11 ปี ของสาวดอกหญ้า ต่าย อรทัย

สวัสดีครับ ผมครอบครัวทิพประมวล พ่อกับแม่ผมชอบศิลปินลูกทุ่งคนหนึ่ง ซึ่งเป็นสาวดอกหญ้า ต่าย อรทัย ผมติดตามตั้งแต่ดอกหญ้าในป่าปูน

จนถึงเจ้าชายของชีวิต(ชุดใหม่ชุดที่ 10) ชอบเค้ามาก..... ตอนอายุ 5 ขวบ ไปดูพี่เขาที่หัวหิน ได้ไปถ่ายรูปกับเขาด้วย แต่รูปที่ถ่ายกับเขาหายไปไหน

ก็ไม่รู้ เสียใจจัง แต่วันนี้ผมขอถามประวัติ ผลงาน และชีวิตเป็นมาของเขากันเลยดีกว่าครับ

 

ต่าย อรทัย นักร้องเพลงลูกทุ่งหญิงซุปเปอร์สตาร์ชาวไทย สังกัดค่ายแกรมมี่โกลด์ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่

เจ้าของฉายาสาวดอกหญ้า ลูกทุ่งหญิงล้านตลับ นางพญาลูกทุ่ง และราชินีลูกทุ่งอีสาน ซึ่งเป็นนักร้องยอดขายสูงที่สุดของวงการลูกทุ่งไทย

เพราะเธอสามารถทำยอดขายได้ทะลุล้านตลับถึง 3 อัลบั้มติดต่อกัน ได้แก่ อัลบั้มชุดที่ 1 ดอกหญ้าในป่าปูน อัลบั้มชุดที่ 2 ขอใจกันหนาว และ

อัลบั้มชุดพิเศษอยู่ในใจเสมอ ซึ่งถือว่าเป็นนักร้องลูกทุ่งหญิงคนแรกของไทยที่สร้างสถิติไว้ และก็ยังไม่มีนักร้องลูกทุ่งคนใดสามารถทำลายสถิติ

ของเธอได้เลย และเป็นนักร้องที่มีแฟนเพลงอย่างหนาแน่นเพราะการปฏิบัติตัวเสมอต้นเสมอปลายนี่เอง

ที่ทำให้ครองแฟนเพลงและอยู่ในวงการมาจนถึงปัจจุบัน ทุกรางวัลที่ได้มา เป็นความสำเร็จสูลสุดของสาวดอกหญ้าคนนี้

 

ลองถามชีวิตของต่าย อรทัยดูก่อนนะครับ

 

ต่าย อรทัย มีชื่อและนามสกุลจริงว่า นางสาวอรทัย ดาบคำ เกิดวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2523 ที่บ้านคุ้มแสนชะนี ตำบลพรสวรรค์อำเภอนาจะหลวย จังหวัดอุบลราชธานี เป็นบุตรของนายสาง ดาบคำ และนางนิตยา แก้วทอง ต่ายมีพี่น้องทั้งหมด 4 คน โดยต่ายเป็นลูกสาวคนโตและมีน้องชายอีก 3 คน ต่างอาศัยอยู่กับคุณยายทองคำ แก้วทอง

ตั้งแต่เด็กต่ายเกิดท่ามกลางครอบครัวที่มีปัญหา ไม่อบอุ่นเหมือนครอบครัวอื่นๆ พ่อแม่แยกทางกันเดิน ทำให้ชีวิตของต่ายและน้องๆต้องอาศัยอยู่กับยาย ซึ่งยายก็อายุประมาณ 70 ปีแล้ว แต่ต้องลำบากเลี้ยงดูต่ายและน้องๆ ตอนนั้นต่ายอายุเพียง 11 ขวบ แต่ต้องช่วยยายดูแลน้องๆ และทุกอย่างในบ้าน ทั้งหาบน้ำที่อยู่ในบ่อกลางทุ่งนา ต้องอดทนกับระยะทางที่แสนไกล ต้องอดทนต่อสู้กับแสงแดดที่แผดเผา เพื่อที่จะนำน้ำมาใช้ที่บ้าน และจะไปร้องเพลงที่วงนิวฟ้าอีสานเพื่อหารายได้พิเศษช่วยเหลือทางบ้าน แม้จะได้รายได้ไม่มากนักเพียง 400–500 บาท แต่มันก็เป็นความภาคภูมิใจมากที่สุดสำหรับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง

หลังจากที่ต่ายจบมัธยมศึกษาปีที่ 3 วงนิวฟ้าอีสานได้ยุบวงลง ต่างคนต่างแยกย้ายกันไป ในช่วงนั้น ทุกวันหลังจากกลับจากโรงเรียน ต่ายต้องรับผิดชอบต่อหน้าที่ของตน คือ การหาบน้ำจากทุ่งนา ขนฟางข้าว ซักผ้า นึ่งข้าวให้ยาย ต่ายก็จะร้องเพลงไปตลอด บางวันก็ไปยืนร้องเพลงที่หลังบ้าน ซึ่งหลังบ้านจะเป็นคันนาที่เป็นเนินสูงๆ ต่ายก็จะยืนร้องเพลงอยู่บนเนินนั้นเป็นประจำ ซึ่งถือได้ว่าเป็นกิจวัตรประจำวันก็ว่าได้ และในช่วงที่ต่ายกำลังศึกษาอยู่ในชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ต่ายก็ได้เป็นตัวแทนของโรงเรียนไปประกวดวาดภาพสีน้ำ สีโปสเตอร์ แม้จะไม่มีรางวัลเป็นเงินเป็นทอง แต่มันมีความสำคัญทางด้านจิตใจ ความภาคภูมิใจ

ต่อมาต่ายได้มีโอกาสประกวดร้องเพลงเป็นครั้งที่ 2 ของชีวิต การประกวดร้องเพลงครั้งนั้นเป็นการประกวดร้องเพลงที่ลำบากครั้งหนึ่ง เพราะการร้องในแต่ละรอบนั้นต้องนั่งรถจากบ้านเกิดไปประกวด เป็นระยะทางกว่าร้อยกิโลเมตร ต้องเดินทางไปๆมาๆเกือบ 2 เดือน อุปสรรคของต่ายในครั้งนั้น คือ เรื่องของทุนทรัพย์ แต่ในที่สุดความอดทนและความวิริยะอุตสาหะของต่าย ก็ไม่สูญเปล่า เธอได้รับรางวัลอันดับหนึ่งใน รายการลูกทุ่งมุ่งสู่ดาว ผลตอบแทนในครั้งนั้น คือ รถจักรยานยนต์ 1 คัน พร้อมถ้วยรางวัล วันนั้นเป็นวันที่ต่ายยิ้มได้กว้างที่สุด และดีใจที่สุดที่สามารถทำให้ยายผู้เป็นที่รักมีรอยยิ้ม และมีความสุข

หลังจากนั้นเพียงไม่นานการประกวดร้องเพลงครั้งที่ 3 ในชีวิตของต่ายก็เกิดขึ้น ครั้งนั้นได้รับรางวัลเป็นอันดับหนึ่งอีกเช่นเคย แต่ไม่เหมือนทุกครั้งที่เข้าประกวด เพราะต่ายได้มีโอกาสพบกับศิลปินครูบ้านป่าสลา คุณวุฒิ ซึ่งต่ายเคยได้ยินชื่อเสียงของครู และความเป็นอัจฉริยะของครูในการเขียนเพลง ในครั้งนั้นเหมือนสวรรค์ยังไม่เปิดทางให้ต่ายได้มีโอกาสถ่ายทอดบทเพลงที่เกิดจากความอัจฉริยะของครูในการเขียนเพลง การเจอะเจอกันในครั้งนั้นจึงไม่มีผลอะไรกับต่าย แต่ได้ยินเสียงจากครูเพียงแค่ว่า "เสียงดีนะ ไปฝึกเยอะๆ"

เมื่อเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ต่ายได้สมัครเข้าศึกษาที่สถาบันราชภัฏอุบลราชธานี แต่ต่ายยังไม่พร้อมที่จะเรียนต่อ เพราะขัดสนทางด้านทุนทรัพย์ ดังนั้นจึงตัดสินใจเข้ามายังกรุงเทพฯ ครั้งแรกต่ายได้เข้ามาอาศัยอยู่กับแม่ ช่วยแม่รับจ้างซักเสื้อผ้าให้กับคนงานก่อสร้าง ทำได้ระยะหนึ่งรายได้ไม่เพียงพอ และที่สำคัญทั้งแม่และต่าย ต้องส่งเงินกลับบ้านเพื่อเลี้ยงดูยายและน้องชาย ต่อมาได้จึงได้สมัครเข้าทำงานที่เขตอุตสาหกรรมบางปูเป็นบริษัทผลิตยาส่งออก

