รวมคำสนทนาคำสอน จากซีรี่พระพุทธเจ้า

- ทุกสิ่งทุกอย่าง พระอาทิตย์ พระจันทร์ ดวงดาว ล้วนอยู่ในใบไม้นี้ ขาดพระอาทิตย์ใบไม้นี้ก็ไม่ปรากฎ ไร้หมู่เมฆก็ไม่มีฝน และเมื่อไร้ฝนก็จะไม่มีใบไม้ จักรวาลโลก เวลา จิตใจ ทุกอย่างรวมอยู่ในนี้ เหมือนกับใบไม้นี้ไม่มีผอด เราเองก็ไม่ได้เกิดมา เราแค่ปรากฎตัวเท่านั้น ดังนั้นเราจึงไม่ได้ตาย เราแค่หายตัวไป ทั้งจักรวาลเชื่อมต่อกันหมด และไม่มีความแตกต่าง ทุกอย่างเหมือนกันหมด เป็นรูปแบบของธรรมชาติ ใบไม้นี้ก็คือข้า คือเราทุกคน -พระพุทธเจ้า

- ตอนที่เรากินส้มเราไม่ได้กินมันอย่างมีสติเต็มเปี่ยม สำหรับเราส้มคือความไม่จริงหากส้มคือความไม่จรอง คนที่กินคือความไม่จริงด้วย เรากินมันตอนไร้จิตสำนึก ถ้าเรากินอย่างมีสติก็หมายความว่าด้วยการมีสติที่ครบถ้วนเราได้สร้างสัมพันธ์กับส้มผลนี้แล้ว นั้นเป็นเพราะเราไม่ได้จดจ่อกับการกินส้ม การกินของเราวิ่งอยู่หลังความคิดในจิตใจมา กมาย พะวงเรื่องอนาคต เสียใจเรื่องอดีต ถ้าทุกอย่างเกิดขึ้นในตอนนี้ งั้นส้มผลนี้ก็คุ้มค่า พวกเจ้าก็เช่นกัน พวกเจ้าจะเป็นความจริง ถ้าคนๆนึงตื่นแล้ว เขาจะเห็นทุกอย่างในส้มผลนี้ที่คนที่ยังไม่ตื่นไม่มีทางเห็น คนที่ตื่นแล้วจะเห็นต้นไม้ตอนที่มันเติบโตในฤดูใบไม้ผลิ เขาจะเห็นดอกไม้บานบนต้น เขาจะเห็นแสงแดดช่วยให้ต้นไม้โตเขาจะเห็นสายฝนช่วยหล่อเลี้ยงมัน ธรรมชาติทั้งหมด มารวมอยู่ด้วยกัน มันเป็นเรื่องง่ายทำไมเราไม่เข้าใจมัน ไม่จำเป็นต้องเข้าใจหรอก แต่จงมองจากใจของตัวเอง มีความเหมือนกันระหว่างส้มกับชีวิตเรา ส้มผลนี้มีกี่กลีบมันก็เหมือนกับ1วันมี24ชม. จงอยู่กับทั้ง24ชม.อย่างมีสติ เหมือนกับการคั้นน้ำออกจากส้มทีละกลีบๆ จงอยู่กับทุกขณะของชีวิตอย่างมีสติ จงอย่าอยู่กับอดีต อย่าเพ้อฝัน ถึงอนาคตที่ ยังมาไม่ถึง จงอยู่กับปัจจุบัน หากใช้ชีวิตแบบนี้ได้เจ้าจะพัฒนาความรู้เรื่องของตัวเองและคนอื่นๆ ที่เราถือว่าแตกต่างจากเรา หากเราได้รับความรู้ ความเมตตา ความรัก มันจะเป็นประสบการณ์ของเรา และด้วยความรักความเมตตา เราจะยอมรับซึ่งกันและกัน และเราจะรู้ว่าไม่มีความแตกต่างระหว่าวเรากับอีกหลายคน พลังงานมีแค่หนึ่งเดียว แหล่งเดียว -พระพุทธเจ้า

- หากเรียบง่ายขนาดนั้นทำไมมุนีของเราต้องนั่งสมาธิทั้งชีวิตด้วยล่ะ? -พรามณ์อื่น คนแรกที่พบพระพุทธเจ้าหลังตรัสรู้

