การทำหมันหญิง

26 ธันวาคม 2553 (23:02) โพสท์โดย YakuzA

การทำหมันหญิง(Female sterilization)

เป็นวิธีการคุมกำเนิดที่มีประสิทธิภาพสูง ปลอดภัยและประหยัด การทำหมันหญิงเป็นการทำให้หลอดมดลูก (fallopian tube) อุดตันทั้งสองข้าง เพื่อป้องกันการปฏิสนธิของไข่กับตัวอสุจิ ส่วนมากการทำหมันหญิง มักจะทำหลังคลอด ซึ่งจะง่ายและสะดวกกว่าการทำหมันหญิงในช่วงเวลาที่ไม่ตั้งครรภ์ หรือที่เรียกกันว่า “การทำหมันแห้ง” การทำหมันหญิงหลังคลอดจะทำได้ง่าย เนื่องจากมดลูกอยู่ที่ระดับสะดือ ทำให้สะดวกในการหาท่อนำไข่ และการทำหมันหลังคลอดก็ไม่ทำให้ระยะเวลาในการอยู่โรงพยาบาลยาวนานขึ้น และไม่มีผลต่อน้ำนมมารดาส่วนการทำหมันแห้ง จะมีกระบวนการผ่าตัดที่ยุ่งยากลำบากกว่าทำหมันหลังคลอด เนื่องจากมดลูกมีขนาดเล็กกว่ามดลูกหลังคลอด การหาท่อนำไข่จะยากกว่าการผ่าตัดทำหมันหลังคลอดเช่นกัน

ข้อดีของการทำหมันหญิง1. เป็นวิธีคุมกำเนิดแบบถาวรที่มีประสิทธิภาพสูง2. ไม่มีผลต่อการมีเพศสัมพันธ์ อาจเพิ่มความสุขทางเพศ เพราะปราศจากความกังวลที่จะมีการตั้งครรภ์เกิดขึ้น3. ไม่มีภาวะแทรกซ้อนหรือผลเสียต่อสุขภาพในระยะยาว

4. ไม่มีผลต่อการให้นมบุตร

5. มีความสะดวก ไม่ต้องมารับบริการที่คลินิกวางแผนครอบครัวบ่อย ๆ เพื่อรับยาหรืออุปกรณ์คุมกำเนิดและไม่มีการลืมใช้

ข้อเสียของการทำหมันหญิง1. ต้องอาศัยการผ่าตัดในห้องผ่าตัด โดยบุคลากรที่ได้รับการฝึกฝนมา จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์และเครื่องมือที่เหมาะสม2. อาจเกิดภาวะแทรกซ้อนจากการผ่าตัด และการให้ยาระงับความเจ็บปวดหรือยาสลบ3. มีโอกาสเกิดการตั้งครรภ์นอกมดลูกสูง หากเกิดความล้มเหลวของวิธีการทำหมัน4. เมื่อเทียบกับการทำหมันชาย จะเสียค่าใช้จ่ายสูงกว่า5. เป็นการคุมกำเนิดแบบถาวร การผ่าตัดต่อหมันทำได้ยาก เสียค่าใช้จ่ายสูงและมิใช่ทุกรายจะประสบผลสำเร็จ

6. ไม่สามารถป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์รวมทั้งเชื้อ HIV ได้

ข้อห้ามและข้อควรระวังในการทำหมันหญิง1. ผู้ขอรับบริการเป็นโรคหรือมีภาวะเสี่ยงอันตรายจากการผ่าตัด ได้แก่

1.1 โรคทางสูติศาสตร์ – นรีเวชวิทยา เช่น การตกเลือดหรือติดเชื้อหลังคลอด การอักเสบในอุ้งเชิงกราน เยื่อบุโพรงมดลูกอยู่ผิดที่ เนื้องอกหรือมะเร็งอวัยวะสืบพันธุ์ เป็นต้น

