เซียงเมี่ยง(ศรีธนญชัย) Vol.3

 

ติดตามเนื้อหาที่ผ่านมาได้ที่  Vol.1 https://board.postjung.com/588541.html ตอนที่ 1 - 3

            Vol.2 https://board.postjung.com/590548.html ตอนที่ 4 - 6

และเนื้อหาในกระทู้นี้จะเป็นตอนที่  7 - 10 ครับ

 

 

                                       

ตอนที่ 7 หลวงพ่อบักโต่น

มื้อนึง หลวงพ่อ ย่านเจ้าของตื่นสวย สิบ่ทันบิณฑ์บาต กะสั่งเณรเมี่ยงไว้ว่า ? เมี่ยงเอ้ย มื้ออื่นเช้า ปลุกหลวงพ่อเด้อ คันเห็นดาวเพ็กขึ้น กะให้

ฟ้าวมาปลุกหลวงพ่อเด้อ ? สั่งแล้วเลากะเข้านอน (ดาวเพ็ก คือดาวศุกร์นั่นหละ ดาวศุกร์ที่ขึ้นตอนเช้า เขาเอิ่นว่า ดาวเพ็ก......ฮาลังหม่อง

กะเอิ่นว่าดาวเพชร) ฝ่ายเณรเมี่ยง กะบ่อยากตื่นแต่เดิ่ก ลุกแต่เช้า ย่อนว่า ช่วงเช้ามืดน่ะ มันเป็นช่วงที่นอนแซบ ที่สุด แต่ว่าคันสิบ่ปลุกหลวง

พ่อ กะบ่ได้ เลากะเลย เอาขี้กะบอง ขึ้นไปมัดไว้ปลายตาล แล้วกะจุดไฟ เด้ จากนั้น กะลงมา เข้าไปปลุกหลวงพ่อ ? หลวงพ่อ ๆ ดาวเพ็กขึ้น

แล้ว ? เทิงเว้าเทิงซี้มือไปทางขี้กะบองอยู่ยอดตาล หลวงพ่อเห็นไฟขี้กะบองอยู่ยอดตาล กะคึดว่าแมนดาวเพ็กอีหลี กะเลยล้างหน้า ห่มผ้า

ถือบาตร เข้าไปบิณฑบาต เลาย่างไป ฮอดเลาะบ้าน กะยังมืดตึบอยู่ บ่ทันแจ้งจ้อย ชาวบ้าน กะยังบ่มีไผลุกขึ้นมานึ่งข้าวจ้อย หลวงพ่อกะเลย

เหลียวเบิ่งดาวเพ็กอีก.... ...เอ๋า พอเบิ่งจากหม่องนี่ มันผัดบ่เห็นดาวเพ็ก บ่มีดาวเพ็ก แสดงว่าดาวเพ็กยังบ่ทันขึ้น เลาฮู้โตว่า ถืกเณรเมี่ยงตั๋ว

เด้ คันสิย่างกลับวัด กะไกลเนาะ ขี้คร้านย่าง กะเลยตัดสินใจว่า ? หาหม่องนอนแถว ๆ นี่ ดีกว่า ? หลวงพ่อย่างไปเห็นค้างบักโต่น เป็นตาหลับ

ได้ กะเลย นั่งลงพิงเสาค้างบักโต่นนั่นล่ะ หลับ..... แม่ใหญ่อั่นนึง(เอิ่นเลาว่า แม่ใหญ่สา ซะเนาะ)... ฝ่ายแม่ใหญ่สา ตื่นแต่เดิ่ก ลุกแต่เช้า นึ่ง

ข้าว สิเฮ็ดแนวกินไปจังหัน เด้ เลากะสิไปเก็บบักโต่นไปแกงใส่ไก่ นั่นหนา ตอนนั่น มันกะยังบ่ทันแจ้งดีเนาะ หลวงพ่อกะยังนั่งหลับเสยอยู่...

แม่ใหญ่สากะเอามือคลำหาบักโต่น พอดีคลำไปพ้อหัวโล้นหลวงพ่อ คึดว่าแมนบักโต่น ตัดสินใจว่า ? หน่วยนี้ ใหญ่พอดี เอาหน่วยนี่หละ ?

แล้วกะเอาสองมือจับหัวหลวงพ่อบิด คือบิดบักโต่นนั่นล่ะ หลวงพ่อถืกบิดหัว ขะลาดตื่นขึ้น....ตกใจอย่างใหญ่ ? ผีหลอก...ผีหลอก ? แล้วกะ

ฟ้าวถือบาตรแล่นหนี ฝ่ายแม่ใหญ่สา กะตกใจคือกัน ? ว้าย...ผีหลอก.. ? แล้วกะแล่นหนีขึ้นเฮือน.... 