ต่ายอดทนทำงานหนักประมาณ 3 เดือน แล้วเริ่มรู้สึกว่ามันไม่แตกต่างไปจากการทำนาเลย เพราะเหนื่อยมากรายได้ก็น้อย แต่ดีตรงที่ทำงานในห้องแอร์เท่านั้น ในระยะนั้นต่ายก็ไม่ทิ้งงานทางด้านการร้องเพลง ยังคงประกวดร้องเพลงอยู่เสมอ จนกระทั่งได้เข้ารอบชิงชนะเลิศในรายการชุมทางเสียงทอง ในขณะนั้นพี่กุ้งและพี่สาว พี่ซึ่งเคยให้ต่ายทำเทปในช่วงที่เรียนอยู่มัธยมศึกษาปีที่ 6 ก็ตามหาตัวต่ายเพื่อจะให้เข้าห้องอัดบันทึกเสียงอีกครั้ง พี่กุ้งและพี่สาวทำเอง เปิดเอง ขายเองในรายการวิทยุ

ชื่อเสียงของต่ายตอนนั้นเริ่มมีคนรู้จักมากขึ้น เพราะพี่กุ้งและพี่สาวเปิดในรายการ จากนั้นต่ายจึงคิดว่าน่าจะเรียนต่อ จึงตัดสินใจสมัครเข้าเรียนในรั้วของมหาวิทยาลัยรามคำแหง เรียนไปด้วย ร้องเพลงไปด้วย แต่เงินที่ได้มาก็ไม่พอที่จะส่งให้ทางบ้าน ต่ายจึงคิดที่จะขายเสื้อผ้า จึงลงทุนซื้อเสื้อผ้ามาขายโดยตระเวนไปขายตามสถานที่ต่างๆทั่วกรุงเทพฯและชานเมือง แต่ด้วยอุปสรรคต่างๆมากมาย ในช่วงฤดูฝนช่วงนั้น บางวันขายไม่ได้เลยแม้แต่ตัวเดียว แต่ต่ายก็ไม่ย่อท้อทนต่อไปอีกเรื่อยๆ

ในระยะเดียวกันนั้น พี่กุ้งและพี่สาวก็พยายามที่จะนำต่ายเสนอค่ายเพลง พยายามติดต่อครูสลา คุณวุฒิ ซึ่งตอนนั้นติดต่อครูได้ยากมากเพราะครูไม่ค่อยเปิดโทรศัพท์มือถือ จนในที่สุดก็ติดต่อได้ และคุยกับครูสลาหลายครั้ง และทุกครั้งต่ายก็ไปกับพี่กุ้งกับพี่สาวด้วย เพราะต้องคุยเกี่ยวกับตัวต่ายว่าถนัดร้องเพลงแบบไหน ชอบเพลงแบบไหน ตอนนั้นต่ายต้องขายเสื้อผ้า ต้องตากแดด ตากลมอยู่ตลอดเวลา ครูสลาก็แนะนำว่าต้องบำรุงผิว เก็บตัวให้ขาวใส ไม่ต้องตากแดดมาก เพิ่อหน้าตาและบุคลิกจะได้ดูดี

จากนั้นไม่นาน ครูสลาก็นัดพี่กุ้งพี่สาวให้พาต่ายไปที่บริษัทแกรมมี่โกลด์เพื่อดูตัว ซึ่งตอนนั้นต่ายคิดว่าจะได้เข้ามาอยู่ในบริษัทหรือไม่ก็ตาม แต่อย่างน้อยก็ภูมิใจแล้วที่ได้ย่างก้าวเข้ามายังบริษัทแกรมมี่ จากนั้นต่ายก็ยุ่งกับงานผ้าป่าของทางบ้านเกิด นับว่าเป็นปีที่โชคดีเพราะได้มีผ้าป่าที่บ้าน มีวงดนตรี วงหมอลำที่จะไปเล่นให้ชาวบ้านแถบนั้นดู และที่สำคัญในวันงาน กลุ่มทีมงานของครูสลาก็ได้ไปช่วยด้วยเช่นกัน และวันนั้นเป็นวันที่ต่ายไม่เคยลืมเลือนจนถึงปัจจุบันนี้ เพราะครูสลาได้ขึ้นไปพูดกับชาวบ้านบนเวที และบอกกับชาวบ้านทุกคนว่า "จะขอลูกสาวไปอยู่แกรมมี่" ในวันนั้นเป็นวันที่ต่ายรู้สึกดีใจมากที่สุดในชีวิต

