เมียผมทิ้งผมไปเหลือไว้แต่หมา ผมเลยถ่ายภาพสนุกๆพวกนี้ไว้

ตอนวันเกิดอายุสามสิบ เมียผมทิ้งผมไป เธอเอาเครื่องครัว เฟอร์นิเจอร์ รูปภาพและเคร่ืองตกแต่งของเธอไป เธอทิ้งผมไว้คนเดียวในอพาร์ทเม้นต์โล่งๆสีขาวนี้ สิ่งเดียวที่เธอไม่ได้เอาไปก็คือหมาบูลเทอร์เรียร์ของผมที่เธอตั้งชื่อตามยี่ห้อที่เธอชอบมากที่สุดไว้: จิมมี่ ชู เมื่อผมมีแค่จิมมี่เป็นเพื่อน ผมเริ่มมีแรงบันดาลใจที่จะทำอะไรกับผนังโล่งๆกับเพื่อนสี่ขาของผม ผมเริ่มถ่ายภาพจิมมี่ ชูตอนมันวิ่งเหยาะและกระโดดไปมารอบบ้านติดกับผนังสีขาวด้วยความร่าเริงจนมันเหนื่อยแบบมีความสุข ผมหยิบปากกามาร์คเกอร์ออกมาวาดอะไรใหม่ๆด้านบนหูสีแดงของมัน อยู่ดีๆผมก็รู้สึกว่ามันปลุกแรงบันดาลใจในการวาดรูป ความชอบในศิลปะและชีวิตของผมขึ้นมาใหม่

ผมถ่ายภาพน่ารักๆทั้งหมดนี่ของบูลเทอร์เรียร์ของผมกำลังฝันหวานอยากได้รองเท้า นอนสบายๆบนโซฟาโดยมีมาร์ตินี่วางอยู่ข้างๆหรือเป็นดีเจอยู่ตรงเครื่องเล่นเสียง เมื่อมันอยู่ตรงผนังสีขาวรูปพวกนี้ฮาและน่ามอง ยิ่งเพราะมันอยู่ข้างกันกับสีเหลือบๆอย่างสีฮอทพิ้งค์ คอปเปอร์และอิเล็คทริคบลู ผมเอารูปที่ดีที่สุดของจิมมี่ใส่ไว้ในสมุดรวมเล่มหนึ่ง ซึ่งจะออกเดือนตุลาคมนี้