ตอนที่ 8 หลวงพ่อแบกกระทอเกลือ

ช่วงออกพรรษาเนาะ ช่วงนั้นกะมีงานเทศน์ออกพรรษา กะคือ พระแต่ละวัด กะสิเวียนไปเทศน์ อยู่วัดบ้านอื่นนำนั่นหนา หลวงพ่อกะรับนิมนต์

ไปเทศน์บ้านอื่น วัดอื่น คือกัน หลวงพ่อเลาฉันจังหันแล้ว กะขี่ม้าออกเดินทางไปวัดบ้านอื่น กับเณรเมี่ยงนั่นล่ะว๋า แต่ว่าเณรเมี่ยงบ่ได้ขี่ม้าเด้

ย่างเอาว่าซั่นเถาะ พอไปฮอดแล้ว หลวงพ่อกะขึ้นเทศน์ เลากะเสียงดีตั้วล่ะ เทศน์ม่วน พ่อออกแม่ออก กะถวายกัณฑ์เทศน์ บักอย่างหลาย

เลย ว่าซั่นเถาะ เทิงข้าวต้ม เทิงข้าวหนม มีฮอดกะทอเกลือ พุ่นน่ะ พอบ่าย ๆ เทศน์จบแล้ว หลวงพ่อกะพาเณรเมี่ยงกลับวัด เอาข้าวต้มข้าว

หนม มัดใส่หลังม้า ขี่ม้ากลับคือเก่า นั่นล่ะว๋า ส่วนเณรเมี่ยง กะแบกกะทอเกลือ ย่างนำก้นม้าต้อย ๆ ( กะเป็นตาหลูโตน เณรเมี่ยงยุเด้เนาะ บะ

ดาย ) ย่างไปเรื่อย ๆ จักหน่อย หลวงพ่อกะถามว่า ? เป็นจั่งได๋เมี่ยง เมื่อยบ่ ? ? เมื่อยยุ หลวงพ่อ ? ? เอ้อ อดทนเอาเด้อเมี่ยงเด้อ อีกจัก

หน่อยกะฮอดวัดแล้วล่ะ ? หลวงพ่อ กะถามเณรเมี่ยงอยู่จั่งซี้เรื่อย ๆ แต่ว่าบ่พาเซาพักจักเทื่อแหม๋ ย่างมาไกลเติบ เณรเมี่ยงกะเมื่อยล่ะเว่ย สิ

เซาพักผู้เดียวกะบ่ได้ เดี๋ยวสิย่างบ่ทันหลวงพ่อ กะเลยเอาหัวซบใส่กะทอ หลับตาหมุ่ย ๆ เสียงกรนตอด ๆ พร้อมเด้ เฮ็ดคือจั่งคนนอนหลับ นั่น

หนา ย่างไปนำ หลับไปนำ กรนไปนำ เป็นตาสำบายค๊ากคัก หลวงพ่อ กะฮ้องถามว่า ? เป็นจั่งได๋เมี่ยง เมื่อยบ่ ? บ่ได้ยินเสียงตอบ เณรเมี่ยง

เลาทำท่าหลับนั่นหนา หลวงพ่อกะถามอีก ? เมี่ยงเอ้ย เมี่ยง เป็นจั่งได๋ ว่าเด้ ? ? อย่ากวนน๊า คนกำลังหลับสำบาย ? แล้วกะหลับตาหมุ่ย ๆ

กรนตอด ๆ คือเก่า สมควร หลวงพ่อกะถามอีก แบบเก่า เณรเมี่ยงกะตอบคือเก่านั่นล่ะ แล้วหลวงพ่อกะถามอีก ? เป็นจั่งได๋เมี่ยง ? ? สำบายดี

คักครับหลวงพ่อ หมุน ( หนุน ) กะทอ หลับสำบายดีคัก ? หลวงพ่อเลาง่วงนอน ตั้งแต่หลังฉันเพลแล้วเนาะ เลากะอยากนอน อยากหลับคือ

กัน สิหลับเทิงหลังม้า กะย่านตกม้า กะเลยถามเณรเมี่ยงต่อว่า ? มันหลับสำบายอีหลีติเมี่ยง ? ? สำบายอีหลีครับ หลวงพ่อ ? ? มาให้หลวง

พ่อลองเบิ่งกะหนา ? ว่าแล้ว กะลงจากหลังม้า เอากะทอเกลือมาจากเณรเมี่ยง แบกไว้บ่า ลองเอาหัวซบหมุนเบิ่ง ฝ่ายเณรเมี่ยง กะเปลี่ยนไป

