"บริการบุญด่วน "

ทุกเช้าที่ต้องเดินผ่านร้านค้าต่างๆเพื่อมายังร้านหนังสือ สิ่งที่ผมพบเห็นเป็นประจำคือเหล่าขอทานที่จับจองพื้นที่เพื่อทำหน้าที่ขอเศษเงินจากผู้สัญจรไปมา

บ้างใช้ความเด็ก บ้างใช้ความแก่ บ้างใช้ความพิกลพิการ.. เรียกความสงสาร

ถัดไป.. มีคนห่มผ้าเหลือง สมมุติตัวเองว่าเป็นพระ ยืนถือบาตร ใช้ความเลื่อมใสเรียกร้องผู้คนมาทำบุญ

คนห่มเหลืองเหล่านั้น แบ่งพื้นที่กันจับจอง ตู้โทรศัพท์สาธารณะ ริมทางเดิน หน้าร้านข้าวแกง.. ล้วนมีผู้คนต้องการบริการบุญด่วน

หนักๆเข้า คนห่มเหลืองก็มายืนเรียงแถว มีโทรโข่งเมดอินไชน่าอยู่ในมือ คนห่มเหลืองหัวแถว มีหน้าที่คอยป่าวประกาศเรียกผู้คนมาเอาบุญ

"เชิญทางนี้ครับ ญาติโยม.. มาทำบุญกันเร้ววว"

เขาป่าวประกาศอย่างนั้น..