รัก..ไม่จำกัดนิยาม

“หากรักแล้วทุกข์ แล้วสุขคืออะไร

หากรักคือไฟ แล้วทำไมใจยังต้องการ”

คิดว่าหลายๆคนคงเคยได้ยินประโยคนี้ และเคยย้อนถามตัวเองเหมือนกันว่า “ทำไมใจยังต้องการ ทั้งๆที่มีความรักแล้วเสียใจอยู่เสมอ” กว่าจะหาคำตอบได้นั่งคิดอยู่นานสองนาน แต่พอสรุปออกมาแล้วนั่นก็เพราะว่า “เพราะความรัก ต่อให้จบลงเลวร้ายแค่ไหน แต่มันก็แวดล้อมไปด้วยความทรงจำที่เคยหอมหวานก่อนจะจบลง”

ความรัก คำสั้นๆแต่ความหมายไม่อาจนิยามได้หมด เคยถามบก.นิตยสารหัวหนึ่งในวงเหล้า อารมณ์กึ่มเบาๆ จึงถามออกไปว่า

“พี่ว่าความรักคืออะไร”

“ความรัก คือ ความสุขไง แล้วที่แกมาเมาเหล้าแล้วบอกว่ารักมันทำร้ายอย่างโน้นอย่างนี้ ถามตัวเองดีๆ ว่ามันใช่ความรักรึเปล่า เพราะความรักมันคือความสุข ความรู้สึกของเราต่างหากที่ทำร้ายตัวเองแล้วบอกว่าความรักทำร้าย ทั้งที่ความจริง ความรักก็อยู่ของมันดีๆ”

แทบจะสร่างเป็นปกติหลังจากได้ยินถ้อยประโยคค่อนข้างยาวแต่เต็มไปด้วยความ หมายที่ไม่ต้องแปลซ้ำ  พอมาหวนคิดถึงแล้วก็เห็นด้วยเป็นยิ่งนัก ความรัก คือความหอมหวาน คือความสุข แรกเริ่มของความรักมักสร้างรอยยิ้มเสมอ แต่พอเริ่มนานไป ความคาดหวัง และความรู้สึกอื่นๆเริ่มมาเคลือบแฝงความรัก และเมื่อไม่เป็นอย่างที่ต้องการ คนก็มักโทษว่า โดนความรักทำร้ายเข้าอย่างจัง

จริงๆแล้วความรักเกิดได้ทุกที่ ทุกเวลา ทุกสถานการณ์ รูปแบบของความรักก็มีหลากหลายไม่ตายตัวว่าต้องเป็นแบบนั้นแบบนี้ รักอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ รักคนที่ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะคิด รักแบบแอบมองทุกการกระทำ เหมารวมไปถึงรักพ่อรักแม่ รักเพื่อน รักตัวเอง รักสัตว์ รักทุกสิ่งบนโลกใบนี้ ความรักไม่เคยจำกัดเลยว่าจะต้องรักได้แค่ไหน ขออย่างเดียว เวลารักให้อยู่กับความรู้สึกรัก อย่าได้ใส่ความคาดหวัง หรืออารมณ์หวง หึง และอื่นๆที่จะทำให้ความรักจางหายไปเข้าไปเกี่ยวข้อง ที่สำคัญถามตัวเองให้ดีๆ ว่าคุณรัก หรือคุณหลง เพราะถ้าเป็นอย่างหลัง อย่าเอาคำว่ารักไปใช้แทนคำว่าหลง เพราะสุดท้ายเมื่อคุณพ้นภาวะลุ่มหลงและค้นพบความจริงที่ไม่มีความสุข คุณจะได้ไม่โทษว่าคุณโดนความรักทำร้ายเข้าให้แล้ว