พ่อกับแม่รักหนูจริงหรือ?

ยุคแห่งเทคโนโลยี การย่อโลกไว้ในกำมือ โทรศัพท์มือถือกลายเป็นสิ่งสำคัญไปแล้วในชีีวิตของคนในสังคมปัจจุบัน

แม้จะทำให้การสื่อสารและการทำงานสะดวกรวดเร็วขึ้น แต่ก็ทำให้คุณพ่อคุณแม่มือใหม่ผู้ซึ่งเคยชินกับการเล่นโทรศัพท์มือถือ หลงลืมหน้าที่ของความเป็นพ่อแม่และความเป็นครอบครัวดั่งพ่อแม่สมัยเก่าไป (รวมทั้งคุณพ่อคุณแม่มือเก่าที่กำลังหลังมือถืออย่างหัวปักหัวป่ำ)

การใช้ชีวิตกับคนในครอบครัวคือการอยู่ร่วมกัน การได้สนทนาได้รับฟังเรื่องราวของลูกๆ คุณพ่อคุณแม่ทั้งหลาย ตอนนี้คุณรักมือถือหรือรักลูกมากกว่ากัน?

คุณพ่อคุณแม่บอกว่าหนูน่ารักที่สุด แต่ดูเหมือนไม่ใช่ ยังมีอีกสิ่งหนึ่ง เจ้านี่ไง!

ตอนไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะ ก็ไม่เคยหยุดวางมือถือเลย เอาแต่คุยอยู่ตลอดเวลา

ยามที่หนูอยากเล่าเรื่องสนุกๆให้พ่อฟัง แต่มันกลับกลายเป็นอย่างนี้

การแสดงที่สนุกสนาน แต่แม่ได้ดูหรือเปล่า?

เวลาเล่นซ่อนแอบ แม่ก็ไม่เคยตั้งใจ

หนูอยากฟังนิทานก่อนนอนบ้าง พ่อเคยเล่าให้หนูฟังไหม?

เวลากินข้าว ทุกคนมัวทำอะไรกันอยู่ ใจของทุกคนอยู่ที่ไหนกัน?

อย่าทำอย่างนี้กับหนูอีกได้ไหม? สนใจหนูบ้างได้ไหม?

หนูอยากเป็นมือถือของพ่อกับแม่จัง พ่อกับแม่จะได้สนใจหนู!

พ่อจ๋าแม่จ๋า หนูอยากบอกพ่อกับแม่ว่า  "หนูอยากให้พ่อกับแม่วางมือถือลงบ้างได้ไหม?  แล้วหันมาใส่ใจหนูบ้านได้ไหม?"