- เมื่อความปรารถนาได้ตื่นขึ้น เราจะรู้สึกพอใจเมื่อตอบสนองมันได้ และเมื่อสนองความต้องการแล้ว หัวใจเราก็จะรู้สึกโดดเดี่ยวอีกครั้ง เพราะเมื่อเจ้าปรารถนาบางสิ่ง มันคือความฝัน เมื่อสมปรารถนามันจะเข้าใจว่ามันคือความฝัน เจ้าเก็บมันไว้ไม่ได้ และมันจะหลุดลอยไป สิ่งที่ยั่งยืนของชีวิต จงไม่พอใจกับความต้องการความสุขจากโลกภายนอก ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อเจ้าวิ่งหนีไป ถ้าเจ้ากลัวชีวิตและปฏิเสทตัวตนของมัน เจ้าจะไม่ได้อะไรเลย เจ้าต้องเรียกสติกลับคืนมา

- ข้าอยู่กับเจ้ามาตลอด แต่เจ้าไม่เห็นเอง ดวงตาเจ้าน่ะมืดบอดและต้องการเห็นแต่ความทุกข์ แต่มนุษย์เรานั้นสามารถเห็นโลกได้ตามที่ใจตนต้องการ -พระพุทธเจ้าสอนยส(ยด-สะ)

- ถ้าข้าเดินบนหนทางแห่งกรรมดีได้ ทุกคนก็ควรจะเดินบนหนทางนั้นได้ด้วยเช่นกัน ในตอนท้ายคือช่วงที่ยากที่สุด ความโลภ ความโกรธ ความหลง ความต้องการ ทุกอย่างปรากฎต่อหน้าข้าหลายรูปแบบ แต่ข้าไม่สั่นไหว ข้ายังคงนิ่ง ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะยอมตายหรือเข้าถึงความจริงอันสูงสุด ในท้ายที่สุดข้าก็ได้รับความจริงสูงสุด ธรรมชาติทั้งหมดถูกมัดด้วยด้ายที่มองไม่เห็นของกาลเวลาและมีมันผลกระทบ ถ้าท่านนั้นมีกรรมดีละก็ เวลาจะช่วยหนุนส่งท่านในชีวิตทุกๆชาติไป ไม่ว่าจะชาติไหน มันจะส่งให้ท่านถึงขั้นพุธธะ ในทางกลับกันหากท่านทำแต่กรรมชั่วมันก็จะผูกมัดท่านไปอีกหลายชาติหลายภพ มันจะลากท่านไปเรื่อยๆ หากท่านสงบนิ่งเหมือนที่เป็นอยู่ในตอนนี้ หากสงบนิ่งท่านจะพบจุดศูนย์กลางของตัวท่านเอง ไม่รู้สึกว่าทุกข์ หรือสุข มันจะทำลายบ่วงกรรมทั้งหมดที่ท่านมีมา และเชื่อมท่านสู่ความจริงอันสูงสุด -พระพุทธเจ้าสอนพระเจ้าพิมพิสาร 

- พระจันทร์เผยความจริงนี้ทุกค่ำคืนบนท้องฟ้า มันผุดขึ้นและสว่างไสว ในจันทร์เต็มดวง มันจะกลมมน สวยงามในคืนข้างแรมมันก็จะหายไป แต่มันไม่ไก้หายไปไหนเลย มันแค่ซ่อนตัวเท่านั้น ลูกเจ้ายังมีชีวิตอยู่ในหัวใจของเจ้า เพราะเจ้าสงบแล้วเจ้าถึงได้เข้าใจ นี้คือความจริงอันสูงสุด ทุกครั้งที่มีการเกิด ย่อมมีความทุกข์อยู่กับมนุษย์เป็นเงาตามตัว เหตุผลของความทุกข์คือการยึดติดกับวัตถุต่างๆ ทั้งที่เจ้ารู้ดีว่ามันไม่จีรัง เราจะเป็นอิสระจากมันได้ยังไง เราต้องปลุกสติขึ้นมาเราถึงจะได้รับอิสระภาพ สิ่งที่เกิดขึ้นกับเจ้าไม่ว่าจะเป็นความทุกข์หรือความสุข จงตั้งมั่นอยู่บนทางสายกลาง บนเส้นทางนี้ความทุกข์จะมลายหายไปและเจ้าจะพบความจริงอันสูงสุดและเมื่อสติของเจ้าได้ตื่นแล้ว เจ้าก็จะรู้ว่า การเกิดและการตาย การอยู่ร่วมกัน และพรัดพรากเป็นสิ่งเดียวกัน -พระพุทธเจ้าสอนหญิงที่เสียลูกไปในวัยทารก