1.2 โรคทางอายุรกรรม เช่น โรคหัวใจและหลอดเลือด โรคปอด โรคตับ โรคไต เลือดจาง มีการติดเชื้อที่ผิวหนังบริเวณที่จะผ่าตัด เป็นต้น

2. ปัญหาของผู้รับบริการ เช่น อายุน้อย มีบุตรเพศเดียวหรือมีจำนวนบุตรน้อย มีปัญหาในชีวิตสมรส ตัดสินใจทำหมันในสภาวะที่มีแรงกดดัน มีปัญหาทางศาสนา วัฒนธรรม เป็นต้น

วิธีการผ่าตัดทำหมันหญิง1. การทำหมันหลังคลอดและหลังแท้ง (Postpartum and postabortion female sterilization) โดยทั่วไปจะทำภายใน 48 ชั่งโมงหลังคลอด เนื่องจากมีความสะดวก ผ่าตัดง่ายและไม่เสียเวลาอยู่โรงพยาบาลนานกว่าการคลอดตามปกติ หากจำเป็นอาจทำหลังจากนี้ได้ แต่ไม่ควรเกิน 7 วันหลังคลอด สำหรับการทำหมันหลังแท้งนั้น สามารถทำได้ทันทีหลังการแท้งที่ไมมี่ภาวะแทรกซ้อน วิธีการผ่าตัดทางหน้าท้อง (abdominal approach) เป็นวิธีที่นิยมทำกันมากที่สุดโดยนิยมเปิดหน้าท้องเป็นแผลขนาดเล็ก (minilaparotomy) บริเวณใต้สะดือ (subumbilical)หรือเหนือหัวเหน่า (suprapubic) ขึ้นอยู่กับระยะเวลาที่ทำหมัน และทำการผูกและตัดหลอดมดลูก โดยไหมชนิดต่าง ๆ และตัดหลอดมดลูกให้แยกจากกัน บางกรณีอาจตัดส่วนหนึ่งของหลอดมดลูกออกมาด้วย (tubal resection)

2. การทำหมันหญิงในช่วงเวลาที่ไม่ตั้งครรภ์ (การทำหมันแห้ง) เทคนิคที่ใช้ส่วนใหญ่เรียกว่า modified minilaparotomy – technique คือ จะทำการผ่าตัดบริเวณเหนือบริเวณกระดูกหัวเหน่าและต้องใช้เครื่องมือยกมดลูก เพื่อจะสามารถมองเห็นหลอดมดลูกได้ชัดเจน หลังจากนั้นจึงผูกและตัดหลอดมดลูก

3. การทำหมันหญิงโดยใช้กล้อง laparoscope (Laparoscopic tubal st

erilization) การทำหมันหญิงโดยใช้กล้อง laparoscope เป็นวิธีที่มีความสะดวก รวดเร็วแต่ต้องมีทักษะในการผ่าตัดเพื่อหลีกเลี่ยงภาวะแทรกซ้อน อีกทั้งเครื่องมือมีราคาแพง การทำหมันหญิงโดยใช้กล้อง laparoscapeสอดเข้าไปในช่องท้อง แล้วใช้เครื่องมือที่จะสอดผ่านกล้อง laparoscope เข้าไปผ่าตัดทำหมันโดยการทำให้หลอดมดลูกอุดตัน วิธีการที่จะทำให้หลอดมดลูกอุดตันได้แก่3.1 การจี้ด้วยไฟฟ้า (electrocoagulation) การจี้ด้วยไฟฟ้านี้จะมีประสิทธิภาพสูง แต่อาจมีอันตรายจากการจี้ไปถูกอวัยวะใกล้เคียง เช่น ลำไส้และกระเพาะปัสสาวะ เป็นต้น ทำให้เกิดการไหม้หรือทะลุได้3.2 การใช้อุปกรณ์รัดหลอดมดลูก (mechanical method) ได้แก่ คลิป (clips) หรือห่วงรัด(ring) จะสามารถลดอันตรายที่เกิดจากการจี้ด้วยไฟฟ้าได้ นอกจากนี้การแก้หมันด้วยวิธีนี้จะประสบความสำเร็จสูงกว่า เนื่องจากท่อนำไข่ถูกทำลายน้อยกว่าการจี้ด้วยไฟฟ้า

