การสะเดาะเคราะห์

การสะเดาะเคราะห์ด้วยวิธีไสยศาสตร์ที่เขาทำอยู่นั้น เป็นการหลอกตัวเอง ตัวผู้ทำก็หลอกตัวเอง ผู้ที่มาให้ช่วยทำก็หลอกตัวเองเหมือนกัน คนหลอกต่อหลอกมาเจอกันเข้า

เขาเรียกว่า..โง่เจอโง่ ตาบอดเจอตาบอด แล้วมันจะได้อะไรขึ้นมา แต่เพราะความเชื่องมงายที่รับไว้นานๆ มันฝังอยู่ในจิตใจ เลยก็ต้องทำไปในรูปอย่างนั้นไม่คิดทำในทางที่ถูกที่ชอบเสียบ้าง

ฉะนั้นการสะเดาะเคราะห์ที่แท้จริง คือการขุดรากฐานแห่งความชั่วซึ่งมีอยู่ในตัวเราให้หายไป รากฐานของความชั่วก็คือ โลภ-โกรธ-หลง นี่เขาเรียกว่า “รากเหง้าแห่งอกุศล” หรือ “อกุศลมูล”

เรียกว่ารากอกุศลรากของสิ่งที่ไม่ถูกต้อง เราทำไม่ถูกก็เพราะใจเราโลภบ้าง ใจโกรธบ้างใจหลงบ้าง

เราก็ต้องทำลายตัวโลภะ คือความโลภให้หายไป ทำลายโทสะคือจิตคิดประทุษร้าย ทางโกรธทางเคือง ทางหงุดหงิดงุ่นง่าน ใจร้อนใจเร็วให้หายไปจากจิตใจ ทำลายตัวโมหะ

คือความไม่รู้ไม่เข้าใจด้วยการศึกษา ด้วยการเข้าไปใกล้ผู้รู้ ด้วยการตั้งใจฟังคำสอน ด้วยการเอามาคิดตรองให้เข้าใจ ด้วยการปฏิบัติในแนวทางนั้นเพื่อให้พ้นจากความโง่เขลา นั้นแหละเป็นการสะเดาะที่ถูกต้องที่แท้จริง

พระธรรมโกศาจารย์ (ปัญญานันภิกขุ) แสงสว่างของชีวิต หน้า ๑๕

https://th-th.facebook.com/FakGhost?ref=stream