- ความงาม ความน่าเกลียด ใจของเราสร้างสองสิ่งนี้ขึ้นมาเอง สิ่งนี้เกิดจากธาตุ4 และขันธ์ ทั้ง5 เหมือนกับที่จักรวาลนี้ถูกสร้างขึ้น ถ้าเรามองด้วยสายตาของศิลปินแล้ว ทุกสิ่งอาจดูสวย หรือทุกสิ่งอาจดูน่าเกลียดก็ได้ ด้อนเมฆ สายลม หรือ แสงแดด ไม้งาม ในฤดูใบไม้ร่วง และป่าไผ่ที่น่าหลงใหล ทุกอย่างล้วนสวยงาม แต่ว่าไม่มีความงามใดที่ชนะใจคนได้ เหมือนความงามของสตรี หากชายใดหลงใหลในความงามนั้น เขาย่อมจะต้องออกนอกลู่นอกทาง หากเจ้าลงลึกในจิตสำนึกของตัวเองแล้ว สิ่งที่เจ้าได้เก็นจากภายนอกว่าสวยงามแล้ว มันจะไท่สามารถดึงดูดเจ้าได้อีก มันจะไม่สามารถ ทำอะไรเจ้าได้อีก -พระพุทธเจ้าสอนเสนาบดีกรุงกบิลพัตร

- เมื่อใดก็ตามที่เจ้าเกิดความรู้สึกว่าตัวเจ้านั้นได้ทำบาปลงไป เมื่อนั้นเจ้าก็ได้ย่างเข้าสู่หนทางแห่งการไถ่บาปแล้ว -พระพุทธเจ้าสอนทหาร

- คนที่ไม่รู้เวลา สถานที่ สถานการณ์ คงไม่เหมาะที่จะหยิบยื่นอนาคตของคนนับล้านให้อยู่ในมือเขา -พระพุทธเจ้า

- ชีวิตไม่มีวันสิ้นสุด มันยังจะดำเนินต่อไป ท่านจะยังคงอยู่ในตัวข้าต่อไป พลังชีวิตของท่านจะยังคงอยู่ในตัวเครือญาติทุกๆคน -พระพุทธเจ้า 

- ไม่มีไฟใดอันตรายเท่าความโกรธ ไม่มีสัตว์ใดอันตรายเท่าความเกลียดชัง ไม่มีตาข่ายใดใหญ่กว่าการผิดศีลธรรม ไม่มีอุปสรรคใดใหญ่กว่าความโลภ -คำสอนพระพุทธเจ้าจากมหานามะ 

- พุธธะพูดเสมอว่า ศึกษาความคิดดีๆให้มากที่สุด นึกเก็บเอาไว้เพื่อเอามาใช้ในชีวิตจริง ไม่งั้นสิ่งเหล่านั้นก็ไม่มีประโยชน์

- มนุษย์นั้นโหดร้ายเพราะความไม่รู้ ความเกลียดชัง ความริษยา ความยึดติด และความรัก ทั้งหมดเกิดจากความไม่รู้ แต่ความรัก ความเมตตา ความดี ความเข้าใจ และความอ่อนน้อม มีอยู่ในตัวของมนุษย์ ถ้ามีคนโหดร้ายอำมหิตอยู่บนโลกใบนี้ ก็ต้องมีคนดีเช่นกัน แค่เจ้าเปิดตามองเจ้าก็จะเห็นเอง -พระพุทธเจ้าสอนองคุลีย์มาร

- เราจะเป็นไปตามความคิดในใจเรา ถ้าคิดดีเราก็จะทำดี ถ้าคิดชั่วคนเราก็ทำชั่ว ศัตรูที่ยิ่งใหญ่ของมนุษย์คือใจตนเอง จิตใจที่ทำให้เราทำผิดได้ทุกที่ทุกเวลา -คำสอนพระพุทธเจ้าจากพระองคุลีย์มาร

