โปรดสงสารผม ตอน ไก่ชน

โปรดสงสารผม

ตอน ไก่ชน                     

      การที่เราต่อสู้เพื่อให้มีชีวิตอยู่มันเป็นเรื่องที่น่ายินดีแต่กับบางสิ่งบางอย่างไม่ใช่การต่อสู้เพื่อ ให้ตนมีชีวิตเพียงอย่างเดียวแต่เป็นการต่อสู้เพื่อความสนุกสนานของมนุษย์เอง

      บันทึกของผมก่อนจะตัดสินใจสละชีวิตตัวเองเพื่อให้มีอีกชีวิตหนึ่งอยู่รอด ผมเป็นไก่เพศผู้ขนสีดำแดง ลำตัวสีดำแต่หางที่สวยงามสีแดง ภาระหน้าที่ของผมคือ เรียกเจ้านายตื่นตอนเช่าตรู่ และแข่งไก่ชน  ในเวลาเกือบสองปีที่ผ่านมาผมลงชนไปแล้วไม่ต่ำกว่า 60 ครั้ง เริ่มชนตั้งแต่อายุ 9 เดือน รายละเอียดในตัวผม ผมโชคดีที่เป็นไก่พันธุ์ดี ในการลงแข่งที่พนันด้วยชีวิตผมไม่เคยแพ้เลยแม้สักครั้งแต่ในการลงแข่งครั้งนี้ผมจะสละชีวิตของผม เพื่อให้ไก่ที่มีอายุน้อยกว่าได้มีชีวิตต่อไป การตายของผมจะได้ทำสิ่งที่ผมคิดว่าดีที่สุดแม้อาจจะทำให้เจ้านายไม่พอใจจนต้องลงมือฆ่าผมกับมือของเขาเองก็ตาม ผมจะเล่าถึงรายละเอียดให้ฟังน่ะครับ ตอนเช้าตรู่ก่อนจะลงแข่งผมจะได้รับการวอมร่างกายโดยการให้พิงไฟและล้างหน้าด้วยความร้อน พันผ้าที่ขา และอุ้มไปโรงบ่อนไก่ชน แต่ในการชนครั้งนี้เดิมพันด้วยชีวิตของไก่เอง ตัวไหนชนแพ้จะถูกนำไปเป็นอาหารและผมได้ทราบว่าคู่แข่งของผมเป็นไก่เพิ่งชนไม่กี่ครั้ง เราไม่เคยที่อยากจะต้องมาต่อสู้หรือทำร้ายร่างกายของสัตว์ด้วยกัน แต่เพื่อมีชีวิตอยู่จึงต้องทำ ผมยอมให้ฝ่ายตรงข้ามโจมตีอย่างสาหัสจนถึงยกที่2 เลือดตรงหัวผมเริ่มไหล แต่เจ้านายให้ชนยันยกที่3 จนแพ้น็อคไป

    เจ้านายนำตัวที่บาดเจ็บสาหัส มามัดเชือกที่คอของผมและไปแขวนใต้ตนไม้ ด้วยแรงที่ผมมีผมดิ้นไม่ถึงนาทีลมหายใจก็หมดไป เขานำร่างที่หมดลมหายใจจับที่ขาของผมและเอามีดมาเฉีอดที่ขอของผม เลือดในร่างกายได้ไหลไปอยู่ในชามเกือบจะหมด ก่อนจะน้ำตัวผมไปลงในหม้อน้ำเดือดไม่กี่นาทีก็ถอนขนที่ผมเฝ้ารักษามาตลอดชีวิตออกหมดและเอาตัวผมไปลนไฟให้ขนอ่อนไหม้ แล้วผ่าตัวของผมเป็นส่วนๆก่อนนำไปประกอบอาหาร ผมขอจบการบันทึกเพียงเท่านี้ก่อน ในหนึ่งชีวิตไม่ว่าจะคนหรือสัตว์สามารถทำสิ่งที่ดีได้ แม้ชีวิตนี้จะเป็นเพียงแค่สัตว์

ปล.ในชีวิตของคนเรานั้นไม่สามารถเลือกที่จะเกิดได้ แต่สามารถเลือกที่จะทำได้

เนื้อเรื่อง ต้นกล้า

ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย เนื่องจากเนื้อหาที่ผมเขียนเขียนขึ้นอาจจะทำให้บุคคลใดไม่พอใจ หรือมีความรุณแรงในเนื้อหา แต่อยากให้ทราบถึง “ชีวิต”