สิ่งลี้ลับในวังโบราณ ตอน ผลฝรั่งที่สาปสูญ

เรื่องลี้ลับในวัง เป็นเรื่องเล่าประรำประรา อิงประวัติศาสตร์
ซึ่งจริงแท้อย่างไรไม่ปรากฎ คิดสะว่าเป็นเรื่องเล่าในวันเบาๆ 
อ่านเพลินๆปนขำ ไปกับช่วงบ่ายๆของวันกันนะคะ 
รูปประกอบตามจินตนาการของน้องเองค่ะ ^^
เรื่องแรกนี้ ให้ชื่อว่า " ผลฝรั่งที่สาปสูญแห่งวังดุสิต"



ย้อนกลับสมัยที่กรุงเทพพระมหานคร ยังคงปกคลุมไปด้วยต้นไม้ร่มครึ้ม
ครั้งที่พระองค์ท่านย้ายวังมาประทับที่พระราชวังดุสิต 
ในรัชสมัยของพระองค์ท่านพระราชวังสวนดุสิต 
ปลูกสร้างเสร็จใหม่ๆว่ากันว่าสวยงามราวเมืองสวรรค์ 
ภายในรอบบริเวณพระราชวังอบอวลไปด้วยหมู่ไม้ดอก ไม่ผล ร่มครึ้ม ทั่วบริเวณวัง

ผลหมากรากมในพระราชวังแห่งนี้ออกดอกออกผลลูกเล็กลูกใหญ่ 
ห้อยระย้าเต็มต้น มีทั้งฝรั่ง ทับทิม มะม่วง กระท้อน ฯลฯ 
เมื่อผลไม้มีมากมายเช่นนี้ก็ย่อมเป็นที่ต้องการของชาววังมือดีทั้งหลาย 
ทั้งๆที่เป็นของที่อยู่ในเขตพระราชฐาน 
ผลไม้หลายๆต้นยังถูกสอยเอาไปรับประทานเป็นจำนวนไม่น้อยและเป็นประจำจนผิดสังเกต 
แถมผลไม้หลายๆลูกยังพบร่องรอยของฟันแทะไว้เป็นหลักฐานอีกด้วย !!!

ครั้งนั้น เรื่องขโมยผลไม้ในวังกลายเป็นเรื่องใหญ่
ถึงขนาดพระองค์ท่าน ต้องเสด็จมาทอดพระเนตรด้วยพระองค์เอง 
และตรัสว่าไม่น่าจะใช่รอยฟันของกระรอก กระแต น่าจะเป็นรอยฟันของคนมากัดแทะเสียมากกว่า 
เห็นจะต้องหาตัวหัวขโมยมาลงโทษให้ได้ 
จึงมีการตั้งรางวัล ในการจับขโมย เป็นเงินถึง 2 ตำลึงในสมัยนั้น

จึงกลายเป็นว่าตกกลางคืน 
บรรดาข้าหลวงนางกำนัลและมหาดเล็กก็ไม่ต้องหลับต้องนอนกัน 
เพราะต้องคอยมาดักซุ่มจับขโมยหวังเงินรางวัล 
และการมาซุ่มจับก็จะมาอยู่กันเป็นกลุ่มๆ 
หลายคืนผ่านไปก็ยังไม่มีใครท้อ เพราะต่างก็อยากจะรู้ว่าใครกันคือหัวขโมยใจกล้าผู้นั้น
แต่ในยามดึกๆเช่นนั้นทั่วทั้งวังก็เงียบเย็น และวังเวง 
ทำให้พวกที่มาดักจับขโมยรู้สึกหวาดๆอยู่เหมือนกัน
เพราะที่วังแห่งนี้ร่ำลือกันมานานแล้วว่ามักจะมีผีเด็กไว้ผมจุกออกมาวิ่งเล่นตอนดึกอยู่บ่อยๆ 
ใครดวงดีก็จะได้เห็น!!!

