10 สัจธรรมนำชีวิตที่ได้จากการเล่นเกมคุกกี้รัน

1.การวิ่งแต่ละ ครั้งก็เหมือนเหตุการณ์ต่างๆ ที่เราต้องเจอในชีวิต มีอุปสรรค มีเครื่องกีดขวาง มีหลุมพรางอันตรายตลอดเวลา แต่ยังไงซะเราก็ต้องมุ่งหน้าผ่านพ้นมันไปให้ได้

2.เวลาเราชน เครื่องกีดขวาง เราอาจไม่ได้ล้มลงในทันที หลายครั้งที่เรายังคงวิ่งต่อได้ แต่การชนในครั้งนั้นย่อมมีผลในที่สุดให้ระยะทางที่เราวิ่งได้นั้นสั้นลงกว่า ไม่ชนอย่างแน่นอนเป็นข้อบ่งชี้ว่าการกระทำหรือกรรมใดๆ ที่เราทำไปในชีวิต ถึงไม่ได้เห็นผลทันตา แต่มันย่อมให้ผลอย่างแน่นอน

3.โอกาสที่อยู่ตรงหน้าบางครั้งก็พลาดไปได้ง่ายๆ คนเราทำผิดพลาดได้เสมอ สำคัญที่ต้องไม่ท้อและกล้าที่จะเล่นใหม่

4.เราวิ่งผ่าน สิ่งกีดขวางเดิมๆ ครั้งแล้วครั้งเล่น สิ่งที่เคยยากก็กลายเป็นง่ายเมื่อเกิดความเคยชิน เหมือนชีวิตที่ต้องเจออุปสรรคที่มาใหม่ (แต่ก็มีหลักการเหมือนเดิม) ครั้งแล้วครั้งเล่า เราอาจจะพลังหมด ล้มลง สรุปคะแนน หัวใจหมด พักซักหน่อย แล้วก็กลับมาเล่นใหม่ ซ้ำแล้ว ซ้ำอีก

5.เยลลี่ถั่วหรือ รูปหมีที่เก็บได้ในการวิ่งหนึ่งครั้งเป็นเหมือนคะแนนสอบหรือผลงานครั้ง หนึ่งๆ มันอาจมีไว้เพื่ออวดเพื่อน เพื่อความภาคภูมิใจของเรา แต่ก็แสดงผลแค่ระยะสั้นๆ เท่านั้นแล้วมันก็ผ่านไป เก็บไว้ใช้อีกไม่ได้

6.เหรียญที่เก็บ ได้ในเกมก็เหมือนเงิน มันทำงานเหมือนโลกความจริง มันเก็บสะสมไว้ใช้ได้ตราบที่เรายังมีชีวิตอยู่ (ยังเล่นคุกกี้รันอยู่)

7.ทุกเกมที่เล่นย่อมมีวันจบ เหมือนปัญหาและอุปสรรคย่อมมีที่สิ้นสุด แต่แล้วเราก็ต้องเจอมันใหม่อีกเรื่อยๆ

8.คนเราเกิดมามี พื้นฐานไม่เท่ากัน เหมือนตัวละครคุกกี้รันที่ใช้เริ่มเล่นนั้นที่แตกต่างกัน คุกกี้ตัวที่เก่งกว่าย่อมทำให้เราผ่านอุปสรรคได้ง่ายกว่าไปได้ไกลกว่า แต่กระนั้นหากมองให้ดี ความแตกต่างอยู่ที่ระยะทางที่ไปได้ ผลคะแนนและเหรียญที่เก็บได้เท่านั้น แต่หากเราโฟกัสที่ความสนุกของการเล่น (ความสุขทุกข์ของชีวิตคนรวยและคนจน) มันไม่ได้แตกต่างกัน

9.ซักวันหนึ่งเราต้องเลิกเล่นคุกกี้รัน เราไม่มีทางเล่นมันได้ตลอดไป เมื่อเราเลิกเล่น ทุกความสำเร็จ ทุกความภาคภูมิใจ ทุกสิ่งที่ซื้อหามา เหรียญทุกเหรียญที่เก็บสะสมไว้ ย่อมหมดค่าหมดราคา นำไปใช้กับเกมอื่นไม่ได้ ก็เปรียบเหมือนซักวันเราต้องตาย

10.เราไม่มีวันอยู่ได้ตลอดไป เกียรติยศชื่อเสียงเงินทองความสำเร็จต่างๆ ที่เพียรสั่งสมมา ไม่ว่าจะมากมายมหาศาลแตกต่างจากคนอื่นแค่ไหน สุดท้ายก็เอาอะไรไปไม่ได้แม้แต่อย่างเดียว....




Credit