เพื่อนที่เข้าใจยังมีอยู่

เพื่อนยังอยู่

(คุณเคยมีเพื่อนดีๆสักคนแบบนี้ไหม)

              สำหรับผมครั้งนี้มันเป็นการตัดสินใจที่ยากมากครั้งนึง สวัสดีครับเพื่อนๆชาว Postjung ทุกๆคน ก่อนอื่นผมขอแนะนำตัวก่อนนะครับ ผมชื่อ

เอ อยู่จังหวัดนครศรีธรรมราชนะครับ ผมเป็นเกย์ เรื่องราวของผมต้องขอเล่าย้อนกลับไปสมัยเรียนเมื่อปี พ.ศ. 2547 ตอนที่ผมได้เข้ามหาวิทยาลัย

เทคโนโลยีฯแห่งหนึ่งแถวบ้านเกิดของผมเองผมก็ได้รู้จักกับเพื่อนคนนึงชื่อว่าซอ เขาเป็นเด็กจังหวัดตรังที่ข้ามจังหวัดเข้ามาเรียนที่นี่ เราเรียนอยู่ปี

เดียวกันคณะเดียวกันแต่คนละสาขาการที่เราได้รู้จักกันครั้งนั้นกลายมิตรภาพของเพื่อนที่ลึกซึ้งเกินจะบรรยายจริงๆครับ ซึ่งตอนนั้นซอก็กำลังคบอยู่กับ

หญิงเพื่อนสนิทอีกคนของผมและผมก็เพิ่งรู้ประมาณเดือนที่สองแล้วที่เค้าคบกัน (โง่มาก...หัวเราะ) ครั้งแรกที่ผมได้รู้จักกับซอจากการแนะนำของ

หญิง ผมรู้สึกไม่ค่อยชอบขี้หน้านายคนนี้มากเพราะเขาจะชอบพูดไม่ค่อยเข้าหูคนฟังสักเท่าไหร่..และคิดว่านายคนนี้มาหลอกฟันเพื่อนเราป่าววะแต่

หลังจากที่ได้เจอกับซอทุกๆวันความคิดด้านลบของผมที่มีต่อซอก็เริ่มเปลี่ยนไปกลายเป็นด้านบวกมากขึ้นเริ่มเห็นสิ่งดีๆที่ซอแสดงออกแต่กลับเป็น

หญิงเองที่เริ่มมีพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปจนสองสัปดาห์ผ่านไปซอกับหญิงก็เลิกกันและซอก็กำลังอยู่ในอาการเศร้าและเสียใจและผมก็เป็นคนเดินเข้าไป

ปลอบให้กำลังใจซอ แล้วซอหันมายิ้มให้ผมและบอกผมว่าขอบคุณมากครับพี่เอ (ออผมลืมบอกไปว่าผมอายุมากกว่าซอหนึ่งปีครับ) หลังจากวันนั้น

ผมกับซอเราก็กลายเป็นเพื่อนรักและเพื่อนสนิทกันกระทั่งเรียนจบจนถึงวันนี้เป็นเวลาเก้าปีแล้วครับโดยที่ผมไม่เคยบอกเรื่องส่วนตัวของผมให้ซอ

ทราบ ปัจจุบันนี้ซอแต่งงานแล้วครับและก็มีลูกชายหนึ่งคนแล้วด้วยครับทุกครั้งที่ผมมีปัญหาหรือคิดอะไรไม่ออกก็ได้เพื่อนคนนี้แหละครับที่คอยให้คำ

ปรึกษาและคอยให้กำลังใจกันมาเสมอ พฤษภาคม 2556 ผมทำผิดมากครั้งหนึ่งในชีวิตผมขาดการติดต่อกับซอโดยที่ซอพยามยามโทรมาเกือบทุกวัน

จนเกือบจะร้อยสายได้มั้งครับแต่ผมก็ไม่ติดต่อกลับเพราะช่วงนั้นผมกำลังเฟลกับหลายสิ่งที่ประดังเข้ามาในชีวิต ผมไม่อยากคุยกับใคร(ผมทำอะไรลง

ไปนี่) ต้นเดือนมิถุนายนผมโทรกลับไปหาซอในใจก็คิดว่าซอคงจะไม่รับสายผมแน่ แต่เสียงที่ได้ยินจากปลายสาย ดีคับพี่เอพี่หายไปไหนมา เกิดอะไร

ขึ้นเหรอ ผมเป็นห่วงพี่นะผมรีบขอโทษซอและบอกว่าต่อไปจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้วซอเองก็ไม่เคยโกรธผมเลยตั้งแต่เรียนจบและเขากลับไปทำงานที่

ตรังเกือบทุกวันที่ซอจะเป็นคนโทรมาคุยกับผมเสมอ จนถึงวันนี้ 4 กันยายน 2556 วันที่ผมไม่อยากปกปิดจึงต้องตัดสินใจครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตอีกครั้ง

หนึ่งกับสิ่งที่ผมอยากจะบอกเพื่อนรักคนนี้ว่าผมเป็นอะไร เวลา 17.30.น ผมโทรไปหาซอ ฮัลโหล ! หวัดดีซอ เลิกงานยัง อยู่ไหน? ซอตอบกลับว่าเ

ลิกงานแล้วกำลังจะออกไปเดี๋ยวจะเข้าร้านอินเตอร์เน็ต อีกครึ่งชั่วโมงคุยกันทางเฟสนะ 18.05 น. เราเริ่มคุยโต้ตอบกันไปมาอย่างสนุกสนานจนผม

