ชาติพันธุ์ในไทย

ช่วงนี้ผมกะลังคลั่งกระแส Postmodern เป็นที่สุด เลยอยากนำเสนออะไรๆ ที่มันเป็น postmodern ๆ สักหน่อย เพื่อเป็นกระบอกเสียงแทนคนกลุ่มน้อยที่น่าสงสารและน่าเห็นใจ

แล้ว postmodernคืออะไร------->  มันก็คือ แนวคิดชนิดหนึ่งที่ให้ความสำคัญกับคนกลุ่มน้อย เสียงส่วนน้อยที่โดนเสียงส่วนใหญ่กดทับ ดูถูกดูแคลน เป็นแนวคิดที่คัดง้างกฎสังคมที่แสนจะบ้าบอเช่น สังคมส่วนใหญ่คิดว่า เป็นผู้หญิง ควรนุ่งให้มิดชิด แต่โพสโมเดิร์นกลับมอกต่าง เขามองว่า การนุ่งสั้นนั้นก็เป็นแฟชั่นชนิดนึงที่เอามาตอบสนองร่างกายมนุษย์ให้ดูน่าชม แปรเปลี่ยนไปตามยุคสมัย การนุ่งสั้นจึงไม่ใช่เรื่องเสียหาย

บางคนอาจคิดว่าผมบ้าเกย์ที่พยายามนำเสนอแต่เกย์ๆๆๆๆๆๆ แต่ในความเป็นจริงผมไม่ได้บ้าเกย์ครับ  แต่อยากให้เวทีนี้ เวทีของบอร์ดสีชมพูเป็นกระบอกเสียงให้คนยส่วนใหญ่ได้เห็นว่า คนกลุ่มน้อยๆ อย่างเกย์ ก็เป็นคนที่มีศักดิ์ศรีมีเลือดมีเนื้อเท่ากับคนอื่นๆ

และมีคนกลุ่มน้อยในไทยอีกเยอะแยะที่ต้องการพื้นที่ในการยืนหยัดในฐานะมนุษย์อย่างเท่าเทียม

มีใครรู้หรือไม่ว่าชาวมอแกน/อูรักลาโว้ย หรือที่บางคนเรียกว่าชาวเลนัน้ เขาใช้ชีวิตเร่ร่อนในทะเลมายาวไหนเท่าใด เมื่อวันหนึ่งเขาตัดสินใจใช้ชีวิตบนฝั่ง ที่เป็นที่ตั้งของประเทศไทย เขากลับไม่ได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมในฐานะเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ทั้งที่ชนกลุ่มนี้เก่งกาจเรื่องฝ่าลมทะเลยิ่งนัก แต่ทำไม คนไทยในอดีตจึงเดียดฉันท์ที่จะให้สัญชาติไทยแก่เขานัก

ญาติสายสนิทของชาวเล ส่วนหนึ่งนั้นเลือกที่เดินทางเข้าไปในป่าเขา เรียกตนเองว่ามันนิ แต่คนไทยทั้งคนบ้านคนเมืองเรียกเขาว่า ซาไก และให้ความหมายและการปฏิบัติต่อพวกเขาเหมือนไม่ใช่มนุษย์ มีการจัดทัวร์ไปดูซาไก อย่างไปเที่ยวสวนสัตว์ไม่มีผิด แล้วไปเอาความคิดมาจากไหนว่าซาไก ต้องตัวแบบในภาพ ซึ่งในความเป็นจริงไม่ใช่เลย

จากสงครามในอดีตมีชาติหนึ่งที่ต้องสิ้นแผ่นดินเหยียบ ต้องถูกไล่ต้อนเข้าสู่พม่า ส่วนหนึ่งก็สู่สยาม นั้นคือชาติมอญ ที่ครั้งหนึ่งเคยมีแผ่นดินที่คั่นกลางระหว่างพม่ากับไทย รัฐไทยพยายามกลืนกินวัฒนธรรมมอญให้เหมือนอย่างไทยทุกประการ โดยไม่ได้คิดถึงหัวใจของคนมอญว่าจะน้อยใจปานใด ที่วันนี้ไร้แผ่นดินแล้ว ยังจะถูกละลายความเป็นมอญทั้งทางสายเลือด และทางวัฒนธรรมอีก มีคนมอญจำนวนไม่น้อยที่ยังฝันถึงการรวมชาติมอญอีกครั้ง

