ความฝันของครูสอนภาษาอังกฤษ

ภาพจาก internet ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหา

ตอนปี3 ผมเคยสอบวิชาภาษาอังกฤษกลางภาคได้คะเเนน top ของห้องด้วยนะครับ เจ๋งป่ะหละ โถ่ววๆๆ ธรรมดาที่ไหนหละ อาจารย์ประกาศผลคะเเนนมาเพื่อนในห้องทุกคนถึงกับอึ้ง ทำไมหรอครับ เพราะว่าภาษาอังกฤษเนี่ย ผมโคตะระห่วยเลย ความรู้เรื่องภาษาเเละความเข้าใจถือว่าต่ำมาก เเต่ที่ผมทำได้คะเเนนท็อปเนี่ย ไม่ได้ฟลุคนะครับ มาจากฝีมือล้วนๆ ฝีมือการลอกไงฮะ เพราะวันสอบผมได้นั่งทำเลดีประหนึ่งที่ดินที่เเพงที่สุดในกรุ่งเทพเลยเเหละครับ ข้างหน้าผมเป็นหัวหน้าห้อง ซ้ายขวา ดันเป็นเป็นเพื่อนที่เรียนโคตะระเก่งระดับพระกาฬ ผมลอกมาคนละ 7-8ข้อ เเค่นี้ผมก็ได้คะเเนน top ละ 555

ต้องบอกตรงๆครับว่าผมเองไม่เก่งจริงๆเรื่องภาษาอังกฤษเนี่ย เป็นเด็กบ้านนอกบ้านจนทางบ้านไม่ได้มีเงินส่งเสียเรียนในที่ดีๆมัธยมปลายก็จบ กศน. มาจากต่างจังหวัด เเละเข้ามาเรียนมหาลัยใน กทม. เพราะฉะนั้นผมจึงไม่มีพื้นฐานจากด้านภาษาอังกฤษที่ดีได้เลยให้ตายดิ้น เเต่เท่าที่ผมเรียนรู้วิชาภาษาอังกฤษจากครูคนนึง เป็นครูสอนผมตอน ป.6 ชื่อว่า ครู สุขุม ผมจำได้คนเดียวที่สอนภาษาอังกฤษผมรู้เรื่องเเละเข้าใจ เเต่อย่างว่าเเหละครับ อังกฤษตอน ป.6 จะเรียนอะไรได้มากมายก็สอนให้เด็ก ป.6 มันก็เเค่คำง่ายๆ พื้นฐาน

เเต่สิ่งนึงที่ผมจดจำจากคุณครูคนนี้มากที่สุดไม่ได้เป็นภาษาอังกฤษครับ เเต่เป็นคำพูดนึงที่อยู่ๆวันนึงคุณครูเข้ามาสอนในห้องเป็นปกติ เเต่สิ่งที่ครูพูดคำเเรกไม่ใช่การบอกว่าให้นักเรียนเปิดหนังสือหน้านั้นหน้านี้ เเต่ประโยคเเรกที่ครูพูดคือ เมื่อคืนครูฝันดีมาก (นักเรียนทุกคนอึ้งเเละเงียบ) ครูฝันว่าครูได้คุยกับชาวต่างชาติเป็นภาษาอังกฤษ ครูตื่นมาครูรู้สึกดีมากจริงๆ ซึ่งในชีวิตจริงเเล้วถึงครูจะเป็นครูที่สอนภาษาอังกฤษมานาน เเต่ครูไม่เคยสนทนาเป็นภาษาอังกฤษกับคนอังกฤษหรือชาวต่างชาติเลยเเม้สักครั้ง ครูไม่ได้จบด้านภาษาอังกฤษมาโดยตรง เเต่เพราะครุชอบที่จะเรียนรู้ภาษา ครูทำได้เเค่อ่านจากประโยคง่ายๆ ฟังวิทยุตอนเช้าจากคลื่นข่าวที่เป็นการรายงานภาษาอังกฤษ อ่านหนังสือภาษาอังกฤษตามเท่าที่หาได้ เเละมาสอนนักเรียนทุกคน ครูจะยินดีมากหากวันนึงนักเรียนของครูได้นำความรู้จากครูไปใช้สนทนาให้เป็นประโยชน์ต่อการงานในอนาคต 

ผมจำไม่ได้เเล้วครับว่า ครูสุขุม ท่านจบอะไรมาเเน่ เเต่ตอนนี้ผมมานึกย้อนคิดสิ่งที่เขาพูดน่าจะจริงเพราะว่าบ้านผมถือว่าเป็นต่างจังหวัดมาก โรงเรียนผมมีครูอยู่ประมาณ 6 คนได้ถ้าจำไม่ผิด มีนักเรียนอยู่ไม่เท่าไร ก็ไม่เเปลกที่คุณครูเขาจะไม่เคยคุยกับคนต่างชาติ ใช่เเหละครับ เเละวันนี้ผมยิ่งโตมายิ่งรับรู้ความรู้สึกของครุในวันนั้นได้ คนที่สอนอังกฤษมาหลายปี สอนให้คนอื่นได้นำไปใช้ เเต่ตนเองยังไม่เคยได้เอาไปใช้ในปฏิบัติจริงเลยสักครั้ง ถึงอย่างน้อยจะได้เป็นครูสอนภาษาอังกฤษ เเต่สุดท้ายความฝันเเท้จริงเขาก็เเค่อยากใช้มันพูดคุยกับคนที่เป็นเจ้าของภาษาที่เเท้จริงเพียงสักครั้ง 

ทุกวันนี้ผมทำงานเจอชาวต่างชาติที่ทำงานอยู่ร่วมกัน ผมเองจากคนที่ติดลบเรื่องภาษา ก็ต้องนั่งศึกษาเพื่อเตรียมรับมือเเก่การโต้ตอบพูดคุยกับคนเหล่านั้น ภาษาอังกฤษมันมีควาวมหมายกับผมในวันนี้เเล้วหละครับ เเละผมรู้สึกว่าได้ทำในบางสิ่งตามคำสอนที่ครูได้เคยกล่าวไว้ในวันนั้น จากที่เคยโดดเรียนวิชานี้บ่อยๆสมัยเรียนมหาลัย คิดว่าจบมาคงไม่ได้ใช้ เเละจากที่ผมสอบได้ top กลางภาคในวันนั้น ปลายภาคผมกลับสอบได้คพเเนนเเย่ที่สุดในปลายภาค เพราะตอนสอบ ที่นั่งมันห่างกันมาก ทำให้ผมลอกใครไม่ได้เลยสักข้อ 

ขอบคุณครูสุขุม สำหรับคำสอนเเละข้อคิดดีๆในวันนั้นครับ

by : ควายต้น Yarangsri

Page facebook : เรื่องควายๆ