เป็นคนเริ่มประเด็นก่อนถึงเจตนาที่ผมต้องการจะบอกประกอบกับว่าซอก็เป็นคนที่ทะลึ่งนิดๆเราคุยประมาณสิบห้านาทีได้เค้าก็จะแอ็ดรูปนางแบบสาวๆ

สวยๆมาให้ผมดูเกือบทุกครั้ง(จะส่งมาทำไมตรูไม่ชอบนิ)ผมก็เลยตอบกลับไปว่า เฮ้ย ขอแบบล่ำๆ มี sixpacks บ้างได้ป่ะ เค้าก็หัวเราะกลับมา 55555

แล้วก็แอ็ดรูปนายแบบหล่อๆมาให้ใหญ่เลยครับ แล้วถามผมว่าพี่เป็นเกย์เหรอ ผมเอะใจนิดนึงก็เลยถามกลับไปว่าแล้วถ้าเป็นล่ะจะเป็นยังไง ? จะยังเป็น

เพื่อนกันมั้ย ? และจะรังเกียจกันหรือป่าว ซอนิ่งไปครู่นึงก่อนจะตอบกลับมาว่ายังเป็นเหมือนเดิมแล้วเขาก็ถามซ้ำกลับมาอีกครั้งว่า พี่เป็นจริงๆเหรอ

ผมรีบตอบกลับไปเลยว่า ซอ ! ฟังชัดๆนะ I am gay 100 % (มันจะเข้าใจมั้ยวะ)ผมคิดว่าเค้าคงจะอึ้งไปพักนึงล่ะ แต่ในใจก็นึกหวั่นๆคิดว่านี่กรูทำไร

ลงไป ต้องเสียเพื่อนรักแน่ๆ แต่ผิดคาดครับแล้วซอก็ตอบกลับมาว่าไม่เป็นไรครับพี่ผมรับได้ แล้วพี่เป็นมานานยัง ทางบ้านรู้มั้ย ? (นี่ตูเป็นเกย์นะไม้ได้

เป็นริดสีดวงเค้าบอกต่ออีกว่า ผมดีใจด้วยนะครับพี่ที่ค้นพบตัวเอง ผมตอบกลับว่าผมไม่ได้ค้นพบครับแต่มันเป็นมาแต่เกิด มันก็เลยตอบมาว่าพี่อย่า

คิดไรกับผมนะผมเสียว(ทะลึ่งแล้วแก)ผมตอบกลับไปว่านายไม่ใช่เสป็คว่ะพร้อมกับบอกไปว่า เออ..ไม่มีวันว่ะเพื่อนยังไงก็จะยังเป็นเพื่อนกันและ

ตลอดไป ขอโทษนะที่ปิดบังมาตลอดเค้าก็บอกว่า ไม่เป็นไรครับพี่เอขอบคุณที่บอกความจริง ผมก็สงสัยมานานแล้วแต่ยังไม่แน่ใจว่าใช่รึป่าว ผมสั่ง

เกตุเห็นพี่อยู่เหมือนกันแล้วคำพูดนั้นทำเอาผมเหวอครับ....อ้าว !รู้แล้วเหรอ(นี่กรูพลาดตอนไหน  อุตสาห์แอ๊บสุดๆๆนะเว้ย) แต่คำพูดของเค้าทำให้

ผมเกือบต่อมน้ำตาแตกเลยครับ  ไม่เป็นไรนะพี่เราอาจจะเลือกเกิดไม่ได้แค่เราไม่ทำอะไรให้ใครเดือดร้อนก็พอไม่ว่าพี่จะเป็นอะไรยังไงก็ตามผมก็รับ

ในสิ่งที่พี่เป็นได้ครับและพี่ก็ยังเป็นเพื่อนของผมเหมือนเดิมและเสมอนะ นายก็เหมือนกันเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่เราเคยรู้จักและพบเจอมา...ขอบคุณนะที่

เพื่อนยังอยู่...หัวใจนายหล่อมากนะซอ แต่ตอนนี้อยากบอกคำว่า...เพื่อน....เรารักนาย...ว่ะ.....555555

 

ผมเข้าใจว่าปัจจุบันนี้เรื่องเพศที่สามอาจดูเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้วในสังคมไทยหรืออาจจะมีผู้คนที่มีเรื่องราวเช่นเดียวคล้ายกันกับเรื่องของผมอยู่บ้าง

แต่ผมก็อยากให้เรื่องของผมได้เป็นข้อคิดดีๆให้กับเพื่อนๆอีกหลายคนที่เป็นแบบผมและก็มีเพื่อนรักเพื่อนสนิทแต่เรามีความจำเป็นทีต้องปกปิดตัวเอง

ไม่อยากให้เพื่อนได้รู้เพราะกลัวที่จะต้องเสียเพื่อนไปและกลัวว่าเมื่อรู้แล้วไม่รู้ว่าเค้าจะคิดกับเรายังไง..ผมก็เคยเป็นแบบนั้น..มันรู้สึกแย่มากๆ แต่เชื่อ

เถอะครับว่าเพื่อนแท้เค้าจะเข้าใจห่วงใยและใส่ใจพร้อมกับความปรารถนาดีมีต่อเราเสมอและจะไม่มีวันทอดทิ้งกันเพราะเขาว่ากันว่าเพื่อนแท้นั้นจะ

หวังสิ่งเดียวจากเรา...คือหวังดี...ก็ขอให้มีเพื่อนดีๆไว้สักคนและอวยพรให้ทุกคนได้เจอเพื่อนดีๆ นะครับ

 

 

..........จบครับ...........

คนมีเพื่อน

ขอบคุณเพื่อนๆนะครับที่สละเวลาอ่านจนจบ (ต้องขออภัยครับที่เนื้อหายาวไปและออกจากงงๆนิดๆ)