-แล้วต้องทำอย่างไรถึงจะพัฒนากรรมดีและสติปัญญาไปจนถึงสูงสุด?                                                                                             อิสระของจิตมีอยู่สามประการ คือ ศีล สมาธิ และปัญญา หากเราอยู่ในศีล การฝึกสมาธิของเราจะเพิ่มขึ้น และสมาธินั้นจะทำให้เกิดปัญญา ถ้าหากทุกคนประพฤติปฏิบัติดีได้ล่ะก็ ก็จะสามารถเอาชนะความโลภ โกรธหลง การยึดติด และกระหายได้ เราจะมีอิสระ มีความสงบ และความพอใจหาใดเปรียบได้ -พระพุทธเจ้าถกปัญหาด้านจิตวิญญาณ

- การโกรธก็เหมือนเราถือไฟอยู่ในกำมือของเรา เราอยากจะปามันใส่คนอื่น แต่ทำแบบนั้นเราก็จะเจ็บเองด้วย -พระพุทธเจ้าสอนเทวทัต

- พระธรรม และพระสงฆ์ อยู่ในใจของทุกคน การปลุกให้คนอื่นตื่นรู้ คือ พุธธะ หลังตื่นแล้ว เส้นทางที่เราเดินคือ พระธรรม ความตั้งใจจริงของเรา การตั้งสติของเรา การรวบรวมสมาธิคือ พระสงฆ์ สามสิ่งนี้รวมอยู่ในใจของเรา

- หนี้ที่เรามีต่อพ่อแม่เหมือนกับท้องฟ้า ไม่ว่าวันหรือคืน พวกเราที่เกิดเป็นมนุษย์นั้นควรจดจำไว้ การกตัญญูในบุญคุณของพ่อแม่ คือการใช้ชีวิตอย่างสงบและดีงาม สร้างบุญกุศลและอุทิศบุญกุศลนั้นให้แก่พ่อแม่ของเจ้าเทอญ เจ้าใช้ชีวิตในอุดมคติคือ รับใช้ธรรม รับส่งธรรม และรักสงบ ในวันมหาปราระวนา เจ้ากับภิกษุรูปอื่นๆ จะสวดมนต์ให้แม่ของเจ้า และจะนั่งทำสมาธิ การทำสมาธิ และสวดมนต์คือเครื่องมือที่ทรงพลัง ทรงพลังมาก มันจะเกิดอานิสงให้แม่ของเจ้า และชี้ทางที่ดีงามให้กับนาง -พระพุทธเจ้าพูดแก่โมคคัลลานะ

- ถ้าหากว่าท่านนั้นรักตัวเองจริงๆแล้วละก็ ท่านจะไม่เห็นความเศร้าของคนอื่นเลย

- ไม่ว่าจะอ่านตำรามามากแค่ไหน หรือว่าจะจำสิ่งต่างๆได้มากแค่ไหน หากมันไม่สำคัญสำหรับชีวิตแล้ว มันก็เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

- ความตายติดตามการเกิดเหมือนกับเงา คนที่เราพบเจอจะต้องจากกันวันหนึ่ง ทุกศาสนาล้วนต้องตาย อย่ายึดติดกับมัน ชีวิต ความตาย การเกิด และการดับ เจ้าต้องอยู่เหนือสิ่งเหล่านี้

- ความพ่ายแพ้ที่ยิ่งใหญที่สุดคือการหนีจากความสามารถของตน เจ้าไม่รู้หรอกว่า เจ้าทำอะไรได้บ้าง

- เจ้าเดินบนเส้นทางธรรมไม่ได้ หากเจ้าไม่เป็นเส้นทางเสียเอง -พระพุทธเจ้าตรัสกับอานนท์

- มีกรรมดีอยู่สามประการ ทีทุกคนควรยึดถือปฏิบัติ คือ กรรมดีทางใจ กรรมดีทางวาจา และกรรมดีทางการประพฤติกาย สามข้อนี้คือมนตราที่จะเปลี่ยนโฉมหน้าโลกมนุษย์ไปตลอดกาล จงให้ความเมตตากับทุกคน ไม่ว่าจนหรือว่ารวย ทุกคนล้วนมีควสมเจ็บปวด เพียงแต่จะมากหรือน้อยต่างกัน 