การดักจับขโมยยังคงดำเนินอยู่ทุกคืน
บางคืนก็เจอเรื่องให้ขำ เมื่อต่างฝ่ายต่างมีหลายกลุ่ม หลายตำหนัก 
ลงมาซุ่มจับขโมยแล้วมีการสงสัยจับกันเองระหว่างพวกที่มาซุ่มจับ 
จนเกิดอลเวงไปทั้งวัง เพราะที่แท้แล้วไม่ใช่กลายเป็นพวกเดียวกัน 
และขนาดช่วยกันดักจับอยู่ทุกคืน ยังน่าประหลาดที่ผลไม้ก็ยังหายอยู่เช่นเดิม !?!?
แถมบางลูกห่อกระดาษไว้อย่างดีก็ยังถูกเด็ดไปจนได้

กระทั่งคืนหนึ่ง เล่ากันว่าเป็นคืนเดือนมืด ทั่วทั้งพระราชวังเงียบสงัด 
แต่พวกชาววังก็ยังซุ่มล่าหัวขโมยอยู่เช่นเดิม 
ชาววังกลุ่มหนึ่งมาแอบซุ่มอยู่ใกล้ต้นฝรั่งซึ่งกำลังออกผลเต็มต้น ใกล้จะสุกเก็บกินได้แล้ว 
และต้นนี้เองเป็นต้นเดียวกับที่ล้นเกล้าฯ เคยทอดพระเนตรพบรอยแทะทิ้งไว้

คืนนั้นพอดึกสงัดก็ปรากฏมีเสียงประหลาด 
พร้อมมีเงาดำๆวิ่งผ่านไปทางต้นฝรั่ง 
ทำให้ชาววังผู้ล่าหัวขโมยใจเต้นระทึก 
คาดว่าจะต้องเป็นหัวขโมยที่หวังจะจับแน่แล้ว 
จึงพากันแอบซุ่มมอง ทันใดก็เห็นเจ้าของร่างนั้นปีนขึ้นไปบนต้นฝรั่ง
นั่งกัดฝรั่งเคี้ยวกินอย่างกระหายหิว ...
พวกล่าจับหัวขโมยพากันดีใจกรูเข้าไปล้อมรอบโคนต้นฝรั่ง 
หวังจะดูหน้าหัวขโมยให้ชัดๆซะที 
ต่างจึงพากันร้องเรียกขู่ให้หัวขมายลงมาจากต้นฝรั่ง 
เจ้านั่นก็ยังไม่ยอมลงมา 
ร้องเรียกอยู่นานจนในที่สุดเงาดำบนต้นก็กระโดดตูมลงมา 
ข้าหลวงชายพากันตะครุบจับแต่ก็จับไม่ได้เพราะตัวลื่นเป็นเมือกแถมยังว่องไว ปราดเปรียว ผิดปกติมนุษย์ธรรมดา
ฉับพลันทันใดก่อนที่ใครจะคาดคิดเจ้าหัวขโมยรายนี้ก็กระโจนพรวดเดียว
ลงไปในสระภายในพระราชวัง 
แล้วจมหายไม่ขึ้นมาอีกเลย

งานนี้ทุกคนเลยชวดเงินรางวัล 
เพราะไม่มีใครสามารถจับขโมยที่ไวดุจปรอทคนนี้ได้เลย 
นอกจากจะจับไม่ได้แล้ว 
แม้แต่หน้าก็ยังไม่มีใครได้เห็น 
มีสิ่งเดียวที่ทุกคนสัมผัสได้คือ กลิ่นตัวที่สาปรุนแรง คล้ายกลิ่นคนตาย 
ยิ่งไปกว่านั้นหลังจากที่หัวขโมยโดดหายลงไปในน้ำแล้ว 
ทุกคนจึงได้สติว่า ถูก "ผีหลอก" แล้วพากันวิ่งหนีร้องเสียงดังลั่น 
เป็นอันว่านอกจาก "ผีเด็กหัวจุก" จะเฮี้ยนแล้ว 
ภายในพระราชวังแห่งนี้ยังมีเรื่องเกี่ยวกับผีพราย ให้โจษจันด้วยอีกเรื่องหนึ่งด้วยของเหล่าชาววัง

เป็นยังไงบ้างครับ เรื่องราวสิ่งลี้ลับ เรื่องเล่าปากต่อปากของสาวชาววัง