เมื่อได้เข้ามาอยู่ในสังกัดของแกรมมี่แล้ว ต่ายจึงรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะออกอัลบั้มให้นักร้องคนใดคนหนึ่ง ต่ายต้องฝึกร้องเพลงเป็นระยะเวลานานมาก โดยฝึกกับอาจารย์ไพรัตน์ ชูรัตน์ จากที่เคยร้องเพลงไม่ชัด ร้องเสียงขึ้นจมูก ร้องทิ้งคำ จนในที่สุดต่ายก็พยายามทำมันจนสำเร็จ หลังจากนั้นโลกใบใหม่ของสาวน้อยต่าย อรทัย ก็เกิดขึ้นพร้อมกับ อัลบั้มชุดที่ 1 ดอกหญ้าในป่าปูน กับงานเขียนของครูสลา คุณวุฒิ ภายใต้สังกัดแกรมมี่โกลด์ ในเครือของจีเอ็มเอ็มแกรมมี่ ที่ถ่ายทอดตัวตนที่แท้จริงของต่าย อรทัยลงในเนื้อเพลงได้อย่างลงตัว ผนวกกับน้ำเสียงที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว พร้อมทั้งส่งเพลงแจ้งเกิดอย่าง โทรหาแหน่เด้อ ที่โดนใจเหล่าแฟนเพลงอย่างล้นหลาม ทำให้ยอดจำหน่ายเกิน 1,000,000 ตลับ

ในปี 2554 ต่าย อรทัยได้ขึ้นแท่นเป็นเจ้าแม่ google ที่มีผู้ค้นหาสูงสุดประจำปี 2554 และรัศมีความแรงยังไม่หมด ยังได้รับรางวัลผู้หญิงต้นแบบผู้สร้างแรงบันดาลใจแก่สังคมประจำปี 2554 มาจนถึงปี 2556 พี่ต่ายก็ถูกค้นหามากที่สุดเป็นอันดับที่ 5 กับคนดังประจำปีของผู้หญิงใน google trend 2013 เหมือนกัน

ลองฟังครูสลาบอกความรู้สึกของต่าย อรทัยกันเลยดีกว่าครับในรายการที่นี่หมอชิตกันก่อน ว่า

ต่าย อรทัย เป็นศิลปินคนแรกที่บริษัทให้ครูสลาใช้ความสามารถเต็มรูปแบบทั้งบุคลิกภาพ เสื้อผ้า หน้าผม แนวเพลง ถ้าเปรียบเทียบครูสลาเป็น   นักศึกษาหรือนักเรียน ต่าย อรทัย คือวิทยานิพนธ์ชิ้นสำคัญ เป็นเหมือนวิทยานิพนธ์ที่ทำให้เราได้ด็อกเตอร์ ในวันแรกๆที่เห็นต่ายออกทีวี เด็กที่     ลำบากมากคนหนึ่งที่เราเห็นตั้งแต่วันแรกที่เจอ และอยู่มาวันหนึ่งได้เห็นต่ายได้ออกทีวี มีรายการดังๆต่างๆหลายรายการสัมภาษณ์ต่าย เห็นทีไรจุก น้ำตาไหลทุกที ไม่อยากเชื่อว่าครูบ้านนอกคนหนึ่ง อยู่มาสามารถเขียนเพลงให้ลูกศิษย์และพาลูกศิษย์ไปนั่งอยู่ในจุดที่สูงส่งมากในความรู้สึกของตัวเองและชาวบ้าน รู้สึกตื้นตันใจ

— ครูสลา คุณวุฒิ

และมาชมผลงานอัลบั้มของต่าย อรทัยกันครับ

ชุดที่ 1 ดอกหญ้าในป่าปูน ชุดนี้ได้ความสำเร็จกับยอดขาย 1,000,000 ตลับ (ชอบเพลงดอกหญ้าในป่าปูน เพราะร้องบ่อยมากกกกกกกก...)

ชุดที่ 2 ขอใจกันหนาว เป็นอีกอัลบั้มชุดหนึ่งที่ขายเป็น 1,000,000 ตลับ เช่นกัน (ชอบเพลงนอนฟังเสียงฝนและ ดาวเต้นม.ต้น)

 

ชุดพิเศษ ชุดนี้ผมชอบมากแลย ชื่อชุดว่า อยู่ในใจเสมอ แต่ก็ยังมาขายเป็น 1,000,000 ตลับ เช่นเดียวกัน สุดยอดจิงๆ

ชุดที่ 3 คนใกล้เมื่อไกลบ้าน (ชอบเพลงเพื่อนกันโรงงานเก่า)

ชุดที่ 4 ส่งใจมาใกล้ชิด (ชอบเพลงหน้าจอรอสาย กำลังคิดฮอดพอดี ขอบคุณนะที่โทรมา ถือสายรอก่อนเด้อจ้า รับช้าก็อย่าน้อยใจ ท่อนนี้โดนมาก)