ขี่ม้า ฟ้าวไล่ม้าให้แล่นไปอย่างหัน ปากกะทำท่าฮ้องว่า ? ยอ ยอ หยุด หยุด ท่าหลวงพ่อก่อน ท่าหลวงพ่อก่อน ? ทางมือล่ะตีม้าให้แล่นไป

...คราวเดียวกะฮอดวัด นอนหลับสำบาย ท่าหลวงพ่ออยู่วัดพุ่นน่ะ ..... ฝ่ายหลวงพ่อ ได้กะทอมาแบกใส่บ่า บ่ทันพอคราว หนักล่ะเว่ย กะผู้

เฒ่าเนาะ สิแบกได้โดนจั่งได๋ .... เสียฮู้เณรเมี่ยงอีกแล้ว ... 

ตอนที่ 9 หลวงพ่อเคียดให้ปลา

หลวงพ่อฮู้โตว่า เสียฮู้เณรเมี่ยง เลากะสิสูนเติบอยู่ล่ะว๋า คึดในใจว่า เดี๋ยวกลับไปฮอดวัดก่อน จั่งค่อยจัดการลงโทษเณรเมี่ยง พอแบกย่างไป

ได้อีกจักหน่อย ฮู้ว่าแบกกลับไป บ่ฮอดวัดคัก ๆ กะเลยคึดสิเอาเซี่ยงไว้แถวๆ นั่นก่อน จั่งค่อยพาเณรเมี่ยง กลับมาเอาทีหลัง ว่าซั่นเถาะ...

หลวงพ่อเหลียวหา หม่องเซี่ยงไปนำ ย่างไปนำ พอดี เห็นกอไผ่บง อยู่ข้างทาง กะเลยเอากะทอเกลือ ไปเซี่ยงไว้ เอาใบไผ่แห้งปกไว้พร้อม

พุ่นล่ะแหม๋ พอย่างถอยออกมา เลากะคึดได้ว่า ? เอ ... ขี้ขโมยสิบ่มาลักเอาบ้อนอ?? เอ .. สิมีคนเห็นบ่นอ?? เอ ... ขนาดเฮาเฒ่าแล้วยังเห็น

ผู้อื่นกะสิเห็นคือกันนั่นตั้ว... บ่ได้ บ่ได้ เซี่ยงไว้หม่องนี้บ่ได้ ต้องเอาไปเซี่ยงไว้หม่องอื่น ? คึดได้แล้ว กะเลยไปแบกเอากะทอเกลือ ย่างต่อ

ไป เห็นป่าหญ้าคาฮก ๆ เลยเอาเข้าไปเซี่ยงไว้อีก ก่อนสิย่างไป กะคึดคือเก่าอีก กะไปแบกเอาอีก หลวงพ่อเลาย่านขี้ขโมย มาลักเกลือเลาคัก

นอ หาหม่องเซี่ยงแล้ว เซี่ยงอีก บ่ว่าสิเอาเซี่ยงไว้หม่องได๋ จะของกะเห็นคือเก่า เลยเซี่ยงบ่สำเร็จทักเทื่อ กะเจ้าของเป็นคนเซี่ยงเนาะ สิบ่เห็น

จั่งได๋เว่ย หลวงพ่อกะดายยยย ... พอดีย่างมาฮอดเลาะห้วย พ้อบวก บวกหนึ่ง เลากะคึดได้อย่างชาญฉลาดว่า ? เอ้อ ...ได้การล่ะ หาอยู่ตั้ง

ว่ะโดน เอาเซี่ยงไว้ในน้ำนี่ล่ะ น่าสิปลอดภัยดี ? หลวงพ่อกะเลย เอากะทอเกลือลงไปเซี่ยงไว้ในน้ำ กลับขึ้นมา เหลียวเบิ่ง กะบ่เห็นทอเกลือ

เลย น้ำในบวกมันกะบ่ค่อยใสเนาะ เลยเหลียวบ่เห็น เลากะส่วงใจว่า ? เอ้อ .. เซี่ยงไว้หม่องนี่ไคแหน่ ขนาดเฮายังบ่เห็น คือสิบ่มีผู้อื่นเห็นดอก

ตี้ ? หลวงพ่อกะเลยย่างกลับวัด อย่างสำบายใจ พอฮอดวัด ฮ้องหาเณรเมี่ยง ว่าเณรเมี่ยงหลอกตั๋วเลา แล้วกะฟ้าวขี้ม้าแล่นหนี บ่ท่าเลา เณร

เมี่ยงกะบอกว่า ? บ่ได้หลอกตั๋วหลวงพ่อดอก กะมันสำบายอีหลี แล้วกะบ่ได้ฟ้าวขี่ม้าแล่นหนีดอก นั่งอยู่หลังม้าซื่อ ๆ ม้ามันฟ้าว กลับวัดของ