ในภาคเหนือยังมีชาวเขาอยู่หลายพวกหลายเผ่า คนเหล่านี้เคยครองแผ่นดินแถบนัน้มาก่อนที่รัฐไทยจะรุ่งเรื่อง แต่เมื่อวันหนึ่งสยามประเทศขยายอาณาจักรไปครอบครองที่ดินแถบนั้น ชาวเขากลับกลายเป็นคนอื่นที่มีสิทธิ์เพียงขอที่ดินอาศัยเท่านั้น เป็นเพียงชนกลุ่มน้อย ที่ไม่มีสิทธิ์ในความเป็นคนเพราะ ถูกทางการตัดสินเพียงเลข 13 หลักของบัตรประชาชน จะทำการใดๆ ก็ไม่ได้เพราะกลัวตำรวจจับเรื่องบัตรประชาชน แต่พวกเขายังคงต้องกินต้องใช้ ชาวเขาในอดีตจึงต้องหันมาทำสิ่งผิดกฎหมายเช่น ค้ายาเสพติด เพื่อหาทางเลี้ยงชีวิตให้รอด จนรัฐก็มองว่าพวกเขาเป็นตัวการร้ายอีก (ทั้งที่รัฐไทยนั้นแหละที่แย่งที่ดินเขามาก่อน) แต่เป็นความโชคดีของชนกลุ่มน้อยเหล่านี้ ที่คนบนฟ้า นั้นได้ทรงเล็งเห็นถึงความเป็นมนุษย์ คนบนฟ้าของเราจึงแผ่พระบารมีไป ทรงโปรดให้มีการจัดการสอนอาชีพเสียใหม่ จนทุกวันนี้ชาวเขามีชีวิตที่ดีขึ้น

นอกจากนี้ยังมีชาติพันธุ์ที่หลากหลายอีกมากมายที่อาศัยอยู่บนแผ่นดินไทยที่พยายามรักษาความเป็นตัวตนของตนเองไม่ให้ความเป็นไทย กลืนกิน จนวัฒนธรรมตนเองเลือนหายไป

บ้านเรือนของชาติพันธุ์ที่แตกต่างจากชาติไทยนั้น เป็นเหมือนมนต์เสน่ห์ที่ทำให้ชาติไทย งดงามและหลากหลาย ละลานตา จึงไม่มีเหตุผลใดๆ ที่จะไปชี้นำให้เขาเปลี่ยนวัฒนะะรมมาเป็นอยู่อย่างไทย หากมีเพียงวัฒนธรรมเดียวแล้ว ชาติไทยจะเสียความงามทันที แลดูไม่หลากหลาย

ชาวจีนโพ้นทะเลนั้นถือว่าเป็นชาติพันธุ์ที่ประสบความสำเร็จพอควรในการปรับตัวให้เขากับกระแสความเป็นไทย ภายใต้เงื่อนไขวัฒนธรรมของตน จนปัจจุบันไทยที่มีวัฒนธรรมจีนนั้นไม่ได้กลายเป็นเรื่องแปลกเหมือนชาติพันธุ์อื่นๆ

ในขณะที่พี่น้องมุสลิมในสามจังหวัดชายแดนใต้นั้นในอดีตเคยถูกเลือกปฏิบัติจากจ้าหน้าที่รัฐ ที่ไปจากส่วนกลาง เมื่อเห็นเขา หน้าตาไม่เหมือนตน พูดไม่เหมือนตน นับถือศาสนาไม่เเหมือนตน จึงคิดว่าไม่ใช่พวกตน แต่เป็นพวกคนอื่น ที่ไม่ใช่ตน ทำให้เกิดการปฏิบัติต่อกัน ไม่ดีงาม จนท้ายที่สุดกลายเป็นส่วนหนึ่งของสาเหตุความไม่สงบสุขในปัจจุบัน กระแสข่าวได้ประโคมเรื่องนี้เป็นการใหญ่ จนชินหู เมื่อไม่ได้ยินข่าววางระเบิดกลับกาลยเป็นเรื่องแปลกประจำวันไปสิ้น

ชาวอินเดียก็เป็นสีสันส่วนหนึ่งที่ทำให้เมืองไทยนั้นมีกลิ่นอายเครื่องเทศและภารตะ เพิ่มความกลมกล่อมทางสังคมไม่ให้จืดชืดเกินไป  แต่หากวันใดที่รัฐไทยยังคงมีแนวคิดกลืนวัฒนธรรมอื่นให้เป็นไทย อย่างเดียว แบบในอดีต เชื่อว่า สีสันในเมืองไทยจะเลือนหายไป

 

 

เพราะมนุษย์แต่ละชาติพันธุ์นั้นมีที่มาที่ไปที่ต่างกัน แต่มาอยู่ในที่ที่เดียวกัน ความงดงามจากความหลากหลายจึงเกิด ควรให้เกียรติกันและกัน เคารพกันในฐานะพี่น้องร่วมแผ่นดิน แล้วความผาสุกจะเกิดท่ามกลางความแปลกแตกต่างของวัฒนะรรมแน่นอน

 

โดย ลูกชายนายอำเภอ