามดูกันเลย. . .