- ในโลกอันกว้างใหญ่ มือทั้งสองอุ้มบาตรเอาไว้ และมีสติอยู่ทุกชั่วขณะจิต มันก็ไม่ต่างจากการเดินบนคมดาบ มนุษย์ที่ยังไม่ตื่นนั้นมีความเป็นไปได้ว่า เขาจะทำให้ครอบครัวสูงส่งขึ้น แต่ว่าก็มีโอกาสสร้างความสูญเสียเช่นกัน เช่นเดียวกับภิกษุที่ถือว่าโลกทั้งใบคือครอบครัว ภิกษุที่ตื่นแล้วนั้น จะยกโลกใบนี้ให้สูงขึ้น

- ชีวิตมีเคล็ดลับเพียงอย่างเดียวเท่านั้น คือขจัดความกลัวให้ได้ อย่าไปกังวลเรื่องอนาคต หรืออย่าโศกเศร้ากับเรื่องอดีต หรืออย่ายึดติดกับคนที่กลัวอดีตของเรา หากว่าเรานั้นยึดติดกับคน หรือสิ่งของแล้วล่ะก็ เราต้องเสียมันไปแน่นอน เมื่อไหร่ที่เราหยุดยื่นมือเพื่อขอความช่วยเหลือ เมื่อนั้นเราจะเป็นอิสระจากทุกอย่าง

- หากเราปวดหัว และยอมรับว่าการปวดหัว เป็นส่วหนึ่งของตถาคต ความปวดนั้นก็จะหายไป เหตุผลคือ พลังครึ่งหนึ่งของเราต่อสู้อยู่กับความเจ็บปวด และอีกครึ่งกำลังรักษาความเจ็บปวดอยู่ พลังทั้งสองส่วนนั้นทำร้ายใจของเรามากกว่าอาการปวดหัว หากเรานั้นได้ยอมรับความเจ็บปวดนั้น รอยแยกก็จะถูกเติมเต็ม และพลังทั้งหมดก็จะได้ช่วยรักษาให้ความปวดนี้หายไป -พระพุทธเจ้าสอนเหล่าสาวก

- หากพวกท่านทั้งหลายนั้นต้องการแสดงความเคารพและให้เกียรติเรา พวกท่านจงทำแต่กรรมดี และมีสมาธิทุกขณะจิต -พระพุทธเจ้า

- ทุกศาสานาเท่าเทียมกัน ทุกชีวิตนั้นคือหนทางสู่ความตาย ความสามัคคีเตือนเรื่องควมแตกแยก กระแสน้ำที่สูงขึ้นย่อมลดต่ำลงได้เช่นกัน หากไม่มีการตายแล้วจะมีการเกิดได้อย่างไร

- จงหมั่นเพียร แล้วเจ้าจะอยู่เหนือสายใยแห่งชีวิต และความตาย เจ้าจะเข้าถึงการหลุดพ้นได้ พัฒนามันขึ้นจากความเจ็บปวด เราจะยินดีกับความพยายามของเจ้า

- อานนท์มีคุณสมบัติ 4 ข้อ เขาพูดจานุ่มนวล เขายินดีกับสิ่งที่พึ่งได้เสมอ อานนท์มีความสุภาพต่อคนทุกคน และความเงียบของอานนท์เป็นสิ่งที่ไม่มีใครชอบ

- คนที่นอนไม่หลับนั้น สำหรับเขากลางคืนย่อมยาวนาน คนที่เหนื่อยสำหรับเขาจุดหมายย่อมอยู่ไกล คนที่ใช้ชีวิตอย่างมืดบอดและไม่เข้าใจความดีงามชีวิตของเขาจะมีแต่ความทุกข์

- ความรู้ใดก็ตามไม่ว่าจะได้อ่านจากตำราหรือถูกผู้มีปัญญาพร่ำสอนก็ตาม หรืแม้แต่สิ่งที่เราพูดให้ฟังก็ตาม จงอย่าเชื่ออะไรโดยง่าย จนกว่าจะทดสอบด้วยควมรู้ของตัวเอง และปัญญาของตัวเองเสียก่อน -พระพุทธเจ้าสอนสาวกในนิมิตฌาน