ชุดพิเศษ ภาษารักจากดอกหญ้า ชุดที่ 1

เป็นอัลบั้มชุดที่นำมารวมเพลงของคนอื่นมาร้อง 10 เพลง โดยเฉพาะ แอบรักแอบคิดถึง ชอบเพลงนี้มาก

และยังมีภาษารักจากดอกหญ้าชุดที่ 2 ด้วย (ชอบดอกหญ้าละเมอ เพราะนำชื่อเพลงของต่าย อรทัยมารวมในเพลงเดียวกัน ชอบมาก)

 

ชุดที่ 5 มาจากดิน (ชอบนาจะหลวยบ้านเฮา เพราะเพลงนี้เกี่ยวกับบ้านเกิดของพี่ต่ายด้วยครับ)

ชุดที่ 6 คนในความคิดฮอด (ชอบเพลงไม่ใช่บ้านเราครับ)

และยังมีรวมเพลงของต่ายด้วย ชอบทั้งสองชุดนี้มาก นั่นก็คือ "ลำนำดอกหญ้า" โดยที่นำเอาเพลงของต่าย อรทัยมารวมไว้ในอัลบั้มลำนำดอกหญ้า

ลำนำดอกหญ้า 1 (ชุดที่ 1 - 4)

ลำนำดอกหญ้า 2 (ชุดที่ 5 - 8)

ชอบจริงๆครับ

 

ชุด หมอลำดอกหญ้า โดยอัลบั้มชุดนี้ถ่าย MV ในสถานที่จริงของภาคอีสานไว้ด้วย (ชอบอย่าให้แคร์ข้างเดียว)

ชุดที่ 7 ฝันยังไกลใจยังหนาว (ชอบเพลงแด่..ทุกหัวใจที่ไกลบ้าน)

ชุดที่ 8 ชอบมาก นั่นก็คือ "ไม่ร้องไห้ไม่ใช่ไม่เจ็บ" (ชอบเพลงคนหนึ่งฝากชีวิตอีกคนคิดไม่ซื่อ เพราะพ่อชอบเพลงนี้)

ชุดที่ 9 ปลายก้อยของความฮัก อัลบั้มนี้ได้นำพี่"นก อุษณีย์"มาร่วมแสดงในมิวสิควิดีโอเพลง"เจ็บก็ได้ถ้าอ้ายอยากจบ"ด้วย

(ชอบเพลงย่านอ้ายบ่ฮักกับปลายก้อยของความฮัก)

 

และอัลบั้มใหม่ล่าสุดของต่าย อรทัย มีชื่อชุดว่า "เจ้าชายของชีวิต"

อัลบั้มนี้ยังได้ 2 เพลงที่ชนะจากการประกวดโครงการร่วมสร้างเพลงใช่ ให้ต่าย อรทัยในชุดที่10

นั่นก็คือ อ้าลืมทุกคำ น้องจำทุกนาที และ ความเหงาที่ต้องก้าวผ่าน

(ชอบเพลง สาวโรงงานลานเบียร์กับความเหงาที่ต้องก้าวผ่าน)

ลองมาดูรูปของต่าย อรทัยกันเลยดีกว่า

 

(ยายอยู่บ้านนอกอยากเห็นหลานออกทีวี ประกวดร้องเพลงมานานปี ตกรอบหลายที...บ่มีท้อ ชอบเพลงฝากเพลงถึงยายมาก)

รูปนี้น่ารักมาก โดยเฉพาะน้องหมา

 

 

 

 

 

 

ขอบคุณหลายๆ ที่ส่งฮักคอยนำพา ตราบวันข้างหน้า จะกอดสัญญาใจไว้

เฝ้าภาวนา อย่าแปรเปลี่ยนเมื่อวันผ่านไป เก็บรักอุ่นเป็นต้นทุนใจ...อยู่ในหัวใจเสมอ

รักพี่ต่ายครับ... ขอบคุณครับ

อยากโหลดเพลงของต่าย อรทัยได้ที่ *123 7001 โทรออก

อยากติดตามความเคลื่อนไหวของต่าย อรทัย ได้ที่ https://www.facebook.com/Taiorathai27

อัลบั้มชุดที่ 10 เจ้าชายของชีวิต วางแผง 16 ม.ค. 57 นี้ ในรูปแบบ CD เท่านั้น (DVD คงอดใจรออีกนิดนะจ๊ะ...)

จาก : ครอบครัวทิพประมวล