ที่มาของไอติมหวานเย็น

ปิ๊ง! จากการลืมของ
วันหนึ่งในช่วงฤดูหนาว ปี ค.ศ. 1905 เด็กชายแฟรงก์ เอ็พเพอร์สัน (Frank Epperson) อายุ 11 ปี ได้ผสมโซดาป๊อปกับน้ำทำกินเล่น ด้วยความบังเอิญ เขาลืมส่วนผสมโซดาป๊อปกับไม้คนทิ้งไว้ที่ระเบียงหลังบ้าน ทั้งคืน รุ่งเช้าแฟรงก์ พบว่าส่วนผสมโซดาป๊อปกลายเป็นแท่งน้ำแข็งที่มีไม้เสียบ ไปเสียแล้ว เขาดึงแท่งไม้ที่มีน้ำแข็งแสนอร่อยหุ้มอยู่ออกมาจากภาชนะ แฟรงก์รู้ว่าตนเองได้ค้นพบ อะไรบางอย่างที่น่าตื่นเต้นและเข้าท่าเสียแล้ว โดยความบังเอิญแท้ ๆ

แฟรก์เรียกเจ้าสิ่งนี้ในครั้งแรกว่า “เอ็พเพอร์สัน ไอซิเสคิล” (Epperson lcicle) ต่อมาเขาเปลี่ยนชื่อเรียกใหม่ ว่า “ เอ็พซิเคิล” (Epsicle) แต่นั้นมาในฤดูร้อน เขาจะทำเจ้าเอ็พซิเคิลในกล่องน้ำแข็งที่บ้าน เป็นแท่งหวานเย็นออกขายให้ กับเพื่อนบ้านในละแวกนั้นราคาแท่งละ 5 เซนต์ เป็นที่ถูกอกถูกใจชาวบ้านร้านถิ่น แฟรงก์เรียกผลิตภัณฑ์ตัวใหม่นี้อีกครั้งว่า “ป๊อปซิเคิล” (Popsicle) เพราะมันทำ มาจากโซดาป๊อป และเจ้าหวานเย็นนี้ก็แพร่ไปทั่วโลก แม้แต่ในเมืองไทยก็นิยม กินกันมาก ตั้งแต่ 40 ปีที่แล้วเป็นต้นมา