เป็นเรื่องในชีวิตที่ผมอยากจะเล่าให้ฟัง

มีครั้งหนึ่งที่ได้เรียนจบ ป.6 แล้วได้เริ่มเรียน ม.1 ผมไม่รู้เลยว่าใครมาจากไหนอะไรยังไงเท่าที่ผมรู้ก็มีเพื่อนที่มาจาก ร.ร.เก่าบางส่วนเท่านั้น ตามปกติแล้ว เคารพธงชาติเสร็จต้องเข้าชั้นเรียน แต่ก่อนหน้านั้นครูให้เขียนชื่อนักเรียนแต่ละคนเพื่อจะเอาไปพิมพ์เปนสมุดเช็ครายชื่อ มี ผญ คนหนึ่งมาสกิดผมบอกว่าเธอมีปากกาอีกแท่งไหม เราขอยืมหน่อยสิ รอยยิ้มของเธอชั่งหวาน นุ่มนิ้มเหลือเกิน ผมก้หยุดชงักไปช่วงหนึ่ง เธอก็สกิดอีกครั้งบอกว่าเธอมีปากกาหรือป่าว ผมก็ตอบไปว่า เอ่อ...เอ่อ...มีๆจะเอาไหมละ ด้วยความที่ไม่รู้จักและความงดงามของเธอก่อนที่ผมจะให้ปากกาเธอผมลองเขียนว่าปากกาแท่งไหนกันน๊าที่เข้มที่สุด ผมก็ให้ปากกาที่เข้มที่สุดอันนั้นให้เธอ เธอตอบรับด้วยรอยยิ้มอันแสนหวาน ผมก็มีความรู้สึกว่า เออว่ะ ผญ คนนี้น่าสนใจ ที่ ร.ร. เก่ามีแต่คนบอกว่าเราเป็น เกย์ เพื่อนชอบล้อกันว่า เกย์ไทย เพราะว่า ผญ ก็ไม่ชอบสักคน ก็จริงครับผมไม่ชอบใครเลยสักคน ที่ ร.ร. เก่านั้นมีแต่ ผญ ที่ไม่มีความรับผิดชอบ ส่วนมากจะเปน 11รด อะครับผม ผมเลยไม่ชอบสักเท่าไร ผมตัดสินใจไว้แล้วว่าถ้าได้ขึ้น ม.1 จะหาคนที่ชอบให้ได้ ดันเจอเธอคนนี้เข้าน่ะสิ ผมให้ชื่อตัวแทนเขาว่า บีน ผมให้ตัวแทนผมว่า มาร์ค ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเธอชอบนั่งข้างหลังส่วนผมก็อยากอยู่กับเธอแต่วันนั้นผมขึ้นห้องสายพอดีเลยได้นั่งหน้ามันมีอยู่ที่เดียว โดยปกติแล้ว วันไหว้ครู จะมีคนถือ พาน 2คน ตามที่ร.ร.บอกกันมา ผมกับเธอคนนั้นก็ได้รับการคัดเลือกให้ถือพาน ดูเธอจะเฉยๆ ผมก็ทำหน้าตาเฉยๆแต่จริงๆแล้วในใจผมนั้นดีใจยิ่งกว่าเรื่องเรียนซะอีก ผมก็ชอบเธอทันทีที่ได้ถือพานแต่ระหว่างทำพิธีถือพาน ผมขึ้นไหว้ครูด้วยพานที่เพื่อนๆช่วยกันทำไว้ พอเดินลงมา มีรุ่นพี่คนหนึ่งกระตุกมือผมไว้แล้วบอกว่า อย่ามายุ่งกับหญิงกู ผมก็ทำหน้าเข้มใส่แล้วบอกว่า กูไม่เอาหรอกแค่เพื่อนเว้ย จากนั้นผมก็สบัดมือออกทันที มีช่วงหนึ่งตอนกลับบ้าน เธออยู่กับกลุ่มเพื่อนและดูเหมือนว่าจะคุยอย่างมีความสุขแต่ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร ระหว่างที่เดินผ่านนั้นผมก็จ้องมองเธอด้วยสายตาอันอ่อนหวานแล้วเธอก็หันมาทันที จะรออะไรละ ผมก็หันหน้าหนีสิ เธอตะโกนเรียกว่า 'เธอ'  จากนั้นผมก็หันไปมองเธอด้วยสายตา แบบงงๆ ว่าเรียกเราทำไม ผมก็ขานไปว่า 'ว่าไง' เธอก็บอกว่าปล่าวๆกลับบ้านดีดีน่ะ ผมก็ตะโกนกลับไปว่า อืมมม เธอยู่ตรงข้ามผมต้องข้ามถนนไปอีกฝั่งเพื่อเดินไปทางป้ายรถเมย์ ผมได้ยินเธอคนกับเพื่อน เพื่อนเธอถามว่า นั้นใครอ่ะ น่ารักดีเนอะเขามีแฟนยังว่ะ ผมก็ได้ยินแว้วๆว่า นั้นแล้วแฟนฉันในอนาคต ผมก็เดินยิ้มแล้วเดินไปป้ายรถเมย์ ผมก็ใช้ชีวิตอย่างตามเคย สนใจเธอ เรื่องเรียนตอน ม.1 จะชิวๆมากเกินไปเพราะเธอทำให้จุดสนใจในด้านการเรียนไปอยู่ที่เธอซะหมด ผ่านไปได้สัก 2-3เดือน ช่วงนั้นผมไม่ได้สนใจอะไรเธอมากมายซักเท่าไรเพราะใกล้สอบแล้ว ข้ามไปเลยแล้วกัน    ...พอถึงว่าสอบผมก็เห็นเธอเดินกับรุ่นพี่ม.3... ทำท่าทางเหมือนจะเป็นแฟนกัน หยอกล้อกัน นอนตักกัน ผมก็อิจฉาสิ ได้นอนตัก บีน ผู้ที่ผมชอบมาตลอดเลยน่ะ ผมก็เดินเข้าไปถามตรงๆเลยว่า เธอคนนั้นใครหรอ เธอก็หยุดไปพักหนึ่ง แล้วก็บอกว่า แฟนเราเองอยู่ ม.3 ฉากจบอาจจะไม่ซึ่งซักเท่าไรแต่ผมก็เสียใจเนื่องจากผมไม่เคยมีคนที่ชอบมาตั้งแต่สมัยเด็ก มีคนนี้คนเดียวและคนแรกที่ผมชอบเธอ จากนั้นผมก้ไม่ค่อยได้ยุ่งกับเธออีกเลย ...บริบูรณ์... T^T