ผู้หญิงไทยในวรรณกรรม

หากจะมองหาเนื้อแท้ที่เป็นสาระของสังคมนั้น วรรกรรมก็เป็นอีกมุมหนึ่งที่สะท้อนความเป็นตัวตนของคนในสังคมนั้นๆ

เพราะงานวรรณกรรมนั้นเป็นสิ่งที่ออกมาจากจินตนาการบนพื้นฐานของชีวิตจริง ฉะนั้น มันจึงพอเป็นกระจกเงาที่ดีในการค้นหาเงื่อนงำและปมต่างๆของสังคมนั้น  เช่นเดียวกันกับกระทู้นี้ ที่จะฉีกหน้าสังคมไทย เพื่อเผยให้เห็นว่า แท้จริงแล้ว สังคมไทยไม่มีที่ให้ผู้หญิงยืนแม่แต่เท่าผืนเสื่อ

หากลองประมวลความทรงจำของเราที่เราเรียนวิชาภาษาไทยมา เราจะพบว่าเรารู้จัก นางสีดา นางพันธุรัตน์ นางเงือก นางวันทอง สารพัดจะนางในวรรณคดี แล่เคยสังเกตไหมว่า นางเหล่านี้ ต่างก็มีชะตากรรมเดียวกันคือ โดนผู้ชายทำร้ายทั้งสิ้น เรามานับดูกันนะครับ

นางวันทอง หญิงสองใจ เลวทรามต่ำช้า ไม่รุ้จักพอในกาม

ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วนางวันทอง โดนขุนช้างบีบเค้นโดยอ้อม และมีแม่ของนางเอง เป็นตัวหนุนหลังอีกทาง ทำให้นางโดนคด ว่าหลายใจ (นางโดนใส่ร้าย) และคนที่สั่งฆ่าก็คือพระพันวัสสา และคนที่จะไปช่วย แต่ ทำทีผิดไป จนทำให้นางตายก็คือลูกชายนางเอง น่าสงสารนางนะ ชีวิตอาภัพ

นางยักษ์พันธุรัตน์ ยักษีตัวใหญ่เท่าภูเขา แต่มาตายเพราะความรัก อย่างแม่รักลูก ที่มีให้กับเด็กชายตัวเท่าก้อย

นางสีดา นางอยู่ในฐานะนางลักษมีอวตาร แต่บทบาทของนางก็ไม่ต่างจากสิ่งของที่ให้ผู้ชายแย่งชิงไปมา

นางโมรา ในเรื่องจันทโครพ กับการโดนสาปให้เป็นชะนี เพราะ นางสองผัว ซึ่งในขระที่ผู้ชายหลายเมียกลับไม่ยักจะโดนสาปแฮะ

นางมโนราห์ สาวสวรรค์ ที่ถูกผู้ชายคือพรานบุญจับตัวมา หรือในปัจจุบันจะเรียกว่าลักพา ก็ไม่ผิด และมาได้กับพระสุธน อีก ดูสิ ทำกับนางได้ลง แล้วตอนสุดท้าย นางก็ยังโดนพวกปุโรหิตกลั่นแกล้งจะเผานางอีก ชะตากรรมของนางน่าสงสารนะ

นางเมรีขี้เมา ถามหน่อยสิว่า ที่ขี้เมาเพราะกินเอง หรือเพราะโดนกลมารยาของผู้ชายอย่างพระสังข์หลอกเอา นางเมรีเป็นนางในวรรณคดีที่น่าสงสารมาก รักพระสังข์จนยอมดื่มเหล้า พอเมาแล้วยังโดนหลอกเอายา พอผู้ชายได้ยาไปแล้ว ก็ทิ้งนางไว้ จนนางต้องมาตายเพราะความรัก  ศักดิ์ศรีของผู้หญิงมันโดนทำลายง่ายๆ แบบนี้เลยหรือ ?

นางกากี ผู้หญิงที่ถูกทำให้กลายเป็นนางโสเภณีในวรรณคดี ที่ใครๆ ก็สามารถจะเป็นผัวนางได้ โดยที่นางโดนยัดเยียดให้

นางตะเภาแก้วในเรื่องไกรทอง ก็เป็นอีกหนึ่งตัวอย่าง ที่ลดบทบาทและความสำคัญในความเป็นคนของผู้หญิงลงเหลือเพียงแค่การเป็นสิ่งของที่ให้ผู้ชายแย่งชิงกัน

นางรจนากับ การต้องเลือกระหว่างความรักของตนกับสิ่งที่พ่อต้องการ ในตอนท้ายนางเลือกทำตามใจตน และขัดใจพ่อ ชะตากรรมของนางจึงถูกไล่ออกจากวัง

จะเห็นได้ว่าในสังคมไทยนั้น งานวรรณกรรมได้สอดแทรกคติเกี่ยวกับการมอง และให้ความสำคัญกับผู้หญิงไว้ในองค์ของการเป็นสิ่งของ เป็นความเลว เป็นสิ่งระบายความใคร่ น้อยนักจะมีงานวรรณกรรมใดๆ จะเชิดชูความยิ่งใหญ่ของผู้หญิง เหนือผู้ชาย สิ่งเหล่านี้สะท้อนให้เห็นว่า ในสังคมไทย ผู้หญิงนั้น ไม่อาจเข้ามาแทนที่ความสำคัญของผุ้ชายได้