มันเอง ฮ้องบอกให้หยุด ท่าหลวงพ่อมันกะบ่หยุด คันสิทำโทษ กะให้ไปทำโทษม้าเด้อครับ ? ว่าซั่นว่า ? เอ้อ .. คันจั่งซั่นกะแล้วไป แต่ว่า

กะทอเกลือ หลวงพ่อแบกมาบ่ไหว มันหนัก หลวงพ่อเอาเซี่ยงไว้เลาะห้วยพู้น ปะ สิพาไปเอา ? เณรเมี่ยง กะเลยต้องกลับไปกับหลวงพ่อ สิไป

เอากะทอเกลือ พอย่างไปฮอดบวกนั่น หลวงพ่อกะบอกว่า ? เนี่ยเมี่ยง กะทอเกลือ หลวงพ่อเอาเซี่ยงไว้ในบวกนี่ล่ะ ไป ไป ลงไปงุมเอาขึ้นมา

ไปไวไว ? เณรเมี่ยงเหน็บหางกะเตี่ยวขึ้น ลงไปงุมหากะทอในบวก ? หลวงพ่อ พ้อแล้ว พ้อแล้ว ? ยกกะทอขึ้นมา บ่เห็นมีเกลือจักเม็ด เลย

บอกหลวงพ่อว่า ? หลวงพ่อ หลวงพ่อ ในกะทอบ่มีเกลือจักเม็ด สงสัยปลาในบวกนี่ มันลัก กินเกลือหลวงพ่อคัก ๆ .... ปาดทิโธ ปลาซุมนี่

บังอาจมาลัก กินเกลือหลวงพ่อติหือ... ? หลวงพ่อเลาสูนให้ปลาในบวก ? ปาดโธ้ ปลาซุมนี้แมะ กูอุตส่าห์แบกเกลือมาตั้งไกล อุตส่าห์เซี่ยง

ไว้อย่างดี มาลักกินจนได้ ? เลาเลยสั่งเณรเมี่ยงว่า ?เมี่ยงเอ้ย กลับไปเอาคุมาสาปลา ไป ปลาซุมนี้ ควรสิถืกทำโทษ? ( หลวงพ่อกะดายเนาะ

เกลือมันละลายในน้ำกะบ่ฮู้เรื่องเสย คึดว่าปลามาลักกินเสย เด้เดียวหนิ ) เณรเมี่ยง เลยกลับไปเอาคุมาสาปลา พอสาแห้งแล้ว กะมีปลาหลาย

ยุตั้วล่ะ จับได้ปลาค่อ กะเอาฝ่ามือฟาดหน้ามัน ฮ้องว่า ( ผัวะ ) ? นี่ ...มาลักกินเกลือหลวงพ่อกู ? จับได้โตได๋ กะเอาฝ่ามือฟาดหน้า ผวัะ ?

นี่ กินเกลือหลวงพ่อติ ?? ? นี่ บังอาจกินเกลือหลวงพ่อ ?? ? นี่ ... นี่ ..? หลวงพ่อ เห็นเณรเมี่ยงตีปลา เป็นตาม่วน เป็นตามันมือคัก เทิงเลา

สูนให้ปลา นำนั่นล่ะหว๋า คันมือ อยากตบหน้าปลา ให้หายแค้น กะเลยบอกเณรเมี่ยงว่า ? เมี่ยง เมี่ยง โตต่อไป โยนมาให้ฟาดนำแหน่เด้อ ?

เณรเมี่ยงจับได้ปลาค่ออีก กะโยนขึ้น ไป ? หลวงพ่อ ได้แล้ว เอ๋า ..? ... ...ฟิววว ??.. ผวัะ ? เอาอีกเมี่ยง เอาอีก ? ?.? เอ๋า หลวงพ่อ ? ...

.... ฟิววว ... ผวัะ ? เอาอีกเมี่ยง ยังบ่หายแค้น ? พอดี เณรเมี่ยงจับได้ปลาดุกล่ะตี้ อีตาทีเนียะ ? หลวงพ่อ ... เอ๋า ? .... ฟิวว ... ผวัะ !!! ?

เออะ ... โอ้ย .. โอ้ยยยย .. เจ็บ ..? หลวงพ่อถืกเยี่ยงปลาดุกปักฝ่ามือ เข้าบักเลิ่ก จนปลาดุกติดมือเลาอ้อนต้อน หลวงพ่อ กะเสียทีเณรเมี่ยง

อีกตามเคย 

credit.. www.tidso.com

To be continued..................ติดตามอ่านตอนต่อไปครับ