กำเนิดภาพยนตร์ในโลก

โทมัส อัลวา เอดิสัน (Tomas Alva Edison) นักประดิษฐ์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งสหรัฐอเมริกา ได้ชื่อว่าเป็นผู้คิดประดิษฐ์ภาพยนตร์สำเร็จเป็นรายแรกเมื่อ พ.ศ.2432 ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 5 แต่ภาพยนตร์ของเอดิสันมีเครื่องดูเป็นตู้แบบที่เรียกว่าถ้ำมองให้ผู้ชมดูได้ทีละคน เขาเรียกเครื่องดูภาพยนตร์ของเขาว่า “คิเนโตสโคป” (KINETOSCOPE)

ตู้ดูภาพยนต์แบบ“คิเนโตสโคป” (KINETOSCOPE)

จะเห็นว่าผู้ชมภาพจะมีหูฟังเสียบไว้

ตู้ดูภาพยนต์แบบ“คิเนโตสโคป” (KINETOSCOPE) ภาพภายในตู้

ที่เห็นเป็นเส้นๆ คือฟิล์มที่วิ่งผ่านลูกรอก โดยมีผู้ชมมองผ่านช่องมองภาพด้านบน 

10 มีนาคม 2438 พี่น้องสองคนแห่งตระกูล ลูมิแอร์ (Lumiere) แห่งประเทศฝรั่งเศส คือ หลุยส์ และ ออกุสท์ ได้พัฒนาภาพยนตร์แบบถ้ามองของเอดิสัน ให้สามารถฉายขยายขึ้นจอใหญ่สำหรับผู้ชมชมได้พร้อมกันครั้งละหลายร้อยคน เขาเรียกภาพยนตร์แบบของเขาว่า “ซีเนมาโตกราฟ” (CINEMATOGRAPH) พี่น้องลูมิแอร์ได้ผลิตเครื่องฉายภาพยนตร์นับร้อยเครื่องและ ฝึกช่างฉายภาพยนตร์นับร้อยคนเป็นตัวแทนของตน ตระเวนออกไปจัดฉายภาพยนตร์ เก็บค่าดูจากสาธรณขน ตามเมืองต่างๆทั่วโลก นับตั้งแต่ปี ๒๔๓๙ เป็นต้นมา

ซึ่งทำให้ความหมายของคำว่าภาพยนตร์สมบูรณ์คือ ภาพยนตร์ต้องเป็นการนำเอาภาพเคลื่อนไหวฉายขึ้นบนจอภาพสีขาวเพื่อให้คนจำนวนมากได้ดูพร้อมกัน

เรียบเรียงโดย  พรชัย  สังเวียนวงศ์ (mata)

ขอบคุณภาพจาก http://galtmuseum.blogspot.com/2012_10_01_archive.html" rel="nofollow" target="_blank">http_xi5v9xix_://www.victorian-cinema.net/kinetophone.jpg, http://galtmuseum.blogspot.com/2012_10_01_archive.html

ขอบคุณแหล่งที่มา