ภาวะแทรกซ้อนจากการทำหมันหญิง1. ภาวะแทรกซ้อนจากการดมยาสลบ คือเป็นภาวะแทรกซ้อนที่พบบ่อยที่สุด โดยอาจเกิดปัญหาต่อระบบไหลเวียนโลหิตและการหายใจซึ่งอาจรุนแรงถึงชีวิตได้ โดยทั่วไปจะใช้การระงับความเจ็บปวดเฉพาะที่ (local anesthesia) เพื่อหลีกเลี่ยงภาวะแทรกซ้อน2. ภาวะแทรกซ้อนจากการผ่าตัด อาจเกิดเลือดออกมากจากเส้นเลือดบริเวณหลอดมดลูกในขณะผ่าตัด อาจมีอันตรายต่ออวัยวะในช่องท้อง เช่น กระเพาะปัสสาวะและลำไส้ หลังผ่าตัดอาจเกิดการติดเชื้อที่แผลหรือในช่องท้องได้ ภาวะแทรกซ้อนเหล่านี้ สามารถป้องกันได้โดยการเตรียมผู้รับบริการอย่างถูกต้อง ผ่าตัดด้วยความระมัดระวัง โดยเทคนิคปลอดเชื้อ3. การตั้งครรภ์นอกมดลูก ถึงแม้การทำหมันจะมีประสิทธิภาพสูงในการป้องกันการตั้งครรภ์ แต่หากเกิดขึ้นหลังทำหมันไปแล้ว จะมีโอกาสเกิดเป็นการตั้งครรภ์นอกมดลูกสูงกว่า โดยโอกาสเกิดการตั้งครรภ์นอกมดลูกจะสูงสุดในการทำหมัน โดยใช้ไฟฟ้าจี้หลอดมดลูก

4. การเปลี่ยนแปลงของระดับฮอร์โมนและระดู หลังทำหมันอาจมีระดับฮอร์โมนโปรเจสเตอโรนลดลง และอาจมีการเปลี่ยนแปลงเกี่ยวกับระดู เช่น ปวดระดู และระดูผิดปกติ จากการศึกษาจนถึงปัจจุบันยังไม่มีข้อสรุปในเรื่องนี้

การต่อหมันหญิง การทำหมันหญิง ถือว่าเป็นการคุมกำเนิดแบบถาวร อย่างไรก็ตาม ในบางกรณีผู้รับบริการอาจมีความประสงค์ขอรับการต่อหมัน เช่น แต่งงานใหม่ บุตรเสียชีวิต เป็นต้น การต่อหมันนั้นเป็นการผ่าตัดที่ต้องอาศัยความชำนาญเป็นพิเศษ เสียค่าใช้จ่ายสูง และมิใช่จะประสบผลสำเร็จทุกรายไปอัตราความสำเร็จโดยรวมอยู่ระหว่างร้อยละ 40 – 80 โดยประมาณ ความสำเร็จของการต่อหมันหญิงส่วนหนึ่งขึ้นกับตำแหน่งของหลอดมดลูกที่ต่อหมันและวิธีการทำหมัน ได้มีรายงานอัตราการตั้งครรภ์ในมดลูกหลังการต่อหมัน พบว่าตำแหน่ง isthmus และการทำหมันด้วยที่หนีบ (clips) มีการตั้งครรภ์สูงสุด ส่วนตำแหน่ง ampulla และการทำหมันด้วยการใช้ไฟฟ้าจี้หลอดมดลูกมีการตั้งครรภ์ต่ำสุด

ที่มา http://siripa.exteen.com/20081130/entry-5

⚠ แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม